BFC Dynamo

BFC Dynamo
	Berliner Fussball Club Dynamo eingetragener Verein
Państwo	Niemcy
Kraj związkowy	Berlin
Siedziba	Berlin
Adres	Weißenseer Weg 53; 13053 Berlin
Data założenia	15 stycznia 1966
Forma prawna	Towarzystwo zarejestrowane
Numer rejestru	VR 10441
Prezes	Norbert Uhlig
Sponsor techniczny	Jako
	Barwy
	bordowo-białe
	I zespół
Liga	Regionalliga
Stadion	Sportforum Hohenschönhausen
Trener	Sven Körner
Stroje; domowe	Stroje; wyjazdowe
Mistrzostwa NRD
Mistrz:	1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988
Wicemistrz:	1960, 1972, 1976, 1989
III miejsce:	1955, 1959, 1962, 1978
Puchar FDGB
Zdobywca:	1959, 1988, 1989
Finalista:	1962, 1971, 1979, 1982, 1984, 1985
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Wiadomości w Wikinews
	Strona internetowa

Berliner Fussball Club Dynamo – klub piłki nożnej z Berlina. Został założony 15 stycznia 1966 jako klub jednosekcyjny, po wydzieleniu sekcji piłki nożnej z wielosekcyjnego Sportclub Dynamo Berlin. Dynamo jest dziesięciokrotnym mistrzem Niemieckiej Republice Demokratycznej, czterokrotnym wicemistrzem, trzykrotnym zdobywcą Pucharu Wolnych Niemieckich Związków Zawodowych, zdobywcą Superpucharu Niemieckiej Republice Demokratycznej oraz ośmiokrotnym zdobywcą Pucharu Berlina. W tabeli wszech czasów Oberligi NRD znajduje się na drugim miejscu. Obecnie gra w grupie północno-wschodniej Regionalligi – jest to czwarty poziom rozgrywkowy.

Dzieje klubu

Okres sekcji piłki nożnej w Sportclub Dynamo

Dnia 27 marca 1953 roku została założona Sportgemeinschaft Dynamo Berlin. Początkowo była lokalnym klubem.

W 1954 piłkarze Dynama Drezno otrzymali polecenie przeprowadzki do Berlina. Utytułowani Saksończycy stali się zawodnikami sekcji piłki nożnej utworzonego dnia 1 października 1954 Sportclub Dynamo Berlin.

Okres niezależnego klubu piłki nożnej w NRD

W połowie 1964 Niemiecki Związek Gimnastyczno-Sportowy wraz z Niemieckim Zrzeszeniem Piłki Nożnej rozpoczęły działania mające na celu powołanie w Niemieckiej Republice Demokratycznej klubów piłki nożnej jako bytów niezależnych od klubów sportowych. Miały to być stowarzyszenia wzorowane na tzw. zachodnich klubach, lecz dostosowanych do warunków realnego socjalizmu^[1]. W wyniku trwających rok prac, 18 sierpnia 1965 Sekretariat Komitetu Centralnego Socjalistycznej Partii Jedności Niemiec podjął decyzję o powołaniu klubów piłki nożnej^[2]. Na podstawie nowych przepisów, dnia 15 stycznia 1966 powołano niezależny od wielosekcyjnego klubu, Berliner Fussball Club Dynamo. W sezonie 1966/1967 Dynamo spadło z ligi zajmując trzynaste miejsc na czternaście możliwych. W latach 1979–1988 klub zdobył dziesięć tytułów mistrza NRD z rzędu.

Okres po przyłączeniu do RFN

W 1990 klub zmienił nazwę na FC Berlin, ale w 1999 wrócił do dawnej nazwy. Po zjednoczeniu Niemiec, dla klubu nadeszły ciężkie czasy. Po utracie patronatu Stasi klub szybko spadł do trzeciej ligi. W sezonie 2000/01 Dynamo grało w IV lidze, pomimo wygrania swej grupy, w barażach o awans nie sprostało 1. FC Magdeburg, a w następnym sezonie zbankrutowało i wycofało się z rozgrywek na rok. W sezonie 2002/03 Dynamo wygrało V ligę (Verbandsliga) i w latach 2003–2008 nieprzerwanie grało na czwartym poziomie rozgrywek w Oberlidze. Po reformie rozgrywek latem 2008 roku i utworzeniu 3. Ligi, Oberliga stała się piątym szczeblem rozgrywek.

