Alex de Minaur
Alex de Minaur | |
|---|---|
2024'te de Minaur | |
| Kişisel bilgi | |
| Tam adı | Álex de Miñaur Román[1] |
| Vatandaşlık | |
| Doğum yeri | Sidney, Yeni Güney Galler, Avustralya |
| Doğum tarihi | 17 Şubat 1999 |
| Yaşadığı yer | Sidney, Yeni Güney Galler, Avustralya Alicante, Valensiya, İspanya New Providence, Bahamalar |
| Boy | 1,83 m |
| Profesyonellik | 2015[2] |
| Oyun stili | Sağ el (çift el backhand)[2] |
| Çalıştığı koçlar | Adolfo Gutierrez Peter Luczak[3] |
| Toplam ödül | US $25,024,311[4] |
| Tekler | |
| Kariyer rekoru | 329–192 |
| Toplam kupa | 11 |
| En yüksek sıralama | No. 6 (15 Temmuz 2024)[5] |
| Güncel sıralama | No. 6 (8 Haziran 2026)[6] |
| ATP Finalleri | YF (2025) |
| Grand Slam tekler | |
| Avustralya Açık | ÇF (2025, 2026) |
| Fransa Açık | ÇF (2024) |
| Wimbledon | ÇF (2024) |
| Amerika Açık | ÇF (2020, 2024, 2025) |
| Çiftler | |
| Kariyer rekoru | 37–65 |
| Toplam kupa | 1 |
| En yüksek sıralama | No. 58 (12 Ekim 2020) |
| 1T (2024) | |
| Grand Slam çiftler | |
| 1T (2017, 2021) | |
| 2T (2020, 2021) | |
| 2T (2021) | |
| 2T (2019) | |
| Grand Slam karışık çiftler | |
| 2T (2023) | |
| Millî takım turnuvaları | |
| Davis Kupası | F (2022, 2023) Derece: 15-8 (%65.22) |
Alex de Miñaur Román[a] (d. 17 Şubat 1999), Avustralyalı profesyonel tenisçidir. Profesyonel Tenisçiler Birliği (ATP) tarafından teklerde ulaştığı en yüksek sıralama olan dünya 6 numarasına 15 Temmuz 2024'te, çiftlerde ise en yüksek derecesi olan 58 numaraya 12 Ekim 2020'de ulaşmıştır. Şu an itibarıyla Avustralya'nın teklerdeki 1 numaralı oyuncusudur.
Kariyerinde teklerde on bir, çiftlerde ise bir ATP Tour şampiyonluğu bulunmaktadır. Grand Slam turnuvalarında yedi kez çeyrek finale yükselme başarısı göstermiştir. Ayrıca Davis Kupası'nda Avustralya'yı temsil etmektedir.
İlk yılları ve gençler kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]Alex de Miñaur Avustralya'nın Sidney şehrinde doğmuştur.[2] Babası Anibal Uruguaylı, annesi Esther ise İspanyoldur.[8][9][10] Babası, Sidney'deki George Street'te bir İtalyan restoranı işletiyordu ve Esther ile o restoranda garson olarak çalışmaya başladığında tanışmışlardı.[11] Dominic, Daniel, Natalie, Cristina ve Sara adlarında iki erkek ve üç kız kardeşi vardır.[11][12]
Avustralyalılar ve diğer anadili İngilizce olanlar tarafından yaygın olarak /diː mɪˈnɔːr/ biçiminde söylenilen soyadı, kendisine "The Demon" (İblis/Şeytan) takma adının verilmesine ilham kaynağı olmuştur. Bu takma ad, aynı zamanda kazandığı maçlardan sonra kamera lensini imzalarken kullandığı bir demon logosuna ve kendisiyle özdeşleşen kutlama tarzına da temel oluşturmuştur.
