close
Przejdź do zawartości

Kacper Tomasiak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA
Kacper Tomasiak
Ilustracja
Kacper Tomasiak podczas zawodów w Zakopanem (2026)
Data i miejsce urodzenia

20 stycznia 2007
Bielsko-Biała

Klub

LKS Klimczok Bystra

Debiut w PŚ indywidualnie

22 listopada 2025 w Lillehammer (18. miejsce)

Debiut w PŚ drużynowo

21 listopada 2025 w Lillehammer (6. miejsce – mikst)

Pierwsze punkty w PŚ

22 listopada 2025 w Lillehammer (18. miejsce)

Rekord życiowy

186,5 m na Vikersundbakken w Vikersund (20 marca 2026)

Dorobek medalowy
Reprezentacja BERJAYA Polska
Igrzyska olimpijskie
srebro Mediolan–Cortina 2026 normalna
srebro Mediolan–Cortina 2026 duety
brąz Mediolan–Cortina 2026 duża
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Whistler 2023 drużynowo
srebro Lillehammer 2026 indywidualnie
Inne nagrody
Letni Puchar Kontynentalny
złoto 1. miejsce
2025
BERJAYA Multimedia w Wikimedia Commons

Kacper Tomasiak (ur. 20 stycznia 2007 w Bielsku-Białej[1]) – polski skoczek narciarski, reprezentant klubu LKS Klimczok Bystra. Indywidualny srebrny medalista olimpijski ze skoczni normalnej oraz brązowy ze skoczni dużej, a także srebrny medalista w duetach z 2026. Indywidualny srebrny medalista mistrzostw świata juniorów z 2026 oraz drużynowy srebrny medalista z 2023, zwycięzca Letniego Pucharu Kontynentalnego 2025, medalista mistrzostw Polski.

Przebieg kariery

[edytuj | edytuj kod]

Początki

[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze zawody wygrał w lutym 2013 w wieku sześciu lat na skoczni K-12 w Łabajowie. Startował w nich ze skoczkami starszymi o dwa lata[2][3]. W lipcu 2019 w Ruhpolding zdobył złoty medal indywidualnie i brązowy w drużynie na nieoficjalnych mistrzostwach świata dzieci[4].

20 sierpnia 2022 zadebiutował w FIS Cupie, zajmując 36. miejsce w zawodach w Szczyrku, zaś 16 grudnia tego samego roku zdobył pierwsze punkty cyklu dzięki ukończeniu konkursu w Notodden na 19. pozycji. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2023, na których zdobył srebrny medal w drużynie męskiej. Konkurs indywidualny ukończył na 4. lokacie, a w drużynie mieszanej zajął 6. miejsce. 18 lutego 2023 w debiucie w Pucharze Kontynentalnym zdobył punkty tego cyklu, zajmując 23. pozycję w Renie. 9 marca zwyciężył w konkursie FIS Cupu w Zakopanem[5].

Lata 2024–2025

[edytuj | edytuj kod]

Wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży 2024 w Pjongczangu, na których zajął 7. miejsce indywidualnie oraz 5. lokatę w konkursie drużyn mieszanych. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2024 zajął 26. pozycję indywidualnie. W Pucharze Kontynentalnym w sezonie 2023/2024 najwyżej sklasyfikowany był na 28. miejscu[6].

W zawodach FIS Cupu 2024/2025 dwukrotnie stanął na podium, we wrześniu 2024 w Villach i w lutym 2025 w Szczyrku zajmując 3. pozycję. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2025 zajął 8. miejsce indywidualnie, 5. w drużynie męskiej i 8. w zespole mieszanym. W Pucharze Kontynentalnym 2024/2025 najwyżej klasyfikowany był na 14. lokacie, na zakończenie sezonu w Zakopanem[7].

Sezon 2025/2026

[edytuj | edytuj kod]
BERJAYA
Kacper Tomasiak po konkursie PŚ w Zakopanem 2026

14 września 2025 roku w Stams po raz pierwszy wygrał konkurs Letniego Pucharu Kontynentalnego. W zawodach LPK 2025 jeszcze dwukrotnie stanął na podium, zajmując kolejno 2. i 1. pozycję w Hinterzarten[8]. Pozwoliło to Tomasiakowi na zwycięstwo w całym cyklu[9]. 25 października 2025 w Klingenthal zadebiutował w Letnim Grand Prix, plasując się na 8. pozycji[8].

