close
Pergi ke kandungan

Perang 1812

Daripada Wikipedia, ensiklopedia bebas.
Perang 1812
Sebahagian daripada Peperangan era Napoleon
BERJAYA
Pertempuran Queenston Heights.
Tarikh18 Jun, 1812 – 23 Mac, 1815
Lokasi
Timur dan Tengah Amerika Utara, Pantai Teluk, Lautan Atlantik dan Pasifik
Keputusan Perjanjian Ghent
Status quo ante bellum
Pihak yang terlibat
BERJAYA Amerika Syarikat Empayar Britain:
United Kingdom United Kingdom Great Britain dan Ireland
United Kingdom Kanada British
Komandan dan pemimpin
Amerika Syarikat James Madison
Amerika Syarikat Henry Dearborn
Amerika Syarikat Jacob Brown
Amerika Syarikat Winfield Scott
Amerika Syarikat Andrew Jackson		 United Kingdom Lord Liverpool
United Kingdom George Prevost
United Kingdom Isaac Brock  †
United Kingdom Roger Sheaffe
United Kingdom Gordon Drummond
Tecumseh  †
Kekuatan
Amerika Syarikat Amerika Syarikat
•Tentera tetap:
—   7,000 (pada awal perang);
— 35,800 (semasa perang tamat)
•Rangers: 3,049
•Militia: 458,463 *
•Tentera Laut Amerika Syarikat &
•Marin Amerika Syarikat
(pada mula perang):
— Frigat: 6
— Kapal-kapal lain: 14


Sekutu orang asli: 125 Choctaw, (lain-lain tidak diketahui) [1]		 United Kingdom Empayar Britain
•Tentera Darat Britain:
—   5,200 (pada mula perang);
— 48,160 (pada perang tamat)
•Provincial Regulars: 10,000
•Provincial Militia: 4,000
•Tentera Laut Diraja &
•Marin Diraja:
— Ship of the Line: 11
— Frigat: 34
— Kapal-kapal lain: 52
•Provincial Marine‡:
— (tidak diketahui)
Sekutu orang asli: 10,000[2]
Kerugian dan korban
  2,260 terbunuh semasa perang.
  4,505 cedera.
Kira-kira 17,000 mati akibat penyakit (anggaran).[3]		 1,600 terbunuh dalam perang.
3,679 cedera.
3,321 mati akibat penyakit.
  • Sangat sedikit anggota militia yang meninggalkan rumah mereka untuk berperang semasa kempen peperangan.
      † Terbunuh dalam perang
    ‡Penduduk tempatan mewujudkan perlindungan pantai dan pasukan semi-tentera laut di tasik-tasik besar.

Perang 1812 merupakan satu peperangan yang berlaku di antara Amerika Syarikat dengan Empayar Britain (terutamanya Great Britain dan Amerika British). Ia bermula pada tahun 1812 sehingga 1815.

Terdapat beberapa penyebab segera yang membuatkan Amerika Syarikat mengistiharkan perang: pertama, beberapa siri halangan perdagangan yang diperkenalkan oleh Britain bagi menghalang perdagangan Amerika dengan Perancis, sebuah negara yang sedang berperang dengan Britain pada masa itu (A.S. mencabar halangan-halangan ini sebagai tidak sah di bawah undang-undang antarabangsa)[4]; kedua, pengambilan paksa ke atas penduduk Amerika Syarikat ke dalam untuk berkhidmat di dalam Tentera Laut Diraja; ketiga, sokongan ketenteraan Britain kepada Indian Amerika yang melakukan penentangan bersenjata terhadap perluasan perbatasan Amerika ke barat daya.[5] Alasan-alasan ini menjadikan motivasi utama bagi penduduk Amerika yang perlu memegang teguh maruah negara dalam menentang apa yang dianggap oleh mereka sebagai penghinaan dari Britain (seperti hubungan Chesapeake).[6]

Perjanjian Ghent

[sunting | sunting sumber]

Pada bulan Ogos 1814, terjadinya perbincangan damai yang bermula di Ghent (di Belgium sekarang); Antara pihak Amerika Syarikat dan Empayar Britain telah mengadakan rundingan dengan berhati-hati.[a] Strategi British selama beberapa dekad adalah untuk mewujudkan sebuah negara yang penampan di Wilayah Barat Laut Amerika bagi menyekat pengembangan Amerika Syarikat di daratan utama Amerika Utara. Britain juga mahu menuntut kawalan tentera laut ke atas Tasik-tasik Besar dan akses ke Sungai Mississippi. [7]Di pihak Amerika pula, Monroe telah mengarahkan seorang diplomat Amerika yang dihantar ke Eropah untuk cuba berunding dan meyakinkan pihak British agar menyerahkan Kanada, atau sekurang-kurangnya Kanada bahagian Atas, kepada AS. Pada peringkat selanjutnya, pihak Amerika juga mencuba untuk menuntut ganti rugi atas pembakaran Washington dan atas rampasan kapal sebelum perang bermula. [8]