Hem Avustralya hem de İspanya vatandaşlığına sahiptir ve İngilizce ve İspanyolca dillerini akıcı bir şekilde konuşabilmekte, ayrıca bir miktar Fransızca da bilmektedir.[13][14] Yaşamının ilk beş yılını Sidney'in güneyindeki Carss Park[15] banliyösünde geçirdikten sonra Alicante, İspanya'ya taşınmıştır.[16] İlk eğitiminin büyük bölümünü İspanya'da tamamlamış, ancak 2012 yılında 13 yaşındayken İspanya'daki finansal kriz nedeniyle Avustralya'ya geri dönmüştür.[17] 2015 itibarıyla yeniden İspanya'da yaşamaya başlamıştır.[8][11] Yaşamının büyük bir kısmını İspanya'da geçirmesine karşın Avustralya ile her zaman güçlü bir bağı olduğunu dile getirip 2017 yılında Sydney Morning Herald'a verdiği demeçte şu ifadeleri kullanmıştır: "Eskiden İspanya'yı temsil ediyordum ama her zaman Avustralyalı olduğumu hissettim. Buraya tekrar taşınır taşınmaz yapmak istediğim ilk şey Avustralya adına oynamaktı."[18]
Tenise üç yaşında, Kogarah Bay'deki Parkside Tenis Kortları'nda bulunan Sydney Private Tennis Academy'de başladı.[19][20] Dokuz yaşından beri, Alicante'de yaşadığı dönemden bu yana antrenörlüğünü Adolfo Gutierrez yapmaktadır.[8] Gençler kategorisinde dünya 2 numarasına kadar yükselmiş ve 2016 Avustralya Açık çift genç erkekler şampiyonluğunu Blake Ellis ile birlikte kazanmıştır.[21] Lleyton Hewitt hiçbir zaman resmi antrenörü olmasa da, kendisine mentorluk yapmaya devam etmektedir.[22]
Profesyonel kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]2015-2017: Kariyerinin ilk yılları ve profesyonelliğe geçiş
[değiştir | kaynağı değiştir]Tenis kariyerini Avustralya bayrağı altında sürdürmektedir.[14] Profesyonel sahneye ilk adımını Temmuz 2015'te İspanya F22 turnuvasında çeyrek finale yükselerek attı. 2016 Avustralya Açık elemeleri için bir wildcard alsa da, ilk turda Kimmer Coppejans'a mağlup oldu. 2016 sezonunun büyük bir bölümünü İspanya'daki ITF turnuvalarında geçirdi ve burada iki kez finale yükseldi. Kariyerinin ilk ATP Challenger Tour finaline ise Almanya'nın Eckental şehrinde, elemelerden gelerek ulaştı ancak finalde Steve Darcis'e yenildi.[23]
2017 yılına Brisbane International turnuvasıyla başlayıp elemelerde Mihail Kukuşkin ve Frances Tiafoe'yu mağlup ederek kariyerinin ilk ATP Tour ana tablosuna yükselme başarısı gösterdi. Ana tablonun ilk turunda Mischa Zverev'e mağlup oldu. Bir sonraki hafta, Sydney International turnuvası için wildcard aldı ve burada dünya 46 numarası Benoît Paire'i yenerek ATP Tour seviyesindeki ilk galibiyetini elde etti.[24]
Grand Slam arenasındaki ilk çıkışını, wildcard ile katıldığı 2017 Avustralya Açık'ta yaptı. İlk turda Gerald Melzer ile karşılaştı ve dördüncü sette bir maç puanı kurtardığı mücadeleyi beş set sonunda kazanarak tur atladı.[25] İkinci turda ise Sam Querrey'ye mağlup olarak turnuvaya veda etti.[24]
Mayıs ayında, wildcard alarak Fransa Açık'taki ilk çıkışını yaptı ancak açılış turunda Robin Haase'ye üç sette mağlup oldu.[26] Haziran ayında Nottingham ve Ilkley Challenger turnuvalarının ilk turunda, Wimbledon elemelerinin ise ikinci turunda elendi.
2017 Amerika Açık turnuvasına wildcard ile katıldı fakat ilk turda Dominic Thiem'e yenildi.[27]
Aralık ayında, 2018 Avustralya Açık ana tablosuna wildcard kazanabilmek için düzenlenen "Australian Open Playoff" turnuvasını kazandı.[28] Yılı, tekler sıralamasında 208. basamakta tamamladı.[24][29]
2018: İki ATP finali ve Next Gen ikinciliği
[değiştir | kaynağı değiştir]Yıla, ana tablo için aldığı wildcard ile Brisbane International'da başladı.[30] Amerikalı Steve Johnson'ı iki sette geçtikten sonra, o dönem dünya 24 numarası olan Milos Raonic'i yine set vermeden mağlup ederek kariyerinin o güne kadarki en büyük galibiyetine imza attı.[31] Çeyrek finalde elemelerden gelen Michael Mmoh'u eledi ancak yarı finalde Ryan Harrison'a mağlup oldu.[32] Bu sonuçla De Miñaur, Brisbane International'ın 10 yıllık tarihinde erkekler ana tablosunda yarı finale yükselen en genç ve en düşük sıralamaya sahip oyuncu olarak kayıtlara geçti.[33]
Sydney turnuvası ana tablosu için özel muafiyet hakkı elde edip sırasıyla Fernando Verdasco, Damir Džumhur ve Feliciano López'i eleyerek kariyerinin ikinci ATP Tour yarı finaline yükseldi. Brisbane'deki ilk yarı finalinden yalnızca bir hafta sonra bu başarıyı tekrarlayarak 2005 yılında Rafael Nadal'dan bu yana üst üste iki ATP Tour yarı finalinde oynayan en genç oyuncu oldu.[34] Yarı finalde Fransız Benoît Paire'i mağlup ederek finalde Daniil Medvedev ile karşılaştı.[35] İlk seti kazanmasına karşın mücadeleyi üç set sonunda kaybederek turnuvayı ikinci tamamladı.[36]
2018 Avustralya Açık'ın ilk turunda, 19 numaralı seribaşı Tomáš Berdych'e karşı bir set almayı başarsa da maçtan mağlubiyetle ayrıldı.[37]
