close
Saltu al enhavo

Kaprimulgoj

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Kiel legi la taksonomionVikipedio:Kiel legi la taksonomion
Kiel legi la taksonomion
Kaprimulgoj
Grandvosta kaprimulgo
Grandvosta kaprimulgo
Biologia klasado
Regno: Animaloj, Animalia
Filumo: Ĥorduloj, Chordata
Klaso: Birdoj, Aves
Ordo: Kaprimulgoformaj, Caprimulgiformes
Familio: Kaprimulgedoj, Caprimulgidae
Genro: Caprimulgus
Linnaeus, 1758
Aliaj Vikimediaj projektoj
BERJAYA
BERJAYA
vdr

Kaprimulgoj estas la birdoj de la genro Caprimulgus, tio estas granda (multnombraj specioj) kaj tre disvastigita genro de kaprimulgedoj. La nomo devenas el la Latina por kaprinsuĉistoj, baze sur la malnova miskredo, ke la Eŭropa kaprimulgo povas suĉi lakton el kaprinoj. La sama termino Kaprimulgoj povas utili unue por aludi la individuojn de la Eŭropa kaprimulgo, due nur la membrojn de la genro Caprimulgus (kiel en tiu artikolo), trie ankaŭ la membrojn de aliaj samsubfamiliaj genroj ene de la subfamilio Caprimulginae (Kaprimulgenoj) aŭ eĉ kvare la membrojn de la tuta familio Kaprimulgedoj, do inklude la membrojn de la subfamilio Chordeilinae. Pli malprecize estus kvina ŝtupo inkludante ankaŭ la membrojn de la aliaj familioj ene de la ordo de Kaprimulgoformaj birdoj.

Taksonomio

[redakti | redakti fonton]

La genron Caprimulgus enkondukis en 1758 la sveda natursciencisto Carl Linnaeus en la deka eldono de sia verko Systema Naturae.[1] La tipa specio estas la Eŭropa kaprimulgo (Caprimulgus europaeus).[2] La nomo estas la Latina vorto por kaprimulgo; ĝi kombinas kapra kun la signifo "kaprino" kaj mulgere kun la signifo "melki".[3] La mito ke kaprimulgoj povas suĉi lakton el kaprinoj estas rakontita de Plinio la Maljuna en lia verko Natura Historio: "Tiuj nomataj kaprosuĉuloj, kiuj similas sufiĉe grandan merlon, estas noktaj ŝtelistoj. Ili eniras la budojn de la paŝtistoj kaj flugas al la mamoj de la kaprinoj por suĉi ilian lakton, kiu vundas la mamon kaj pereigas ĝin, kaj la kaprinoj, kiujn ili melkis tiamaniere, iom post iom blindiĝas."[4]

La genro enhavas jenajn 39 speciojn.[5]

BildoScienca nomoOrdinara nomoDistribuado
BERJAYA Caprimulgus ruficollisRuĝkola kaprimulgookcidenta Mediteraneo
BERJAYA Caprimulgus indicusĜangala kaprimulgoBarato kaj Srilanko
BERJAYA Caprimulgus jotakaGriza kaprimulgoOrienta Azio kaj Himalajo;
vintre en Sudorienta Azio
Caprimulgus phalaenaPalaŭa kaprimulgoPalaŭo
BERJAYA Caprimulgus europaeusEŭropa kaprimulgookcidenta palearktiso;
vintre en Sub-Sahara Afriko
BERJAYA Caprimulgus fraenatusOmbra kaprimulgoOrienta Afriko
BERJAYA Caprimulgus rufigenaRuĝvanga kaprimulgosuda Afriko
BERJAYA Caprimulgus aegyptiusEgipta kaprimulgoMaroko ĝis Sudano kaj suda Kazaĥio
BERJAYA Caprimulgus mahrattensisMaharata kaprimulgoPakistano, suda Afganio kaj Irano;
vintras en Barato
BERJAYA Caprimulgus nubicusNubia kaprimulgoRuĝa Maro kaj Korno de Afriko
BERJAYA Caprimulgus eximiusOrkaprimulgoSahelo
BERJAYA Caprimulgus atripennisSudbarata kaprimulgosuda Barato kaj Srilanko
BERJAYA Caprimulgus macrurusGrandvosta kaprimulgonorda Pakistano tra Sudorienta Azio
ĝis Kvinslando kaj Nov-Gvineo
BERJAYA Caprimulgus meesiMeesa kaprimulgoFloreso kaj Sumbo
Caprimulgus ritaeTimora kaprimulgoorientaj Malgrandaj Sundoj
BERJAYA Caprimulgus andamanicusAndamana kaprimulgoAndamanoj
BERJAYA Caprimulgus manillensisFilipina kaprimulgoFilipinoj
Caprimulgus celebensisSulavesa kaprimulgoSulaveso kaj Sula-Insuloj
BERJAYA Caprimulgus donaldsoniDonaldsona kaprimulgoKorno de Afriko ĝis norda Tanzanio
BERJAYA Caprimulgus pectoralisKolumkaprimulgoSub-Sahara Afriko
BERJAYA Caprimulgus poliocephalusMontokaprimulgoorientafrikaj montaroj
BERJAYA Caprimulgus asiaticusBarata kaprimulgoSuda Azio ĝis suda Hindoĉinio
BERJAYA Caprimulgus madagascariensisMadagaskara kaprimulgoSejŝeloj kaj Madagaskaro
BERJAYA Caprimulgus natalensisTutafrika kaprimulgodise tra Sub-Sahara Afriko
BERJAYA Caprimulgus solalaNeĉisara kaprimulgoNeĉisaraj Altebenaĵoj, Etiopio
BERJAYA Caprimulgus inornatusSenornama kaprimulgonorda Sub-Sahara Afriko kaj sudokcidenta Arabio;
vintras al pli sudaj latitudoj
BERJAYA Caprimulgus stellatusStelkaprimulgoEtiopio, norda Kenjo
kaj suda Suda Sudano
BERJAYA Caprimulgus affinisSudazia kaprimulgo  HIndomalajzio
BERJAYA Caprimulgus griseatusKajumangi kaprimulgoFilipinoj
BERJAYA Caprimulgus tristigmaPunkteca kaprimulgoSub-Sahara Afriko
Caprimulgus concretusBonaparta kaprimulgoSumatro kaj Borneo
Caprimulgus pulchellusSalvadora kaprimulgomontaraj Sumatro kaj Javo
Caprimulgus prigogineiPrigogina kaprimulgoItombwe Montoj
BERJAYA Caprimulgus batesiBatesa kaprimulgoKonga Baseno
BERJAYA Caprimulgus climacurusLongvosta kaprimulgonorda Sub-Sahara Afriko
BERJAYA Caprimulgus clarusSveltvosta kaprimulgoOrienta Afriko
BERJAYA Caprimulgus fossiiKvadratvosta kaprimulgomiombo kaj apudaj areoj
Caprimulgus longipennisLongflugila kaprimulgoarbaraj areoj de norda Sub-Sahara Afriko
BERJAYA Caprimulgus vexillariusLongpluma kaprimulgomiombo;
vintras en ekvatoraj latitudoj

