close
Przejdź do zawartości

Shanghai Masters 2011

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Shanghai Masters
2010 2011 2012
Ilustracja
Miejsce

Chiny Grand Stage, Szanghaj

Od

5 września 2011

Do

11 września 2011

Edycja

5

Zwycięzca

Anglia Mark Selby

II miejsce

Walia Mark Williams

Najwyższy break

143 Anglia Shaun Murphy

Breaki 100+ pkt.

61

Liczba uczestników

32+8 (w rundzie dzikich kart)

Rozegrane mecze

31+8 (w rundzie dzikich kart)

Organizator

World Professional Billiards and Snooker Association

Sponsor ?

Shanghai Masters 2011 − drugi duży turniej rankingowy sezonu snookerowego 2011/2012. Rozegrany został w Szanghaju w Chinach w dniach 5−11 września 2011 roku.

Obrońcą tytułu był Allister Carter, który już w pierwszej rundzie turnieju przegrał z Markiem Kingiem 4-5.

Zwycięzcą turnieju został Anglik Mark Selby, który w finale pokonał Walijczyka Marka Williamsa 10-9. Dla Anglika był to drugi triumf w turnieju rankingowym w karierze.

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]

Pieniężne

[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca: £ 65 000
II miejsce: £ 32 000

Półfinalista: £ 15 000
Ćwierćfinalista: £ 10 000

Ostatnia 16: £ 7000
Ostatnia 32: £ 4000
Ostatnia 48: £ 2300
Ostatnia 64: £ 1500

Najwyższy break (kwalifikacje): £ 200
Najwyższy break (turniej): £ 2000

Pula nagród: £ 350 000

Punkty do rankingu

[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca: 7000
II miejsce: 5600

Półfinalista: 4480
Ćwierćfinalista: 3500

Ostatnia 16: 2660
Ostatnia 32: 1960 (980)*
Ostatnia 48: 1610 (805)*
Ostatnia 64: 1260 (630)*
Ostatnia 80: 910 (455)*
Ostatnia 96: 560 (280)*

  • *Zawodnicy odpadający w swoim pierwszym meczu otrzymują liczbę punktów z nawiasu (połowę).

Zawodnicy

[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy rozstawieni

[edytuj | edytuj kod]

W turnieju na 1. pozycji rozstawiony został obrońca tytułu, natomiast na 2. pozycji rozstawiony został aktualny Mistrz świata. Następni gracze byli rozstawiani według kolejności zajmowanej na światowej liście rankingowej:

  1. Anglia Allister Carter
  2. Szkocja John Higgins
  3. Walia Mark Williams
  4. Anglia Mark Selby
  5. Chiny Ding Junhui
  6. Australia Neil Robertson
  7. Anglia Shaun Murphy
  8. Szkocja Stephen Maguire
  1. Anglia Judd Trump
  2. Szkocja Graeme Dott
  3. Anglia Ronnie O’Sullivan
  4. Irlandia Północna Mark Allen
  5. Anglia Peter Ebdon
  6. Walia Matthew Stevens
  7. Anglia Jamie Cope
  8. Szkocja Stephen Hendry

Zawodnicy nierozstawieni

[edytuj | edytuj kod]

W nawiasie podano miejsce w oficjalnym rankingu:

Reszta zawodników będzie wpisana po rundzie dzikich kart.

Runda dzikich kart

[edytuj | edytuj kod]

Mecze zawodników z dziką kartą odbyły się w Szanghaju w dniu 5. września 2011 roku.

Mecz Wynik
WC1 Irlandia Fergal O’Brien 5–1 Iran Hossein Vafaei
WC2 Tajlandia James Wattana 5–1 Chiny Jin Long
WC3 Anglia Anthony Hamilton 5–0 Chiny Li Hang
WC4 Walia Dominic Dale 5–3 Chiny Cao Xinlong
WC5 Anglia Jack Lisowski 5–2 Chiny Rouzi Maimaiti
WC6 Anglia Nigel Bond 5–2 Tajlandia Thanawat Thirapongpaiboon
WC7 Anglia Robert Milkins 5–0 Chiny Tang Jun
WC8 Anglia Michael Holt 5–3 Chiny Cai Jianzhong

Drabinka turniejowa

[edytuj | edytuj kod]

[1]