2018 Fransa Açık için wildcard alsa da[38] ilk turda 16 numaralı seribaşı Britanyalı Kyle Edmund'a yenildi.[39] Bu turnuvanın ardından Challenger seviyesinde üst üste iki final gördü. Surbiton'da Jérémy Chardy'ye kaybettikten sonra Nottingham Açık finalinde Dan Evans'ı iki sette geçerek kariyerinin ilk Challenger şampiyonluğunu kazandı.[40]
Wimbledon'da o dönemki en iyi Grand Slam derecesini elde edip 29 numaralı seribaşı ve Fransa Açık yarı finalisti Marco Cecchinato ile Pierre-Hugues Herbert'i mağlup ederek üçüncü tura yükseldi. Bu turda dünya 1 numarası ve 2 numaralı seribaşı Rafael Nadal'a mağlup oldu.[41]
Washington'da Vasek Pospisil, 11 numaralı seribaşı Steve Johnson ve 8 numaralı seribaşı (aynı zamanda Avustralya Açık yarı finalisti) Chung Hyeon'u eledi. Andy Murray'nin maçtan çekilmesiyle doğrudan yarı finale yükseldi ve burada Andrey Rublyov ile karşılaştı. İkinci set tie-break'inde 2-6 gerideyken dört maç puanı kurtardı ve üst üste altı puan alarak tie-break'i 8-6 kazandı. Ardından final setini de 6-4 alarak kariyerinin ilk ATP 500 finaline yükseldi; finalde ise Alexander Zverev'e 4-6 ve 2-6'lık setlerle mağlup oldu.[42] 6 Ağustos 2018'de dünya 45 numarasına yükselerek kariyerinde ilk kez ilk 50 oyuncu arasına girdi.[29]
Amerika Açık'ta Taro Daniel ve Frances Tiafoe'yu mağlup ettikten sonra, üçüncü turda 7 numaralı seribaşı Marin Čilić'e beş set süren çekişmeli bir maç sonunda yenildi.[43] Yılın ilerleyen dönemlerinde Nick Kyrgios'u geride bırakarak Avustralya'nın en yüksek sıralamaya sahip erkek tenisçisi ünvanını ele geçirdi.[44]
2018 Next Generation ATP Finalleri'ne 2 numaralı seribaşı olarak katılmaya hak kazandı. Grup aşamasında Andrey Rublyov, Taylor Fritz ve Liam Caruana'yı mağlup etti. Yarı finalde Jaume Munar'ı geçerek finale yükseldi ancak finalde 1 numaralı seribaşı Stefanos Çiçipas'a mağlup oldu.[45]
2019: Üç ATP şampiyonluğu, ilk 20
[değiştir | kaynağı değiştir]
2019 yılına Brisbane'de çeyrek final görerek başlayıp o dönem kariyerinin en yüksek derecesi olan dünya 31 numarasına ulaşması, yaklaşmakta olan Avustralya Açık'ta kariyerinde ilk kez bir Grand Slam turnuvasına seribaşı olarak katılmasını sağladı.[46] Sydney International turnuvasında sırasıyla Dušan Lajović, Reilly Opelka, Jordan Thompson ve Gilles Simon karşısında aldığı iki setlik galibiyetlerle yeniden finale yükseldi. Finalde Andreas Seppi'yi 7-5, 7-6(7-5)'lık setlerle mağlup ederek kariyerinin ilk ATP şampiyonluğunu kazandı.[47]
2019 Avustralya Açık'ta 27 numaralı seribaşı olarak yarışan de Miaur, üçüncü turda Rafael Nadal'a mağlup oldu.[48] Mart 2019'da o dönemki kariyer zirvesi olan dünya 24 numarasına ulaştı.[49] Avustralya Açık sonrası yaşadığı kasık sakatlığı nedeniyle kortlardan iki ay uzak kaldı.[50] Wimbledon'da ilk turu geçse de ikinci turda Steve Johnson'a beş set sonunda elendi.[51] Kariyerinin dördüncü ATP finaline Atlanta'da çıktı ve finalde Taylor Fritz'i mağlup ederek kupanın sahibi oldu.[52] Turnuva boyunca oynadığı dört maçta tek bir servis kırma puanıyla dahi karşılaşmayan de Minaur, ilk servislerinden aldığı 123 puanın 116'sını kazandığı bir istatistik yakaladı.[53][54]
Amerika Açık'ın üçüncü turunda Kei Nishikori'yi devirerek kariyerinin ilk ilk 10 oyuncu galibiyetini elde etti.[55] Bu turnuvada ilk kez dördüncü tura yükselme başarısı gösterse de Grigor Dimitrov'a 7-5, 6-3 ve 6-4'lük setlerle kaybederek elendi.[56]
Eylül ayında, Zhuhai Şampiyonası finalinde Fransız Adrian Mannarino'yu iki sette mağlup ederek kariyerinin üçüncü ATP şampiyonluğunu kazandı.[57] İsviçre Kapalı turnuvasında kariyerinin ikinci ATP 500 finaline yükselme başarısı gösterdi ancak finalde Roger Federer'e kaybetti.[58][59] Bu sonuçların ardından o dönemki kariyer rekorunu kırarak dünya 18 numarasına yükseldi.[60]
2019 Next Generation ATP Finalleri'ne 1 numaralı seribaşı olarak katıldı. Grup aşamasında Alejandro Davidovich Fokina, Miomir Kecmanović ve Casper Ruud'u mağlup etti. Yarı finalde Frances Tiafoe'yu geçse de finalde İtalyan wildcard sahibi Jannik Sinner'e mağlup oldu.[61]
2020: Amerika Açık çeyrek finali
[değiştir | kaynağı değiştir]Yeni sezona, ATP Cup'ın ilk edisyonunda Avustralya adına yarışarak başladı. İlk iki maçında Alman Alexander Zverev[62] ve Kanadalı Denis Shapovalov'u mağlup etmeyi başardı.[63] Çeyrek finalde Büyük Britanya ile eşleşen Avustralya'da, tekler maçında Dan Evans'a kaybetti.[64] Ancak çiftler maçında Nick Kyrgios ile Jamie Murray ve Joe Salisbury karşısında üç setlik bir galibiyet aldılar ve Avustralya'yı yarı finale taşıdılar.[65] Yarı finalde ise Rafael Nadal'a mağlup oldu.[66]
Karın kasındaki gerilme nedeniyle Adelaide International'ın ilk edisyonundan çekilmek zorunda kaldı.[67] Aynı sakatlığın devam etmesi nedeniyle Avustralya Açık'ta da yer alamadı.[68] Sakatlık sonrası şubat ayında kortlara dönerek Meksika Açık'ta oynadı ancak ilk turda Miomir Kecmanović'e elendi.[69] Bu dönemin ardından, COVID-19 pandemisi nedeniyle ATP Tour turnuvalarının çoğu askıya alındı.