La kaprimulgoj de la genro Caprimulgus troviĝas ĉirkaŭ la tuta mondo, kaj kiel aliaj kaprimulgedoj ovodemetas surgrunde sen nesto. Ili estas pli aktivaj malfruvespere kaj frumatene aŭ nokte kaj manĝas ĉefe tineojn kaj aliajn grandajn flugantajn insektojn. Kelkaj specioj, malkutime ĉe birdoj, ripozas laŭlonge de branĉo, anstataŭ laŭlarĝe, kio helpas la kamuflon dumtage. Mezvarmaj specioj estas tre migrantaj, kaj vintras en tropikoj.

Plej parto havas etajn piedojn, malutilaj por piediri, kaj ties milda plumaro estas tre kamufla kaj aspektas kvazaŭ arboŝelo aŭ seka foliaro. Ili estas mezgrandaj kaj noktulaj birdoj de longaj pintaj flugiloj, mallongaj kruroj kaj mallongaj bekoj. Ili havas longajn bridajn haregplumojn. Multaj havas ripeteman kaj ofte mekanikajn kantojn.

Ili havas etajn krurojn (neutilaj por marŝado) kaj longajn flugilojn (kiuj permesas akrobatan flugadon). La milda plumaro estas kamufla. Kelkaj specioj kuŝas ne tra la branĉoj de la arboj, kiel la plej parto de la birdoj, sed laŭlonge. Tiel ili nevideblas dumtage ĉar aspektas kvazaŭ sekaj branĉoj. Tamen tiu preskaŭ perfekta kamuflado paradokse endanĝerigas kaprimulgojn, ĉar ili laŭinstinkte kiam estas for de ĝia kamufla medio, ekzemple sur ŝoseoj, sentas, ke neniu vidas ĝin kaj tiel nenial estas en danĝero. Je ĝia preferata sunsubira horo ĝiaj brilaj okuloj estas videblaj el centoj da metroj kontraŭ la aŭto-lumoj, la ŝoforo povas haltigi la aŭton eĉ je unu metro de la birdo kaj ĝi ne forflugos kvazaŭ neniu povas vidi ĝin. Se oni malfermas la pordoj aŭ oni daŭrigas la vojon ĝi forflugos laŭ ĝia moro. Tamen multaj ŝoforoj ne haltigas la aŭtojn kaj multaj birdoj pereas pro sia fido je kamuflo sen scii, ke ebenega unukolora ŝoseo ne samas al ĝia multkolora bruna medio.

Dubinda speciaro

[redakti | redakti fonton]

Referencoj

[redakti | redakti fonton]
  1. Linnaeus, Carl. (1758) Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis, 10‑a eldono 1 (latine), Holmiae (Stockholm): Laurentii Salvii.
  2. (1940) Check-List of Birds of the World 4. Harvard University Press.
  3. Jobling, James A.. (2010) The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4.
  4. Rachham, H.. (1967) Pliny Natural History III Libri VIII-XI, The Loeb Classical Library. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, p. 366–367.
  5. Frogmouths, Oilbird, potoos, nightjars. IOC World Bird List Version 14.2. International Ornithologists' Union (August 2024). Alirita 29a de Aŭgusto 2024 .
  6. Patagona Stepo