22 listopada 2025 zdobył punkty w swoim pierwszym indywidualnym starcie w Pucharze Świata – w otwierających sezon 2025/2026 cyklu zawodach w Lillehammer zajął 18. miejsce. W kolejnych tygodniach regularnie zdobywał punkty. 7 grudnia po raz pierwszy znalazł się w najlepszej dziesiątce zawodów Pucharu Świata, konkurs w Wiśle kończąc na 5. pozycji. Wynik ten powtórzył 21 grudnia w Engelbergu. W ramach Turnieju Czterech Skoczni był 8. w Garmisch-Partenkirchen i Innsbrucku, a cały turniej ukończył na 12. lokacie[8]. 10 stycznia 2026 w Zakopanem wspólnie z Dawidem Kubackim zajął 3. miejsce w konkursie duetów, co było jedynym podium reprezentacji Polski w Pucharze Świata w sezonie 2025/2026[10].

9 lutego 2026 w Predazzo zdobył srebrny medal Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2026 w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[8]. 14 lutego zdobył brązowy medal igrzysk w konkursie indywidualnym na skoczni dużej[11], a 16 lutego razem z Pawłem Wąskiem zdobył srebrny medal w konkursie duetów[12]. Został najmłodszym skoczkiem od 1992, który wywalczył medal igrzysk w konkursie indywidualnym[13]. Został również najmłodszym w historii polskim medalistą zimowych igrzysk olimpijskich. Dokonał tego w wieku 19 lat i 25 dni, wyprzedzając tym samym Wojciecha Fortunę, który po złoto ZIO 1972 sięgnął w wieku 19 lat i 193 dni[14]. Stał się też czwartym polskim olimpijczykiem w historii, który podczas jednych igrzysk sięgnął po trzy medale, dołączając do Ireny Szewińskiej, Otylii Jędrzejczak i Justyny Kowalczyk[15].

22 lutego zwyciężył w Mistrzostwach Polski 2026[16]. 5 marca w pierwszym po igrzyskach występie w międzynarodowych zawodach zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym na Mistrzostwach Świata Juniorów 2026 w Lillehammer. W marcowych zawodach Pucharu Świata najwyżej sklasyfikowany był na 10. miejscu w Lahti[8]. 22 marca upadł po lądowaniu w kwalifikacjach na skoczni mamuciej w Vikersund, po czym zakończył sezon[17]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2025/2026 znalazł się na 23. pozycji z 391 punktami[18].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Kingi i Wojciecha[19], trenera skoków narciarskich w Szkole Mistrzostwa Sportowego w Szczyrku[20]. Ma czworo młodszego rodzeństwa. Jego dwaj bracia, Konrad i Filip, również uprawiają skoki narciarskie[21].

W 2025 roku ukończył Szkołę Mistrzostwa Sportowego w Szczyrku i rozpoczął studia na kierunku wychowanie fizyczne na Akademii Kultury Fizycznej im. Bronisława Czecha w Krakowie[22][23]. Pełnił posługę ministranta i lektora w Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bielsku-Białej[24].

Igrzyska olimpijskie

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj | edytuj kod]
2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – srebrny medal (K-98), brązowy medal (K-128)

Drużynowo

[edytuj | edytuj kod]
2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 11. miejsce (drużyna mieszana/K-98)[a], srebrny medal (duety/K-128)[b]

Starty K. Tomasiaka na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.BERJAYA 9 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 103,0 m 107,0 m 270,7 pkt 3,4 pkt Philipp Raimund
11. 10 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[a] 100,5 m – 447,4 pkt (136,5 pkt) 621,8 pkt Słowenia
3.BERJAYA 14 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 133,0 m 138,5 m 291,2 pkt 10,6 pkt Domen Prevc
2.BERJAYA 16 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 duety[b] 135,5m 135,5m 547,3 pkt (278,2 pkt) 21,4 pkt Austria