Şubat ayından sonra katıldığı ilk turnuva olan Cincinnati Masters'ta, tekler ilk turunda Jan-Lennard Struff'a elendi.[70] Ancak çiftler kategorisinde Pablo Carreño Busta ile partnerlik yaparak büyük bir başarıya imza attı; finalde Jamie Murray ve Neal Skupski ikilisini 6-2 ve 7-5'lik setlerle mağlup ederek 2020 Cincinnati Masters çiftler şampiyonu oldu.[71]
Amerika Açık'ta ise kariyerinin ilk Grand Slam çeyrek finaline ulaşmayı başardı. Bu turda, daha sonra turnuva şampiyonu olacak olan Dominic Thiem'e yenilerek organizasyona veda etti.[72]
Roma'da, ilk turda elemelerden gelen Alman Dominik Koepfer'e mağlup oldu.[73] Fransa Açık'ta ise yine ilk turda, elemelerden gelen ve 2018 yarı finalisti olan Marco Cecchinato'ya yenilerek elendi.[74] Avrupa Açık'ta finale kadar yükselme başarısı gösterse de final maçında Ugo Humbert'e kaybetti.[75] Ardından katıldığı Paris Masters turnuvasının üçüncü turunda, daha sonra şampiyonluğa ulaşacak olan Daniil Medvedev tarafından turnuva dışı bırakıldı.[76]
Sezonun son turnuvasını Sofya Açık'ta oynadı ve çeyrek finalde, yine turnuvayı şampiyon tamamlayacak olan Jannik Sinner'e mağlup oldu.[77] De Miñaur, yılı dünya sıralamasının 23. basamağında noktaladı.
2021: Beşinci ATP şampiyonluğu
[değiştir | kaynağı değiştir]2021 sezonuna Antalya Açık ile başladı. Dördüncü seribaşı olarak katıldığı turnuvanın finalinde, rakibi sekiz numaralı seribaşı Aleksandr Bublik'in sağ ayak bileğindeki sakatlık nedeniyle maçtan çekilmesiyle kariyerinin dördüncü ATP tekler şampiyonluğunu elde etti.[78] 2021 ATP Cup'ta Avustralya adına çıktığı maçlarda Roberto Bautista Agut[79] ve Stefanos Çiçipas'a mağlup oldu.[80] Avustralya Açık'ta 21 numaralı seribaşı olarak yer aldı ve üçüncü tura kadar yükseldi ancak bu turda 16 numaralı seribaşı Fabio Fognini'ye elendi.[81]
Mart ayında Rotterdam Açık'ta mücadele etti ve ikinci turda Kei Nishikori tarafından turnuva dışı bırakıldı.[82] Dubai Şampiyonası'nda dokuz numaralı seribaşı olarak yarışırken ikinci turda Jérémy Chardy'ye kaybetti.[83] Miami Açık'ta ise 15 numaralı seribaşı olmasına karşın ikinci turda Daniel Elahi Galán karşısında sürpriz bir yenilgi aldı.[84]
Toprak kort sezonuna geçiş yapan de Minaur, Monte-Carlo Masters'ın ilk turunda Alejandro Davidovich Fokina'ya mağlup oldu.[85] Barselona Açık'ta 14 numaralı seribaşı olarak yarıştı ve üçüncü tura kadar ilerledi ancak burada turnuvanın 2 numaralı seribaşı ve finalisti Stefanos Çiçipas'a elendi.[86] Madrid'de, üçüncü turda 3 numaralı seribaşı ve iki kez finalist olan Dominic Thiem'e yenildi.[87] İtalya Açık'ta ise İtalyan wildcard sahibi Gianluca Mager karşısında ilk turda turnuvaya veda etti.[88] Fransa Açık'a 21 numaralı seribaşı olarak katılıp ikinci turda Marco Cecchinato'ya mağlup oldu.[89]
Haziran ayında kısa ama oldukça başarılı bir çim kort sezonu geçirdi. Stuttgart Açık'ta çeyrek finale yükseldi ancak burada Jurij Rodionov'a kaybetti.[90] Queen's Club turnuvasında 4 numaralı seribaşı olarak yarı finale çıkıp bu turda 1 numaralı seribaşı Matteo Berrettini'ye elendi.[91] Çiftler kategorisinde Cameron Norrie ile birlikte yarı finale kadar yükselseler de Reilly Opelka ve John Peers ikilisine mağlup oldular.[92] Wimbledon'dan bir önceki hafta düzenlenen Eastbourne International finalinde Lorenzo Sonego'yu yenerek kariyerinin beşinci, çim korttaki ise ilk şampiyonluğunu kazandı.[93] Bu başarılı grafik, onu tekler sıralamasında kariyerinin o dönemki en yüksek basamağı olan 15 numaraya taşıdı.[94] Wimbledon'da 15 numaralı seribaşı olarak korta çıksa da formunu koruyamadı ve ilk turda Sebastian Korda'ya yenildi.[95]