Runda 1
(Do 5 frame’ów)
Runda 2
(Do 5 frame’ów)
Ćwierćfinał
(Do 5 frame’ów)
Półfinał
(Do 6 frame’ów)
Finał
(Do 10 frame’ów)
AngliaAllister Carter (1)4
AngliaMark King5
AngliaMark King5
IrlandiaFergal O’Brien3
AngliaPeter Ebdon (13)3
IrlandiaFergal O’Brien5
AngliaMark King5
AngliaAnthony Hamilton2
AngliaRonnie O’Sullivan (11)5
TajlandiaJames Wattana1
AngliaRonnie O’Sullivan3
AngliaAnthony Hamilton5
SzkocjaStephen Maguire (8)4
AngliaAnthony Hamilton5
AngliaMark King0
AngliaMark Selby6
AngliaShaun Murphy (7)5
WaliaDominic Dale4
AngliaShaun Murphy5
Irlandia PółnocnaMark Allen4
Irlandia PółnocnaMark Allen (12)5
WaliaRyan Day2
AngliaShaun Murphy4
AngliaMark Selby5
AngliaJamie Cope (15)5
AngliaJack Lisowski3
AngliaJamie Cope0
AngliaMark Selby5
AngliaMark Selby (4)5
AngliaNigel Bond3
AngliaMark Selby10
WaliaMark Williams9
WaliaMark Williams (3)5
AngliaAndrew Higginson0
WaliaMark Williams5
AngliaRobert Milkins1
SzkocjaStephen Hendry (16)1
AngliaRobert Milkins5
WaliaMark Williams5
WaliaMatthew Stevens0
WaliaMatthew Stevens (14)5
AngliaStephen Lee2
WaliaMatthew Stevens5
AngliaMartin Gould1
ChinyDing Junhui (5)3
AngliaMartin Gould5
WaliaMark Williams6
AustraliaNeil Robertson5
AustraliaNeil Robertson (6)5
ChinyLiang Wenbo1
AustraliaNeil Robertson5
AngliaMichael Holt2
SzkocjaGraeme Dott (10)2
AngliaMichael Holt5
AustraliaNeil Robertson5
SzkocjaJohn Higgins2
AngliaJudd Trump (9)1
AngliaStuart Bingham5
AngliaStuart Bingham2
SzkocjaJohn Higgins5
SzkocjaJohn Higgins (2)5
AngliaMark Davis2

Finał

[edytuj | edytuj kod]
Finał: Do 10 frame’ów
Grand Stage, Szanghaj, Chiny, 11 września 2011r.
Sędzia: Walia Eirian Williams
Mark Selby Anglia 10−9 Walia Mark Williams
Sesja południowa: 74–75 (Selby 74), 58–42, 115–0 (113), 38–76 (68), 83–1 (78), 0–132 (132),
84–55 (Williams 51), 95–0 (95), 45–68 (67)
Sesja wieczorna: 55–25, 37–64, 63–42, 5–69, 39–70, 42–75, 6–88 (88), 83–48, 78–60, 69–0
113 Najwyższy break 132
1 Breaki stupunktowe 1
4 Breaki 50-punktowe 4

Breaki stupunktowe turnieju zasadniczego

[edytuj | edytuj kod]

[2]

Zawodnik Break
Anglia Shaun Murphy143, 102
Walia Mark Williams132, 130, 129, 100
Anglia Anthony Hamilton129, 123, 112, 107, 104
Anglia Stuart Bingham129, 112
Walia Dominic Dale128, 102
Anglia Mark Selby117, 113, 110
Szkocja John Higgins112
Anglia Ronnie O’Sullivan111, 110
Anglia Robert Milkins109
Anglia Jamie Cope101
Irlandia Północna Mark Allen100
Anglia Michael Holt100

Statystyki turnieju

[edytuj | edytuj kod]

Statystyki pierwszej rundy

[edytuj | edytuj kod]
Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 18 56,25%
Szkocja Szkocja 4 12,50%
Walia Walia 4 12,50%
Chiny Chiny 2 6,25%
Irlandia Irlandia 1 3,13%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 3,13%
Australia Australia 1 3,13%
Tajlandia Tajlandia 1 3,13%
  • Liczba uczestników rundy: 32 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 16
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 9
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 7
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 116 (144)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,25
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 3