Mistrzostwa świata juniorów

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj | edytuj kod]
2023 Kanada Whistler – 4. miejsce
2024 Słowenia Planica – 26. miejsce
2025 Stany Zjednoczone Lake Placid – 8. miejsce
2026 Norwegia Lillehammer – srebrny medal

Drużynowo

[edytuj | edytuj kod]
2023 Kanada Whistler – srebrny medal[c], 6. miejsce (drużyna mieszana)[d]
2025 Stany Zjednoczone Lake Placid – 5. miejsce[e], 8. miejsce (drużyna mieszana)[f]

Starty K. Tomasiaka na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
4. 2 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 indywid. 92,5 m 94,5 m 253,5 pkt 4,4 pkt Vilho Palosaari
2.srebro 4 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż.[c] 99,0 m 97,0 m 966,7 pkt (240,6 pkt) 5,8 pkt Austria
6. 5 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż. miesz.[d] 95,0 m 99,0 m 797,4 pkt (234,0 pkt) 122,8 pkt Słowenia
26. 8 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 90,5 m 93,5 m 230,4 pkt 36,3 pkt Stephan Embacher
8. 12 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 indywid. 90,0 m 92,0 m 230,0 pkt 28,1 pkt Stephan Embacher
5. 14 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 druż.[e] 90,5 m 87,0 m 879,2 pkt (228,7 pkt) 53,3 pkt Austria
8. 15 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 druż. miesz.[f] 91,5 m 91,0 m 760,9 pkt (213,8 pkt) 158,9 pkt Słowenia
2.srebro 5 marca 2026 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 indywid. 98,0 m 97,0 m 287,3 pkt 9,2 pkt Stephan Embacher

Igrzyska olimpijskie młodzieży

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj | edytuj kod]
2024 Korea Południowa Gangwon/Pjongczang[g] – 7. miejsce

Drużynowo

[edytuj | edytuj kod]
2024 Korea Południowa Gangwon/Pjongczang[g] – 5. miejsce (drużyna mieszana)[h]

Starty K. Tomasiaka na igrzyskach olimpijskich młodzieży – szczegółowo

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 20 stycznia 2024 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 104,5 m 95,0 m 203,0 pkt 11,0 pkt Ilja Miziernych
5. 21 stycznia 2024 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 druż. miesz.[h] 107,0 m 107,0 m 713,3 pkt (240,7 pkt) 180,4 pkt Słowenia

Puchar Świata

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[18]
2025/2026 23.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[25][4]
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
18 22 12 15 18 25 5 18 32 13 5 14 8 8 19 11 33 12 - - - - 24 10 22 24 q - - 391
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 10 stycznia 2026 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 [i] 132,5 m • 133,0 m • 136,5 m 741,8 pkt (397,7 pkt) 3. 64,1 pkt Austria

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[25][4]
Sezon
2025/2026		 Lillehammer HS140 (mikst) Zakopane HS140 (duety) Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
6 3 - 7 -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[4]
2025/2026 12.