COVID-19 testinin pozitif çıkması nedeniyle Tokyo Olimpiyatları'ndan çekilmek zorunda kaldı.[96]
Kortlara Ağustos ayında Washington Açık turnuvasıyla geri döndü. Üçüncü seribaşı olarak yarıştığı turnuvanın ikinci turunda Steve Johnson'a mağlup oldu.[97] Kanada Açık'ta 12 numaralı seribaşı olarak yer aldı ancak ikinci turda Nikoloz Basilaşvili tarafından elendi.[98] Cincinnati Masters'ta 14 numaralı seribaşı olup ikinci tur maçında Gaël Monfils'e yenildi.[99] Sezonun son Grand Slam'i olan Amerika Açık'ta ise 14 numaralı seribaşı olarak korta çıkmasına rağmen ilk turda Taylor Fritz'e kaybederek turnuvaya veda etti.[100]
Moselle Açık'ta dördüncü seribaşı olarak yarışan De Minaur'un formsuzluğu devam etti ve ikinci turda Marcos Giron'a mağlup oldu.[101] Sofya'da üçüncü seribaşı olmasına karşın, ikinci turda yine Giron'a yenilerek elendi.[102] Indian Wells Masters'ta 22 numaralı seribaşı olarak boy gösterip dördüncü tura kadar yükseldi ve burada karşılaştığı iki numaralı seribaşı Stefanos Çiçipas'ı üç sete zorlasa da maçı kaybetti.[103] Geçen yılın finalisti ve turnuvanın altı numaralı seribaşı olarak katıldığı Avrupa Açık'ın ilk turunda elemelerden gelen Amerikalı Brandon Nakashima'ya yenildi.[104] Viyana'da, ikinci tur maçında iki numaralı seribaşı ve turnuvanın şampiyonu Alexander Zverev tarafından elendi.[105] Paris Masters'ta ise ilk turda şanslı kaybeden statüsündeki vatandaşı Alexei Popyrin'e mağlup oldu.[106]
De Minaur, bu inişli çıkışlı sezonu dünya 34 numarası olarak tamamladı.
2022: Majör dördüncü turu, Atlanta şampiyonluğu
[değiştir | kaynağı değiştir]
2022 sezonuna ATP Cup'ta Avustralya'yı temsil ederek başladı. Avustralya; İtalya, Rusya ve Fransa ile birlikte B Grubu'nda yer alıyordu. İlk maçında İtalyan dünya 7 numarası Matteo Berrettini'yi mağlup ederek 2020'den bu yana ilk ilk 10 oyuncu galibiyetini elde etti.[107] İkinci maçında Rusya'dan dünya 2 numarası Daniil Medvedev'e iki sette kaybetti.[108] Grubun son eşleşmesinde ise Fransız Ugo Humbert'i yendi;[109] sonuç olarak Avustralya, B Grubu'nu ikinci sırada tamamladı. Avustralya Açık'ta 32 numaralı seribaşı olarak yarışıp kariyerinde üçüncü, bu turnuvada ise ilk kez bir Grand Slam dördüncü turuna ulaştı. Bu turda 11 numaralı seribaşı ve dünya 10 numarası Jannik Sinner'e mağlup oldu.[110]
Şubat ayında Rotterdam Açık'ta mücadele etti. Çeyrek finale kadar yükselse de burada 1 numaralı seribaşı, dünya 4 numarası ve turnuva finalisti Stefanos Çiçipas'a kaybetti.[111] Dubai'de ilk turda Karen Haçanov'a yenildi.[112] Avustralya adına Macaristan'a karşı oynanan Davis Kupası eşleşmesinde Zsombor Piros ve Márton Fucsovics'i mağlup ederek Avustralya'nın seriyi 3-2 kazanmasına yardımcı oldu.[113] Indian Wells'te 29 numaralı seribaşı olarak dördüncü tura çıktı ancak burada 20 numaralı seribaşı ve turnuvanın şampiyonu Taylor Fritz'e elendi.[114] Miami Açık'ta ise 25 numaralı seribaşı olarak yer aldığı turnuvanın üçüncü turunda, 3 numaralı seribaşı ve dünya 5 numarası Stefanos Çiçipas'a mağlup oldu.[115]
