Wat gaat de tijd toch snel, alweer 5 jaar terug dat ik bij mij geliefde bloempjes ben geweest.
Ze bloeien ook zo kort, en in de periode staat alles in bloei, met andere woorden, keuze stress.
Linkjes naar 2020:
Het ging vandaag ook niet allemaal vanzelf. Ik had in mijn foto agenda niet precies opgeschreven welke straat ik de auto moest parkeren. Ik weet dat we langs een treinbaan gelopen hebben. Dus dan maar via Google Earth zoeken of ik iets kan vinden.
Ik tik de straat naam in mijn Tommy en wanneer ik daar aankom rijden, is het een zucht van opluchting. Gevonden. Maar ik heb nooit aan betaald parkeren gedacht, ook hier is dit nu van toepassing. Dat wordt een duur middagje. Terwijl het toch een soort van industrie terrein is, denk je buiten de bebouwde kom, maar ook deze gemeente komt centjes tekort.
Het is even een stukje lopen, maar dan heb je ook wat. Onderweg zie ik al kleine groepjes staan, ik wordt weer op slag verliefd. Wan zijn ze schattig klein en mooi van kleur.
Wanneer ik op het bekende plekje ben voor mij, duik ik gelijk maar samen met de Renox op de lens tussen de bloempjes in.
Ik heb mij heerlijk vermaakt en genoten van deze middag.
De wind gaat opsteken en dat maakt het fotograferen met een plu tegen de zon niet gemakkelijk.
Ik ren nu meer achter de plu aan dat ik met de viooltjes lekker bezig ben.
Gelukkig wordt dit niet gefilmd, moet wel lachen om het geheel.
Tijd om naar huis te gaan en kijken wat ik straks moet afrekenen. Bijna € 17,00.
Maar dat mag te pret niet drukken.
Zo klein en teer...en weinig scherpte...ik hou er van.
En een ieniemienie beestje komt ook even kijken.
Hopelijk gaat het nu niet weer 5 jaar duren, maar dit jaar is het er al niet van gekomen...
Datum: 20-04-2025
Preciosas fotografías. Besos.
BeantwoordenVerwijderen