Letnie Grand Prix

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[26]
2025 57.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[25][4]
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - - 8 32
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[25][4]
2025 Predazzo HS143 (duety) Klingenthal HS140 (mikst)
- 7
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[27]
2022/2023 82.
2023/2024 96.
2024/2025 53.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[25][4]
Sezon 2022/2023
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Planica HS138 Planica HS138 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 23 24 - - - - 42 31 - - 15
Sezon 2023/2024
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Garmisch-Partenkirchen HS142 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Planica HS138 Planica HS138 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - - - 35 31 38 47 - - - - - - - - - - - - - 28 49 32 33 40 36 3
Sezon 2024/2025
Zhangjiakou HS106 Zhangjiakou HS106 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Kranj HS109 Kranj HS109 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
23 23 - - - - - - - - - - - - - 28 29 26 27 34 17 33 14 62
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[27]
2023 66.
2024 58.
2025 1.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[25][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 14 września 2025 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,5 m 108,5 m 260,8 pkt
2. 28 września 2025 Niemcy Hinterzarten Rothaus-Schanze K-99 HS-109 114,5 m 105,5 m 250,7 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[25][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 14 września 2025 Austria Stams Brunnentalschanzen K-105 HS-115 112,5 m 108,5 m 260,8 pkt 1. –
2. 27 września 2025 Niemcy Hinterzarten Rothaus-Schanze K-99 HS-109 105,0 m 107,0 m 269,3 pkt 2. 0,3 pkt Tomofumi Naitō
3. 28 września 2025 Niemcy Hinterzarten Rothaus-Schanze K-99 HS-109 114,5 m 105,5 m 250,7 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[25][4]
2023
Oslo HS106 Oslo HS106 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 punkty
- - - - 29 42 - - - 2
2024
Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
44 25 - - - - - - 6
2025
Stams HS115 Stams HS115 Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
dq 1 2 1 8 4 362
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[28]
2022/2023 20.
2023/2024 16.
2024/2025 19.
2025/2026 30.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[25][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 marca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 137,0 m 261,6 pkt
2. 31 sierpnia 2025 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 104,0 m 101,5 m 266,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Źródło[25][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 marca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 136,5 m 137,0 m 261,6 pkt 1. –
2. 15 września 2024 Austria Villach Villacher Alpenarena K-90 HS-98 93,5 m 89,5 m 227,1 pkt 3. 21,3 pkt Ulrich Wohlgenannt
3. 2 lutego 2025 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 106,5 m 107,0 m 261,3 pkt 3. 7,9 pkt Ulrich Wohlgenannt
4. 30 sierpnia 2025 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 98,5 m 99,5 m 245,3 pkt 2. 3,6 pkt Stefan Rainer
5. 31 sierpnia 2025 Polska Szczyrk Skalite K-95 HS-104 104,0 m 101,5 m 266,3 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[25][4]
Sezon 2022/2023
Frenštát HS106 Frenštát HS106 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Kranj HS109 Kranj HS109 Villach HS98 Villach HS98 Notodden HS98 Notodden HS98 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - 36 dq - - - - - - 19 29 18 14 - - 11 13 1 8 221
Sezon 2023/2024
Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Villach HS98 Villach HS98 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Falun HS100 Falun HS100 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
25 33 20 15 - - - - 4 18 14 10 - - 7 6 - - 42 36 216
Sezon 2024/2025
Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Kranj HS109 Kranj HS109 Villach HS98 Villach HS98 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Otepää HS97 Otepää HS97 Otepää HS97 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Falun HS100 Falun HS100 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
24 12 - - 14 14 23 39 15 3 - - - - - - 17 17 - - 5 3 - - - - 10 18 321
Sezon 2025/2026
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Einsiedeln HS117 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - 2 1 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Skład zespołu: Pola Bełtowska, Paweł Wąsek, Anna Twardosz i Kacper Tomasiak
  2. 1 2 Skład zespołu: Paweł Wąsek i Kacper Tomasiak
  3. 1 2 Skład zespołu: Marcin Wróbel, Klemens Joniak, Kacper Tomasiak i Jan Habdas
  4. 1 2 Skład zespołu: Natalia Słowik, Kacper Tomasiak, Pola Bełtowska i Jan Habdas
  5. 1 2 Skład zespołu: Klemens Joniak, Szymon Byrski, Wiktor Szozda i Kacper Tomasiak
  6. 1 2 Skład zespołu: Pola Bełtowska, Kacper Tomasiak, Natalia Słowik i Klemens Joniak
  7. 1 2 Gospodarzem Zimowych Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2024 była Prowincja Gangwon – konkursy skoków narciarskich rozegrano w Pjongczangu.
  8. 1 2 Skład zespołu: Sara Tajner, Kacper Tomasiak, Pola Bełtowska i Łukasz Łukaszczyk
  9. ↑ Skład zespołu: Dawid Kubacki i Kacper Tomasiak