Toprak kort sezonuna Monte-Carlo Masters ile başladı. İkinci turda; beş numaralı seribaşı, dünya 8 numarası ve bir önceki yılın finalisti Andrey Rublyov'a üç set sonunda mağlup oldu.[116] Barselona Açık'ta 10 numaralı seribaşı olarak yarışırken, çeyrek finalde dört numaralı seribaşı ve dünya 10 numarası Cameron Norrie'yi saf dışı bırakarak sürprize imza attı.[117] Yarı finalde; beş numaralı seribaşı, dünya 11 numarası ve turnuvanın şampiyonu Carlos Alcaraz'a, 7-6 ve 6-5 öndeyken iki maç puanı yakalamasına karşın üç sette kaybetti.[118] Madrid'de ikinci turda on numaralı seribaşı Jannik Sinner'e yenildi.[119] İtalya Açık'ta üçüncü tura yükseldi ancak burada iki numaralı seribaşı, dünya 3 numarası ve 2017 şampiyonu Alexander Zverev'e elendi.[120] Lyon Açık'ta dört numaralı seribaşı olarak yarı finale çıktı fakat Alex Molčan'a kaybetti.[121] Fransa Açık'ta 19 numaralı seribaşı olarak korta çıktı; ilk turda dünya 74 numarası Fransız Hugo Gaston'a, yaklaşık dört saat süren beş setlik bir maçın ardından boyun eğdi.[122][123]
Çim kort sezonuna Rosmalen Çim Kort Şampiyonası ile başlangıç yaptı. Dört numaralı seribaşı olarak katıldığı turnuvanın ikinci turunda, 2019 şampiyonu Adrian Mannarino'ya mağlup oldu.[124] Queen's Club Şampiyonası'nın ilk turunda, sekiz numaralı seribaşı ve dünya 18 numarası Reilly Opelka'yı yenerek önemli bir galibiyet aldı.[125] Ancak ikinci turda Alejandro Davidovich Fokina'ya yenilerek turnuvaya veda etti.[126]
2022 Atlanta Açık finalinde Jenson Brooksby'yi; turnuva genelinde ise James Duckworth, Adrian Mannarino ve İlya İvaşka'yı mağlup ederek kariyerinin altıncı şampiyonluğunu kazandı.[127][128]
2022 Stockholm Açık'ta Benjamin Bonzi'yi yenerek kariyerinin 150. galibiyetine ulaştı.[129] Ardından JJ Wolf ve dört numaralı seribaşı Denis Shapovalov'u devirerek yarı finale yükseldi ancak burada Holger Rune'ye kaybetti.[130] Bir sonraki hafta Basel'de düzenlenen turnuvanın ilk turunda yine Holger Rune'ye mağlup oldu.[131] 2022 Paris Masters'ın ilk turunda Sebastian Korda'yı geçti. İkinci turda dünya 3 numarası Daniil Medvedev'i mağlup ederek kariyerinin en büyük galibiyetini (ilk 5 oyuncusuna karşı 19 denemede ilk galibiyeti) elde etti ve bu turnuvada üçüncü kez üçüncü tura ulaştı.[132][133]
Yılı dünya sıralamasında 24. basamakta tamamladı.
2023: ATP 500 şampiyonluğu, ilk 20
[değiştir | kaynağı değiştir]2023 sezonuna, ilk kez düzenlenen United Cup'ta Avustralya adına yarışarak başladı. Büyük Britanyalı Cameron Norrie'ye iki sette kaybetmesine rağmen, ardından o dönem dünya 2 numarası olan İspanyol Rafael Nadal'ı mağlup ederek kariyerinin en büyük galibiyetini elde etti. Avustralya Açık'ta dördüncü tura ulaştı ancak turnuvayı şampiyon tamamlayacak olan Novak Đoković'e, yalnızca beş oyun kazanabildiği üç setlik maçta mağlup oldu.[134]
Rotterdam Açık'ın ilk turunda Andrey Rublyov'u yenerek kariyerinin üçüncü ilk 5 oyuncu galibiyetini kaydetti. Çeyrek finale kadar yükseldiği turnuvada, elinde maç puanları olmasına karşın Grigor Dimitrov'a elendi.[135]
Mart ayında, Meksika Açık finalinde Tommy Paul'u devirerek kariyerinin yedinci ve ilk ATP 500 şampiyonluğunu kazandı.[136] Bu başarısının ardından, 6 Mart 2023 tarihinde dünya sıralamasında yeniden ilk 20 arasına girmeyi başardı.[137]
Bu serinin ardından katıldığı 2023 Indian Wells Masters'ta, ilk turu maç yapmadan geçmesine karşın ikinci turda Márton Fucsovics'e bir buçuk saatten kısa sürede mağlup oldu.[138] 2023 Miami Açık'ta da benzer şekilde ikinci turda Quentin Halys'e, üç tie-break setine sahne olan ve 3 saat 20 dakika süren bir maçın ardından elendi.[139]
Çim kort sezonunda Queen's Club Şampiyonası'nda finale kadar yükselmeyi başardı ancak finalde dünya 2 numarası Carlos Alcaraz'a kaybetti.[140] Wimbledon'da ise ikinci turda seribaşı olmayan Matteo Berrettini'ye mağlup olarak turnuvaya veda etti.
