Koninkrijk Kent

Cantaware Rīce
Kaart
	803
Algemene gegevens
Hoofdstad	Canterbury (aangenomen)
Talen	Oudengels, Latijn
Religie(s)	Heidendom, Christendom
Regering
Regeringsvorm	Koninkrijk
Staatshoofd	Koning

Het Koninkrijk Kent (Oudengels: Cantaware Rīce, Latijn: Regnum Cantuariorum) was een van de koninkrijken van het Angelsaksische Engeland, en wordt gerekend tot de heptarchie. Het grondgebied kwam ruwweg overeen met het huidige graafschap Kent. De naam Kent stamt al van voor de Romeinse tijd, toen in het gebied een Keltische stam met de naam Cantiaci woonde. Canterbury was hun hoofdstad, en werd later ook de hoofdstad van het koninkrijk Kent. Liggend aan de handelsweg van Londen naar het vasteland had Kent meer contact met het Frankische Rijk dan de andere Engelse koninkrijken

Kent geldt als het oudste van de Angelsaksische rijken, en werd volgens de legende midden 5e eeuw gesticht door Hengest en Horsa. Zij zouden zijn uitgenodigd door een Britse koning Vortigern om te helpen met de verdediging van Engeland (waarschijnlijk tegen de Picten) en het grondgebied van Kent als betaling hebben gekregen. De bewoners van Kent worden verondersteld Juten te zijn geweest en geen Angelen of Saksen, de grootste bevolkingsgroepen in Engeland.

Waarschijnlijk de bekendste koning van Kent was Æthelberht, die rond 600 regeerde. Hij wordt genoemd als bretwalda, wat volgens de bronnen inhoudt dat zijn 'imperium' (opperkoningschap over koningen van andere koninkrijken) geheel Zuid-Engeland (ten zuiden van de Humber) omvatte. Hij was de eerste Angelsaksische koning die tot het christendom bekeerd werd, tijdens de Gregoriaanse missie van Augustinus van Canterbury. Die zette in 598 in Kent voet aan wal, werd aartsbisschop van Canterbury en stichtte het Kentse bisdom Rochester. Het aartsbisdom droeg eeuwenlang bij aan de status en het belang van Kent.

Hoewel de volgende koningen van Kent niet meer de macht bereikten die Æthelberht had, bleef het tot 685 een onafhankelijke en machtige staat. Onder Wihtred (694-725) trad er een herstel op, maar zijn zonen Æthelberht II (koning van Oost-Kent tot 762) en Eadbert I (koning van West-Kent tot 748) moesten waarschijnlijk de heerschappij van Æthelbald van Mercia erkennen.

Na de dood van Æthelberht II had Kent opnieuw dynastieke problemen, waarin koningen elkaar snel opvolgden, vaak met buitenlandse steun, en uiteindelijk werd het in 785 veroverd door koning Offa van Mercia, die persoonlijk de troon van Kent bezette. Na de dood van Offa in 796 kwamen de Kentenaren onder Eadberht Præn in opstand. Deze opstand werd echter neergeslagen door Coenwulf van Mercia in 798. Coenwulf stelde eerst zijn broer Cuthred aan als koning van Kent, toen deze overleed werd hij zelf koning.

In 826 werd Kent veroverd door Aethelwulf, de zoon van koning Egbert van Wessex. Aethelwulf werd door zijn vader aangesteld als koning van Kent, dat ook Sussex, Surrey en mogelijk Essex omvatte. In deze vorm bleef Kent nog geruime tijd bestaan, maar het koninkrijk was feitelijk tot een provincie van Wessex geworden.

Koningen van Kent

De gegeven jaartallen zijn veelal bij benadering en soms helemaal onbekend; slechts enkele zijn met zekerheid vast te stellen (in blauw weergegeven).

#	Naam	Periode	Opmerkingen:
1	Hengest	455 - 488	broer van Horsa; vermoedelijk fictief
2	Horsa	455 - 488	broer van Hengest; vermoedelijk fictief
3	Oisc	488 - 516	zoon van Hengest; mogelijk fictief
4	Octa	516 - 540	zoon van Oisc; mogelijk fictief
5	Eormenric	540 - 590	mogelijk zoon van Octa
6	Æthelbert I	590 - 616	zoon van Eormenic; 1e gekerstende koning
7	Eadbald	616 - 640	zoon van Æthelbert
8	Earconbert	640 - 664	zoon van Eadbald
9	Egbert I	664 - 673	zoon van Earconbert
10	Hlothere	673 - 685	zoon van Earconbert
11	Eadric	? - 686	zoon van Egbert I
12	Mul	686 - 687	broer van koning Cædwalla van Wessex
13	Swaefheard	687 - 692	zoon van koning Sæbbi van Essex
14	Sweafberht	689
15	Oswine	689 - 690
16	Wihtred	ca.690 - 725	zoon van Egbert I
17	Aelfric	725 - ?	zoon van Wihtred
18	Eadbert I	725 - 748	zoon van Wihtred
19	Æthelberht II	725 - 762	zoon van Wihtred
20	Eardwulf	748 - 765	neef van Aelfric, Eadbert I en Æthelbert II
21	Eadbert II	762 - ?
22	Sigered	762 - ?
23	Eanmund	762 - ?
24	Heabert	764 - 765
25	Ecgbert II	765 - 779
26	Ealhmund	784 - ?	onder koning Offa van Mercia (785-796)
27	Eadbert III	796 - 798
28	Cuthred	798 - 807	broer van Coenwulf en Ceolwulf van Mercia
29	Coenwulf	807 - 821	+ koning van Mercia en East Anglia (798-821)
30	Ceolwulf	821 - 823	+ koning van Mercia en East Anglia (821-823)
31	Baldred	823 - 825
32	Egbert III	825 - 839	zoon van Ealhmund; + koning van Wessex, Essex, Sussex en Mercia
33	Aethelwulf	825 - 856	zoon van Egbert (III); + koning van Wessex, Essex, Sussex
34	Æthelstan	839 - 851	zoon van Aethelwulf
35	Aethelbald	856 - 860	zoon van Aethelwulf; + koning van Wessex
36	Aethelbert III	860 - 871	zoon van Aethelwulf; + koning van Wessex
37	Aethelred I	860 - 871	zoon van Aethelwulf; + koning van Wessex

Zie voor verdere opvolging Alfred de Grote en lijst van Britse koningen.