Statystyki drugiej rundy

[edytuj | edytuj kod]
Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 10 62,50%
Walia Walia 2 12,50%
Szkocja Szkocja 1 6,25%
Australia Australia 1 6,25%
Irlandia Irlandia 1 6,25%
Irlandia Północna Irlandia Północna 1 6,25%
  • Liczba uczestników rundy: 16 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 9
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 7
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 6
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 2
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 56 (72)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1


Statystyki ćwierćfinałów

[edytuj | edytuj kod]
Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 4 50,00%
Walia Walia 2 25,00%
Szkocja Szkocja 1 12,50%
Australia Australia 1 12,50%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 6
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 3
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 1
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 28 (36)
  • Średnia liczba partii w meczu: 7,00
  • Najwyższe zwycięstwo: 5-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1


Statystyki półfinałów

[edytuj | edytuj kod]
Państwo Il. zawodników % zawodników
Anglia Anglia 2 50,00%
Walia Walia 1 25,00%
Australia Australia 1 25,00%
  • Liczba uczestników rundy: 8 zawodników
  • Liczba rozstawionych zawodników w rundzie: 3
  • Liczba nierozstawionych zawodników w rundzie: 1
  • Liczba zwycięstw zawodników rozstawionych: 2
  • Liczba zwycięstw zawodników nierozstawionych: 0
  • Liczba rozegranych partii (maksymalnie możliwa): 17 (22)
  • Średnia liczba partii w meczu: 8,50
  • Najwyższe zwycięstwo: 6-0
  • Liczba meczów rozstrzygniętych w ostatniej partii: 1


Kwalifikacje

[edytuj | edytuj kod]

Mecze kwalifikacyjne do turnieju odbyły się w dniach 1 – 4 sierpnia 2011 roku w World Snooker Academy, Sheffield w Anglii. Wyłoniły one 16 zawodników, którzy zostali rozstawieni do turnieju zasadniczego[3].

Runda pre-eliminacyjna

[edytuj | edytuj kod]

(Do 5 frame’ów)

Nr meczu Zawodnik Wynik Zawodnik
1 Indie Lucky Vatnani w/d-w/o Irlandia David Hogan
2 Belgia Luca Brecel 4-5 Anglia Adam Duffy

Drabinka kwalifikacji

[edytuj | edytuj kod]
  Runda 1
(Do 5 frame’ów)
  Runda 2
(Do 5 frame’ów)
  Runda 3
(Do 5 frame’ów)
  Runda 4
(Do 5 frame’ów)
                               