W sezonie 2013/2014 roku BFC awansował do Regionalligi. Sprawa awansu została rozstrzygnięta 5 kwietnia 2014 roku. Zespół, który odniósł sukces w sezonie 2013/2014, w dużej mierze pozostał niezmieniony. W inauguracyjnym meczu Regionalligi, Dynamo zremisowało 1:1 na wyjeździe z FC Carl Zeiss Jena. W trakcie rundy jesiennej trener Volkan Uluc zrezygnował ze stanowiska. Zespół tymczasowo prowadził Martino Gatti, a następnie nowym szkoleniowcem został Thomas Stratos. Do przerwy zimowej BFC Dynamo zajmowało 7. miejsce w tabeli i pozostawało niepokonane od momentu objęcia drużyny przez Stratosa. W rundzie wiosennej wyniki uległy dalszej poprawie, a ostatnia porażka ligowa miała miejsce 1 marca 2015 roku. Sezon ligowy zakończono na 5. miejscu. Równocześnie Dynamo odniosło sukces w Pucharze Berlina. W finale rozegranym 15 maja 2015 roku na Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark, klub pokonał Tasmanię 1:0. Mecz obejrzało 6 914 widzów. Był to rekord frekwencji finału Pucharu Berlina po przyłączeniu krajów związkowych NRD do RFN. Było to czwarte zwycięstwo Dynama w tych rozgrywkach.

Przed sezonem 2015/2016 klub pozyskał kilku zawodników z doświadczeniem w 3. lidze. W pierwszej rundzie Pucharu Niemiec BFC Dynamo przegrało 0:2 z FSV Frankfurt. W lidze drużyna zajęła 4. miejsce. W styczniu 2016 roku klub obchodził 50-lecie istnienia. Po sezonie 2015/2016 Thomas Stratos odszedł z funkcji trenera. Jego następcą został René Rydlewicz. Sezon 2016/2017 ligowo zakończył się niepowodzeniem w postaci 15. miejsca. Dynamo zdobyło Puchar Berlina, pokonując w finale Viktorię Berlin 3:1 po dogrywce.

W sezonie 2017/2018 drużyna zagrała w pierwszej rundzie Pucharu Niemiec, gdzie przegrała 0:2 z FC Schalke 04 przed ponad 14 tysiącami widzów. W lidze zajęła 4. miejsce. Klub obronił Puchar Berlina, wygrywając finał z Berliner SC.

Sezon 2018/2019 rozpoczął się słabo. Dynamo przegrało 1:9 z 1. FC Köln w Pucharze Niemiec. Mecz rozegrano na Stadionie Olimpijskim w Berlinie, ponieważ Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark był niedostępny. Spotkanie obejrzało 14 357 widzów, co było rekordem frekwencji klubu po 1990 roku. Po rundzie jesiennej trener René Rydlewicz ustąpił ze stanowiska, a zastąpił go Matthias Maucksch. Drużyna zakończyła sezon ligowy na 12. miejscu.

Od sezonu 2019/2020 trenerem był Christian Benbennek. Rozgrywki zostały przerwane z powodu pandemii COVID-19, a tabela końcowa ustalona metodą ilorazową. Dynamo uplasowało się na 6. miejscu. W 2021 roku klub zdobył Puchar Berlina, pokonując Berliner AK. Sezon 2021/2022 był jednym z najlepszych w historii Regionalligi dla BFC Dynamo. Drużyna zdobyła mistrzostwo Regionalligi, prowadząc w tabeli od 18. kolejki. W barażach o awans do 3. ligi klub przegrał jednak dwumecz z VfB Oldenburg 2:3. Wkrótce potem rozstał się z trenerem Benbennekiem. Nowym szkoleniowcem został Heiner Backhaus. W sezonie 2022/2023 BFC Dynamo zajęło 6. miejsce. Przed sezonem 2023/2024 do klubu powrócił Rufat Dadashov. Po dobrym początku rozgrywek Backhaus został zwolniony we wrześniu 2023 roku z powodu zarzutów o działanie na szkodę klubu. Zastąpił go Dirk Kunert. Jesień 2023 była bardzo udana, a Dynamo przez pewien czas znajdowało się na czele tabeli. W rundzie wiosennej forma uległa pogorszeniu. W kwietniu 2024 roku klub ogłosił, że kontrakt Kunerta nie zostanie przedłużony. Sezon 2023/2024 drużyna zakończyła na 4. miejscu. Frekwencja na Sportforum Hohenschönhausen była najwyższa od 1990 roku. Na sezon 2024/2025 trenerem został Austriak Andreas Heraf. Po zakończeniu sezonu 2023/2024 klub rozegrał mecz towarzyski z AS Monaco, wygrany 4:2, upamiętniający ostatni w dziejach dwumecz Dynama w europejskich pucharach.