2023 Los Cabos Açık'ta finale kadar yükseldi ancak finalde bir numaralı seribaşı Stefanos Çiçipas'a mağlup oldu. Kanada Açık'ta, daha önce bir Masters turnuvasında son 16 turundan ötesini görememiş olmasına rağmen; sekiz numaralı seribaşı Taylor Fritz ve iki numaralı seribaşı Daniil Medvedev gibi ilk ondaki isimleri art arda yenerek kariyerinin ilk Masters 1000 finaline ulaştı. Finalde Jannik Sinner'e iki sette kaybetti.[141] Kanada Açık'taki bu başarılı yürüyüşünü Amerika Açık'ta dördüncü tura çıkarak sürdürdü; ancak burada üç numaralı seribaşı Daniil Medvedev'e elendi. Ardından katıldığı Çin Açık'ta, üç saat süren uzun maçta üç maç puanı kurtararak Andy Murray'yi üç sette mağlup etti; fakat bir sonraki turda yine Medvedev'e yenildi. Bu sonuçlarla birlikte tekler sıralamasında kariyer rekorunu kırarak dünya 11 numarasına yükseldi.
Kapalı sert kort sezonunda, Paris Masters ilk turunda Andy Murray'yi bir maç puanı kurtararak üç sette yeniden mağlup etti. Bu sonuçla Murray'yi ilk 6 karşılaşmasında da yenen ilk oyuncu olmasının yanı sıra; onu toprak, çim, kapalı ve açık sert kortların tamamında mağlup eden ilk isim olarak tarihe geçti.[142] Bir sonraki maçında Dušan Lajović'i üç sette geçerek kariyerinin 200. galibiyetini aldı.[143] Son 16 turunda Jannik Sinner'in maçtan çekilmesiyle kariyerinin ikinci Masters 1000 çeyrek finaline yükseldi (her iki çeyrek final başarısı da bu yıl geldi). Çeyrek finalde Andrey Rublyov'a üç set sonunda elendi.[144]
2024: 1 numara galibiyeti, Üç Grand Slam çeyrek finali, ilk 10 ve ATP Finalleri
[değiştir | kaynağı değiştir]Yıla 2024 United Cup'ta başladı ve burada Büyük Britanyalı dünya 18 numarası Cameron Norrie'ye kaybetti. Ancak yılın ilk galibiyetini dünya 10 numarası Taylor Fritz'e karşı alarak, Avustralya Takımı'nın oyun kazanma yüzdesiyle ABD ve Büyük Britanya'yı geride bırakıp çeyrek finale yükselmesine yardımcı oldu.[145] Çeyrek finalde, Avustralya'nın 3-0'lık zaferine giden yolda Novak Đoković'i 6-4, 6-4'lük setlerle devirerek kariyerinin ilk dünya 1 numarası galibiyetine imza attı. Bu sonuç, Đoković'in 2018 Avustralya Açık'taki Chung Hyeon yenilgisinden bu yana Avustralya topraklarındaki ilk mağlubiyeti oldu.[146] Yarı finalde, dünya 7 numarası Alexander Zverev karşısında geriden gelerek kazanarak turnuvadaki üst üste üçüncü ilk 10 oyuncu galibiyetini aldı. Avustralya, şampiyon olan Almanya'ya 1-2 yenilerek elense de[147] de Minaur, 2006'da Lleyton Hewitt'ten bu yana dünya sıralamasında ilk 10'a giren ilk Avustralyalı erkek tenisçi oldu. Bu ünvanını, dördüncü tura ulaştığı 2024 Avustralya Açık sonuna kadar korudu.[148][149]
Şubat ayında, beş numaralı seribaşı olarak katıldığı Rotterdam Açık'ta çeyrek finalde iki numaralı seribaşı Andrey Rublyov'u, yarı finalde ise Grigor Dimitrov'u mağlup ederek finale yükseldi.[150] Finalde Jannik Sinner'e iki sette kaybetmesine rağmen, dünya sıralamasında kariyerinin o dönemki en yüksek basamağı olan 9 numaraya tırmandı.[151][152]
Meksika Açık'ta, çeyrek finalde Stefanos Çiçipas'ı kariyerinde ilk kez mağlup ederek ve finalde Casper Ruud'u iki sette geçerek Acapulco şampiyonluğu ünvanını korumayı başardı. Bu başarısıyla, 2012'de David Ferrer'den bu yana Acapulco'da ünvanını koruyan ilk oyuncu oldu. Ardından katıldığı Indian Wells ve Miami turnuvalarında dördüncü tura kadar yükseldi ancak sırasıyla Alexander Zverev ve Fábián Marozsán'a elendi.
Toprak kort sezonuna Monte-Carlo'da başladı ve burada Stan Wawrinka, Tallon Griekspoor ve Alexei Popyrin'i yenerek toprak zemindeki ilk Masters çeyrek finaline ulaştı. Çeyrek finalde Novak Đoković'e iki sette kaybetti. Barselona'da ilk turu bay geçtikten sonra Rafael Nadal'ı mağlup etti ancak üçüncü turda Arthur Fils'e yenildi. Madrid'de Nadal ile tekrar karşılaştı fakat bu kez rakibine iki sette mağlup oldu. Roma'da daha başarılı bir grafik çizerek dördüncü tura çıktı ve bu turda Stefanos Çiçipas'a elendi.
Fransa Açık'ta 11 numaralı seribaşı olarak yer aldı. Alex Michelsen ve Jaume Munar'ı yenerek bu turnuvadaki en iyi derecesini elde etti ve üçüncü tura yükseldi. Üçüncü turda Jan-Lennard Struff'u dört sette geçerek bir adım daha ileri gitti. Dördüncü turda Daniil Medvedev'i dört sette mağlup ederek, 2004'te Lleyton Hewitt'ten bu yana Fransa Açık'ta çeyrek finale yükselen ilk Avustralyalı erkek tenisçi oldu.[153] Çeyrek finalde Alexander Zverev'e kaybetti[154] ancak bu başarılı yürüyüşü yeniden dünya sıralamasında ilk 10'a dönmesini sağladı.