Tajlandia  Dechawat Poomjaeng 3   Chiny  Liu Song 5   Malta  Tony Drago 1   Anglia  Mark King 5
Chiny  Tian Pengfei 5   Chiny  Tian Pengfei 4   Chiny  Liu Song 5   Chiny  Liu Song 4
Walia  Michael White 5   Anglia  Alfie Burden 2   Irlandia  Fergal O’Brien 5   Anglia  Ricky Walden 1
Anglia  Simon Bedford 1   Walia  Michael White 5   Walia  Michael White 2   Irlandia  Fergal O’Brien 5
Anglia  Matthew Couch 1   Anglia  Andy Hicks 2   Anglia  Dave Harold 2   Anglia  Joe Perry 1
Tajlandia  James Wattana 5   Tajlandia  James Wattana 5   Tajlandia  James Wattana 5   Tajlandia  James Wattana 5
Belgia  Bjorn Haneveer w/d   Szkocja  Alan McManus 5   Anglia  Anthony Hamilton 5   Irlandia  Ken Doherty 2
Irlandia  David Hogan w/o   Irlandia  David Hogan 0   Szkocja  Alan McManus 3   Anglia  Anthony Hamilton 5
Anglia  Paul Davison 2   Chiny  Liu Chuang 5   Szkocja  Jamie Burnett 5   Walia  Dominic Dale 5
Chiny  Li Yan 5   Chiny  Li Yan 4   Chiny  Liu Chuang 1   Szkocja  Jamie Burnett 3
Indie  Aditya Mehta 5   Anglia  Rod Lawler 4   Walia  Jamie Jones 4   Walia  Ryan Day 5
Anglia  Stuart Carrington 0   Indie  Aditya Mehta 5   Indie  Aditya Mehta 5   Indie  Aditya Mehta 2
Walia  Daniel Wells 1   Anglia  Jack Lisowski 5   Anglia  Mike Dunn 0   Hongkong  Marco Fu 1
Anglia  David Grace 5   Anglia  David Grace 0   Anglia  Jack Lisowski 5   Anglia  Jack Lisowski 5
Szkocja  Scott MacKenzie 0   Anglia  Jimmy White 5   Anglia  Nigel Bond 5   Szkocja  Marcus Campbell 0
Anglia  Adam Wicheard 5   Anglia  Adam Wicheard 3   Anglia  Jimmy White 0   Anglia  Nigel Bond 5
Walia  Andrew Pagett 3   Anglia  Peter Lines 5   Anglia  Barry Pinches 5   Anglia  Andrew Higginson 5
Finlandia  Robin Hull 5   Finlandia  Robin Hull 3   Anglia  Peter Lines 4   Anglia  Barry Pinches 4
Polska  Kacper Filipiak 0   Irlandia Północna  Joe Swail 4   Anglia  Robert Milkins 5   Irlandia Północna  Gerard Greene 4
Anglia  Andrew Norman 5   Anglia  Andrew Norman 5   Anglia  Andrew Norman 4   Anglia  Robert Milkins 5
Tajlandia  Passakorn Suwannawat 5   Anglia  Jimmy Robertson 2   Anglia  Steve Davis 1   Anglia  Stephen Lee 5
Anglia  Adam Duffy 2   Tajlandia  Passakorn Suwannawat 5   Tajlandia  Passakorn Suwannawat 5   Tajlandia  Passakorn Suwannawat 1
Anglia  Sam Baird 1   Anglia  Ian McCulloch 5   Anglia  Matthew Selt 5   Anglia  Martin Gould 5
Chiny  Yu Delu 5   Chiny  Yu Delu 1   Anglia  Ian McCulloch 1   Anglia  Matthew Selt 2
Anglia  Sam Craigie 2   Anglia  Joe Jogia 3   Anglia  Mark Joyce 0   Chiny  Liang Wenbo 5
Norwegia  Kurt Maflin 5   Norwegia  Kurt Maflin 5   Norwegia  Kurt Maflin 5   Norwegia  Kurt Maflin 2
Irlandia Północna  Joe Meara 4   Chiny  Xiao Guodong 4   Anglia  Michael Holt 5   Anglia  Barry Hawkins 4
Chiny  Cao Yupeng 5   Chiny  Cao Yupeng 5   Chiny  Cao Yupeng 3   Anglia  Michael Holt 5
Anglia  Ben Woollaston 5   Szkocja  Anthony McGill 5   Anglia  Tom Ford 5   Anglia  Stuart Bingham 5
Anglia  David Gilbert 3   Anglia  Ben Woollaston 2   Szkocja  Anthony McGill 1   Anglia  Tom Ford 1
Anglia  Liam Highfield 3   Anglia  Adrian Gunnell 5   Anglia  Rory McLeod 4   Anglia  Mark Davis 5
Irlandia  David Morris 5   Irlandia  David Morris 2   Anglia  Adrian Gunnell 5   Anglia  Adrian Gunnell 4

Breaki stupunktowe kwalifikacji

[edytuj | edytuj kod]
Zawodnik Break
Walia Michael White145, 100
Tajlandia James Wattana138, 107
Irlandia Fergal O’Brien136, 104
Anglia Tom Ford136
Anglia Anthony Hamilton129
Szkocja Jamie Burnett129
Finlandia Robin Hull127
Norwegia Kurt Maflin123, 123, 100
Anglia Ben Woollaston123
Anglia Nigel Bond120
Tajlandia Passakorn Suwannawat119, 110
Anglia Adam Duffy118
Anglia Barry Pinches117, 100
Anglia Mark Davis115
Chiny Liu Chuang114, 100
Indie Aditya Mehta114
Anglia Stuart Bingham111, 107, 103
Szkocja Anthony McGill111
Chiny Cao Yupeng110
Anglia Alfie Burden107
Anglia Jack Lisowski104, 104
Anglia Adam Wicheard104, 100
Walia Dominic Dale102
Anglia Joe Jogia101

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Shanghai Masters 2011. WWW Snooker. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).
  2. Breaki 100-punktowe Shanghai Masters 2011 w Szanghaju. [dostęp 2011-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-21)]. (ang.).
  3. Shanghai Masters 2011 – Kwalifikacje. WWW Snooker. [dostęp 2011-07-30]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]