Amniopunkcja
Amniopunkcja (amniocenteza[a]) – inwazyjna metoda diagnostyczna polegająca na nakłuciu igłą jamy owodni. Z reguły wykonywana jest pod kontrolą ultrasonografii[1.1]. Wykonuje się amniopunkcję późną (między 15. a 20. tygodniem) i amniopunkcję wczesną (przed ukończonym 14. tygodniem)[1.2].
Amniopunkcja może być wykonana w celu diagnostyki prenatalnej, pobierana jest wtedy próbka płynu owodniowego do badań biochemicznych i cytologicznych[2].
Amniopunkcja ze wskazań terapeutycznych ma na celu upuszczenie nadmiaru płynu owodniowego w wielowodziu lub jego dopełnienie w małowodziu.
Wskazania
[edytuj | edytuj kod]Wskazania do amniocentezy diagnostycznej (według Troszyńskiego)[3]:
- wiek matki powyżej 35 lat lub wiek ojca powyżej 55 lat
- urodzenie dziecka z trisomią 21 lub innymi zaburzeniami chromosomalnymi
- urodzenie dziecka z wadą cewy nerwowej lub wady cewy nerwowej w rodzinie
- urodzenie dziecka z wadą ośrodkowego układu nerwowego
- urodzenie dziecka z chorobą metaboliczną
Powikłania
[edytuj | edytuj kod]Możliwe powikłania amniopunkcji:
- uszkodzenie łożyska lub pępowiny
- nakłucie narządów płodu
- infekcja wewnątrzmaciczna
- przedwczesne pęknięcie błon płodowych
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bręborowicz określenia „amniopunkcja” i „amniocenteza” stosuje wymiennie; u Troszyńskiego „amniocenteza” jest synonimem terminu „amniotomia”.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- Położnictwo i ginekologia, Grzegorz H Bręborowicz (red.), Beata Banaszewska, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005, ISBN 83-200-3082-X, OCLC 749793069.
- ↑ Polska Akademia Nauk Wydział Nauk Medycznych, Wielki słownik medyczny, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1996, s. 38, ISBN 83-200-1923-0.
- ↑ Michał Troszyński: Położnictwo – ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 82. ISBN 83-200-2757-8.