BERJAYA
Gambaran penandatanganan Perjanjian Ghent,di Belgium dan secara rasmi telah menamatkan perang antara Empayar British dan Amerika Syarikat

Pendapat umum Amerika berang apabila Madison telah menerbitkan sebuah tuntutan tersebut kerana golongan Federalis pun kini sanggup lagi meneruskan perjuangan demi kebebasan rakyat Amerika.

Sebuah pasukan British membakar sebahagian Washington, tetapi British gagal menawan Baltimore dan belayar pergi apabila komandernya terbunuh di pertemuan-pertemuan itu. Di utara Negeri New York pula, 10,000 tentera veteran British berarak ke selatan sehingga kekalahan telak dalam Pertempuran Plattsburgh yang memaksa mereka kembali ke Kanada.[b] Perdana Menteri Britain iaitu Lord Liverpool, menyedari peningkatan tentangan terhadap cukai masa perang dan tuntutan pedagang untuk perdagangan semula dengan Amerika, beliau menyedari bahawa Britain juga tidak banyak mendapat keuntungan dan kekalahan setiap pertempuran.[9]Fokus utama dasar luar British ialah Kongres Vienna, di mana seorang diplomat British telah bertelagah dengan seorang diplomat dari Rusia dan Prusia mengenai syarat-syarat perdamaian dengan Perancis dan terdapat kebimbangan bahawa Britain mungkin terpaksa berperang dengan Rusia dan Prusia. Perdagangan eksport hampir lumpuh dan Perancis bukan lagi musuh utama Britain selepas kejatuhan Napoleon pada April 1814, jadi Tentera Laut Diraja tidak lagi perlu menghentikan penghantaran Amerika ke Perancis dan ia tidak lagi perlu untuk menarik perhatian lebih ramai pelaut. Pihak British sedang sibuk membina semula Eropah selepas kekalahan Napoleon yang jelas. [10]


Akibatnya, Lord Liverpool menggesakan perunding British untuk menawarkan perjanjian perdamaian berdasarkan pemulihan status quo pra-perang. Perunding British sewajarnya menggugurkan tuntutan mereka untuk mewujudkan zon neutral di India, yang membolehkan rundingan disambung semula pada akhir bulan Oktober. Perunding Amerika menerima cadangan dari British untuk perdamaian berdasarkan status quo pra-perang. Banduan akan ditukar dan hamba yang telah melarikan diri akan dikembalikan ke Amerika Syarikat, kerana sekurang-kurangnya 3,000 hamba Amerika telah melarikan diri ke garisan British. Walau bagaimanapun, pihak British enggan menghormati aspek perjanjian ini, British menempatkan sebahagian daripada hamba yang baru dibebaskan di Nova Scotia [11] [12] dan New Brunswick. [13]Pihak Amerika telah membantah kegagalan Britain untuk memulangkan hamba Amerika yang telah melanggar Perjanjian Ghent. Selepas timbang tara oleh Tsar Rusia, pihak British membayar ganti rugi sebanyak $1,204,960 kepada Washington, untuk membayar balik kepada pemilik hamba. [14]

Pada 24 Disember 1814, para diplomat telah selesai dan menandatangani Perjanjian Ghent. Perjanjian itu telah disahkan oleh Putera Pemangku Raja British setelah tiga hari kemudian pada 27 Disember. [15] [16] [17] [18]Pada 17 Februari, ia tiba di Washington, di mana ia telah disahkan dengan cepat dan berkuat kuasa, sekali gus telah menamatkan perang berkepanjangan ini. Syarat-syarat tersebut menyeru agar semua wilayah yang telah diduduki untuk dikembalikan dengan segera, sempadan pra-perang antara Kanada dan Amerika Syarikat dipulihkan, dan pihak Amerika Syarikat mendapat hak menangkap ikan di Teluk Saint Lawrence .[ petikan diperlukan ] Pihak British telah menegaskan agar peruntukan dimasukkan untuk mengembalikan kepada orang India "semua harta benda, hak dan keistimewaan yang mungkin mereka nikmati, atau berhak miliki pada tahun 1811". [10]Pihak Amerika mengabaikan pernyataan tersebut dan melanggar peruntukan ini. [10]

Perjanjian itu tidak mengandungi sebarang penolakan British terhadap hak imprais atau hak berperang maritim yang lebih luas. Ini mencerminkan konteks strategik yang berubah menjelang akhir tahun 1814: Kekalahan Napoleon telah menghapuskan keperluan segera untuk menghentikan penghantaran Amerika ke Perancis atau menarik perhatian pelaut tambahan, walaupun pertikaian undang-undang itu sendiri belum diselesaikan.