Europejskie puchary

Legenda do wszystkich tabel:

Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe

Sezon	Rozgrywki	Runda	Przeciwnik	Dom	Wyjazd	Ogólnie
1971/72	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	Cardiff City	1–1	1–1	2–2, k: 5–4
		1/8	Beerschot VAC	3–1	3–1	6–2
		1/4	Åtvidabergs FF	2–2	2–0	4–2
		1/2	Dinamo Moskwa	1–1	1–1	2–2, k: 1–4
1972/73	Puchar UEFA	1R	Angers SCO	2–1	1–1	3–2
		2R	Lewski Sofia	3–0	0–2	3–2
		1/8	Liverpool	0–0	1–3	1–3
1976/77	Puchar UEFA	1R	Szachtar Donieck	1–1	0–3	1–4
1978/79	Puchar UEFA	1R	FK Crvena zvezda	5–2	1–4	6–6, w.
1979/80	Puchar Europy	1R	Ruch Chorzów	4–1	0–0	4–1
		1/8	Servette FC	2–1	2–2	4–3
		1/4	Nottingham Forest	1–3	1–0	2–3
1980/81	Puchar Europy	1R	APOEL FC	3–0	1–2	4–2
1980/81	Puchar Europy	1/8	Baník Ostrawa	1–1	0–0	1–1, w.
1981/82	Puchar Europy	1R	FC Zürich	2–0	1–3	3–3, w.
1981/82	Puchar Europy	1/8	Aston Villa	1–2	1–0	2–2, w.
1982/83	Puchar Europy	1R	Hamburger SV	1–1	0–2	1–3
1983/84	Puchar Europy	1R	Jeunesse Esch	4–1	2–0	6–1
		1/8	FK Partizan	2–1	0–1	2–2, w.
		1/4	AS Roma	2–1	0–3	2–4
1984/85	Puchar Europy	1R	Aberdeen	2–1	1–2	3–3, k: 5–4
1984/85	Puchar Europy	1/8	Austria Wiedeń	3–3	1–2	4–5
1985/86	Puchar Europy	1R	Austria Wiedeń	0–2	1–2	1–4
1986/87	Puchar Europy	1R	Örgryte IS	4–1	3–2	7–3
1986/87	Puchar Europy	1/8	Brøndby IF	1–1	1–2	2–3
1987/88	Puchar Europy	1R	Girondins Bordeaux	0–2	0–2	0–4
1988/89	Puchar Europy	1R	Werder Brema	3–0	0–5	3–5
1989/90	Puchar Zdobywców Pucharów	1R	Valur	2–1	2–1	4–2
1989/90	Puchar Zdobywców Pucharów	1/8	AS Monaco	1–1	0–0	1–1, Dogr., w.

Rywalizacja

Derby Berlina Wschodniego

Derby wschodniej części niemieckiej stolicy dotyczą rywalizacji Dynama z Unionem. W czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej, rywalizacja była przeważnie jednostronną na rzecz reprezentantów bezpieczeństwa publicznego. Derby budziły jednak zainteresowanie przez różnice społeczne kibiców. Union był postrzegany jako klub opozycjonistów i przeciwników systemu^[3].

Po raz ostatni, pierwsze zespoły rozegrały mecz derbowy 13 maja 2006 na Sportforum Hohenschönhausen. Mecz zakończył się zwycięstwem Unionu dwa do zera.

Inni rywale

Ze względu na status społeczny Dynama w czasach Niemieckiej Republiki Demokratycznej, mecze berlińczyków z najbardziej utytułowanymi zespołami okresu NRD są traktowane prestiżowo przez społeczeństwo.

Przypisy

↑ Dariusz Wojtaszyn: Kibice w socjalizmie. Trybuny piłkarskie w NRD. Studium historyczno- społeczne. Atut, 2013, s. 143.
↑ Beschluß des Sekretariats des ZK vom 19. August 1959. DY 30/J IV 2/3/1101.
↑ Mateusz Kasprzyk: Piłkarski przewodnik po byłej NRD. 2021, s. 86.

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona klubu

[1] Dariusz Wojtaszyn: Kibice w socjalizmie. Trybuny piłkarskie w NRD. Studium historyczno- społeczne. Atut, 2013, s. 143.

[2] Beschluß des Sekretariats des ZK vom 19. August 1959. DY 30/J IV 2/3/1101.

[3] Mateusz Kasprzyk: Piłkarski przewodnik po byłej NRD. 2021, s. 86.

[1]

[2]

[3]