Karl Landsteiner

Membrecoj
Membrecoj	Reĝa Societo de Londono (1941–); Amerika Filozofia Societo (1935–); Usona Nacia Akademio de Sciencoj ; Leopoldina ; Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj vd

Honorigoj
Honorigoj	(1946) Lasker-DeBakey Clinical Medical Research Award (en) ; (29-a de marto 1941) eksterlanda ano de la Reĝa Societo; (1930) Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino; (1926) Aronson Prize (en) ; Cameron Prize of the University of Edinburgh (en) ; vd

**Karl Landsteiner**
Karl Landsteiner
	Nobel-premiito
Persona informo
	Karl Landsteiner
Naskiĝo	14-an de junio 1868; en Baden, Aŭstrio-Hungario
Morto	26-an de junio 1943 (75-jaraĝa); en Nov-Jorko
Mortis pro	naturaj kialoj vd
Mortis per	korinfarkto vd
Tombo	Prospect Hill Cemetery (en) vd
Religio	katolikismo vd
Lingvoj	germana • angla vd
Ŝtataneco	Aŭstrio-Hungario ; Usono vd
Alma mater	Universitato de Vieno vd
Subskribo
Memorigilo
Familio
Patro	Leopold Landsteiner (en) vd
Edz(in)o	Leopoldine Helene Wlasto (mul) vd
Profesio
Okupo	fiziologo ; patologo ; scienca esploristo ; universitata instruisto ; hematologo ; imunologo ; kuracisto ; ĥemiisto vd
Laborkampo	ĥemio vd
Aktiva en	Vieno • Nov-Jorko vd
Verkado
Verkoj	sangogrupo vd
Honorigoj
Honorigoj	(1946) Lasker-DeBakey Clinical Medical Research Award (en) ; (29-a de marto 1941) eksterlanda ano de la Reĝa Societo; (1930) Nobel-premio pri fiziologio aŭ medicino; (1926) Aronson Prize (en) ; Cameron Prize of the University of Edinburgh (en) ; vd
Membrecoj
Membrecoj	Reĝa Societo de Londono (1941–); Amerika Filozofia Societo (1935–); Usona Nacia Akademio de Sciencoj ; Leopoldina ; Reĝa Sveda Akademio de Sciencoj vd
vd	Fonto: Vikidatumoj
	v • d • r

Karl LANDSTEINER [kal lantŝtajne] (naskiĝis la 14-an de junio 1868 en Vieno, mortis la 26-an de junio 1943 en Novjorko) estis aŭstra kemiisto kaj bakteriologo.

Li studis medicinon en sia hejmurbo Vieno kaj kemion en Würzburg, Munkeno kaj Zuriko.

En la tago 14-an de novembro de jaro 1901 li malkovris la klasikajn sangogrupojn A-B-0. Unu jaron poste li kune kun Max Richter evoluigis metodon por eltrovi la sangogrupojn el sangomakuloj. Pro tiu ĉi eltrovo li en 1930 gajnis la Premion Nobel de Fiziologio aŭ Medicino. En 1937 li kune kun Alexander Salomon Wiener malkovris la resusfaktoron.