Perjanjian Ghent juga mengekalkan sepenuhnya hak-hak berperang maritim Britain, matlamat utama bagi pihak British, tanpa mengiktiraf hak maritim Amerika atau berakhirnya impresi. Walaupun impresi sebahagian besarnya terhenti selepas Perang Napoleon [19], pertikaian di Anglo-Amerika mengenai hak maritim tidak hilang sepenuhnya selepas 1815. Pada tahun 1820-an, surat-menyurat diplomatik Amerika merekodkan dakwaan yang jarang berlaku bahawa kelasi telah dibawa dari kapal Amerika untuk berkhidmat di British, termasuk brig Pharos di Sierra Leone pada tahun 1825 [20] dan kes-kes kemudiannya yang melibatkan Monroe, Juno dan Telegraph [21] . Pertikaian kemudian yang lebih kerap dengan melibatkan pemberhentian, lawatan, penggeledahan atau penyitaan kapal Amerika secara besar-besaran [22] [23], terutamanya semasa penguatkuasaan anti-perdagangan hamba British di luar Afrika Barat dan Cuba. Insiden-insiden ini tidak bermakna kebangkitan semula sistem impresi pra-1815, tetapi ia menunjukkan bahawa Perjanjian Ghent telah menyebabkan pertikaian hak maritim yang mendasarinya tidak dapat diselesaikan. [24] [18]

Rujukan

[sunting | sunting sumber]
  1. ↑ Upton, David. "Soldiers of the Mississipi Territory", 2003 (HTML). https://web.archive.org/web/20070906061647/http://home.bak.rr.com/simpsoncounty/war1812.htm Retrieved on 2009-3-27.
  2. ↑ Allen, Robert S. (1996). His Majesty's Indian Allies. Dundurn Press. m/s. 121. ISBN 1550021753. More than one of |pages= dan |page= specified (bantuan)
  3. ↑ All US figures from Hickey (1990) p.302-3
  4. ↑ Caffery, pp.56-58
  5. ↑ Caffery, pp.101-104
  6. ↑ Norman K. Risjord, "1812: Conservatives, War Hawks, and the Nation's Honor." William And Mary Quarterly 1961 18(2): 196-210. in JSTOR
  7. ↑ Remini 1991.
  8. ↑ Ward & Gooch 1922.
  9. ↑ Latimer 2007; Gash.
  10. 1 2 3 Mahan 1905.
  11. ↑ African Nova Scotians.
  12. ↑ Whitfield 2005.
  13. ↑ Black Loyalists in New Brunswick.
  14. ↑ Taylor 2010.
  15. ↑ Updyke 1915.
  16. ↑ Perkins 1964.
  17. ↑ Hickey 2006.
  18. 1 2 Langguth 2006.
  19. ↑ "Genealogical Fallout from the War of 1812". National Archives (dalam bahasa Inggeris). 2016-08-15. Dicapai pada 2026-05-03.
  20. ↑ "Henry Clay: Response to the seizure of American sailors accused of". www.rrauction.com. Dicapai pada 2026-05-03.
  21. ↑ "Impressment of American sailors: The British-American diplomacy in searching for resolving impressment from the war of 1812 to the websterAshburton treaty".
  22. ↑ "Right Of Searching American Vessels - Hansard - UK Parliament". hansard.parliament.uk (dalam bahasa Inggeris). Dicapai pada 2026-05-03.
  23. ↑ "DIFFERENCES WITH THE UNITED STATES. (Hansard, 31 May 1858)". api.parliament.uk. Dicapai pada 2026-05-03.
  24. ↑ Heidler & Heidler 1997.

Pautan luar

[sunting | sunting sumber]
  1. ↑ For details of the negotiations, see Samuel Flagg Bemis (1956), John Quincy Adams and the Foundations of American Foreign Policy, pp. 196–220; Remini 1991, halaman 94–122; Ward & Gooch 1922, halaman 537–542 and Mahan 1905, halaman 73–78.
  2. ↑ The British were unsure whether the attack on Baltimore was a failure, but Plattsburg was a humiliation that called for court martial (Latimer 2007, halaman 331, 359, 365).
Ralat petik: Tag <ref> wujud untuk kumpulan bernama "lower-alpha", tetapi tiada tag <references group="lower-alpha"/> yang berpadanan disertakan
Diambil daripada "https://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Perang_1812&oldid=6881913"