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Dominik Formela: Kacper Tomasiak najmłodszym kadrowiczem w sezonie olimpijskim. "Praca popłaca". skijumping.pl, 2021-05-17. [dostęp 2023-02-04].
  2. ↑ Bartłomiej Kawalec: Od skróconych nart po igrzyska. Jak chłopak z Sarniego Stoku został liderem polskiej kadry. bielsko.biala.pl, 2026-02-08. [dostęp 2026-02-15].
  3. ↑ Skakali najmłodsi. ox.pl, 2013-02-20. [dostęp 2026-02-15].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 TOMASIAK Kacper 2007.01.20 POL. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-14].
  5. ↑ Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-12]. (ang.).
  6. ↑ Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2025-06-19]. (ang.).
  7. ↑ Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-06-19]. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-13]. (ang.).
  9. ↑ Adam Bucholz: LPK w Klingenthal: Deschwanden wygrywa konkurs, Tomasiak cały cykl! Polska z powiększoną kwotą na PŚ!. skijumping.pl, 2025-10-19. [dostęp 2025-10-25].
  10. ↑ Calendar & Results. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-13]. (ang.).
  11. ↑ Wiktor Marczuk: Mamy kolejny medal! Kacper Tomasiak znów na podium w Predazzo. sport.tvp.pl, 2026-02-14. [dostęp 2026-02-15].
  12. ↑ Jan Pęczak: ZIO 2026. Paweł Wąsek i Kacper Tomasiak ze srebrnym medalem igrzysk olimpijskich! Co za dramaturgia!. sport.tvp.pl, 2026-02-16. [dostęp 2026-04-12].
  13. ↑ Wojciech Papuga: Mediolan-Cortina 2026. Kacper Tomasiak przeszedł do historii zimowych igrzysk olimpijskich. sport.tvp.pl, 2026-02-09. [dostęp 2026-02-12].
  14. ↑ Szymon Łożyński: Wojciech Fortuna nie ma wątpliwości ws. Tomasiaka. "To nie koniec". sportowefakty.wp.pl, 2026-02-10. [dostęp 2026-02-12].
  15. ↑ Dawid Brilowski: Mediolan-Cortina 2026: Kacper Tomasiak z trzema medalami jednych igrzysk! Dołączył do niesamowitego grona. sport.tvp.pl, 2026-02-16. [dostęp 2026-04-12].
  16. ↑ Adam Bucholz: MP w Wiśle: Kacper Tomasiak złotym medalistą. skijumping.pl, 2026-02-22. [dostęp 2026-04-13].
  17. ↑ Kacper Tomasiak zostanie w domu. Jest decyzja Macieja Maciusiaka przed PŚ w Planicy. sport.tvp.pl, 2026-03-23. [dostęp 2026-04-13].
  18. 1 2 Kacper Tomasiak - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  19. ↑ Tomasz Brożek: Doniesienia o rodzicach Tomasiaka. Oto co zrobili. Nie mogło być inaczej. sport.interia.pl, 2026-02-09. [dostęp 2026-02-13].
  20. ↑ Mateusz Leleń: Wojciech Tomasiak (ojciec Kacpra): nie pchamy się na afisz, chcemy być normalni. sport.tvp.pl, 2026-01-15. [dostęp 2026-02-13].
  21. ↑ Joachim Przybył: Kim jest Kacper Tomasiak? Tak mieszka i żyje medalista olimpijski w skokach narciarskich. pomorska.pl, 2026-02-13. [dostęp 2026-02-13].
  22. ↑ Dobra wiadomość w czasie igrzysk: SMS Szczyrk nie zostanie zlikwidowany, choć powiat z kosztami został sam. beskidzka24.pl, 2026-02-09. [dostęp 2026-02-13].
  23. ↑ Krzysztof Kawa: Kacper Tomasiak. Rodzinne korzenie skoczka sięgają Beskidu Sądeckiego. dts24.pl, 2025-12-27. [dostęp 2026-02-13].
  24. ↑ Robert Karp: Ministrancka szkoła charakteru: Więcej niż sport. Rozmowa radiowa o Kacprze Tomasiaku. diecezja.bielsko.pl, 2026-02-13. [dostęp 2026-02-15].
  25. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-12-12]. (ang.).
  26. ↑ Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-10-25]. (ang.).
  27. 1 2 Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-03-17]. (ang.).
  28. ↑ Kacper TOMASIAK - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-03-22]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Kacper_Tomasiak&oldid=80038528”