2024 Rosmalen Açık'ta, finalde Sebastian Korda'yı iki sette mağlup ederek çim kort sezonuna kariyerinin dokuzuncu ATP tekler şampiyonluğuyla başladı. Bu zaferle, 2001'den bu yana bu turnuvada şampiyon olan ilk Avustralyalı olmayı başardı. Şampiyonluğa giden yolda tek bir set bile kaybetmedi ve 17 Haziran 2024'te dünya sıralamasında 7 numaraya yükselerek kariyer rekorunu kırdı.[155][156]
Wimbledon'da; James Duckworth,[157] Jaume Munar,[158] Lucas Pouille (hükmen)[159] ve Arthur Fils'i yenerek kariyerinin ilk Wimbledon çeyrek finaline ulaştı.[160][161] Dördüncü tura yükselmesiyle birlikte, son 19 yılda üst üste dört Grand Slam'de dördüncü tura kalmayı başaran ilk Avustralyalı oldu ancak kalça sakatlığı nedeniyle çeyrek final maçından çekilmek zorunda kaldı.[162][163]
Amerika Açık'ta; Marcos Giron, elemelerden gelen Otto Virtanen, Dan Evans ve Jordan Thompson'ı mağlup ederek sezonun üst üste üçüncü Grand Slam çeyrek finaline, yol boyunca hiçbir seribaşı oyuncuyla karşılaşmadan ulaştı. Çeyrek finalde 25 numaralı seribaşı Jack Draper'a üç sette kaybetti.[164]
Sezon sonunda Torino'da düzenlenen ATP Finalleri'nde boy göstererek, 2004'te Lleyton Hewitt'ten bu yana tekler kategorisinde bu turnuvaya katılan ilk Avustralyalı erkek tenisçi oldu.[165]
2025: Avustralya Açık çeyrek finali ve üçüncü ATP 500 şampiyonluğu
[değiştir | kaynağı değiştir]2025 sezonuna United Cup'ta Avustralya'yı temsil ederek başladı ve burada Arjantinli Tomás Martín Etcheverry ile Büyük Britanyalı Billy Harris'i mağlup etti.[166][167] Bu galibiyetlere rağmen Avustralya grup aşamasından öteye geçemedi.[168] Başarılı formunu, 8 numaralı seribaşı olarak katıldığı Avustralya Açık'ta sürdürdü ve kariyerinde ilk kez bu turnuvada çeyrek finale yükseldi.[169] Çeyrek finalde 1 numaralı seribaşı ve turnuvanın şampiyonu Jannik Sinner'e üç sette mağlup oldu.[170] Ardından Rotterdam Açık'ta yılın ilk ATP 500 finaline ulaştı ancak Carlos Alcaraz'a üç set sonunda kaybetti.[171]
Wimbledon'da Roberto Carballés Baena, Arthur Cazaux ve August Holmgren'i yenerek son 16 turuna çıktı. Dördüncü turdaki zorlu mücadelesinde Novak Đoković'e dört sette yenilerek turnuvaya veda etti.[172]
Wimbledon sonrasında Washington Açık'ta, yarı finalde şanslı kaybeden Corentin Moutet'yi yenerek 2025 yılındaki ikinci ATP 500 finaline yükseldi.[173] Finalde Alejandro Davidovich Fokina'yı üçüncü set tie-break'i sonucunda mağlup ederek kariyerinin toplamda onuncu, ATP 500 seviyesinde ise üçüncü şampiyonluğunu kazandı.[174] Bu zaferle birlikte dünya sıralamasında yeniden ilk 10 içerisine girdi.[175]
2026
[değiştir | kaynağı değiştir]2026 sezonuna United Cup'ta Avustralya'yı temsil ederek başladı. Grup aşamasında Çek Jakub Menšík'i mağlup etmesine rağmen Norveçli Casper Ruud'a kaybetti. Buna rağmen Avustralya'nın çeyrek finale yükselmesine yardımcı oldu. Çeyrek finalde, Hubert Hurkacz karşısında galip gelse de Avustralya, Polonya'ya 1-2 yenilerek turnuvaya veda etti.
Oyun stili
[değiştir | kaynağı değiştir]
Sahadaki hızı ve çevikliğiyle tanınan oyuncu, bu özellikleri sayesinde turda şakayla karışık "Hız İblisi" (Speed Demon) ünvanını kazanmıştır.[176]
Hızı ve savunma ağırlıklı oyun tarzıyla bilinen de Minaur, ATP Tour'un en hızlı oyuncularından biri olarak kabul edilir. Vasek Pospisil ve Dominic Thiem gibi rakipleri; onun kortu kapsama yeteneğini, süratini ve hareketlerindeki isabet oranını sıkça vurgulamışlardır. Kendisi, hareket kabiliyetinin genç yaşlardan itibaren yapılan teknik çalışmalar ve fiziksel özelliklerine uyum sağlamasıyla geliştiğini belirtirken; antrenörü Adolfo Gutierrez, başlangıçta düz taban olmasına rağmen onun "her zaman" çok hızlı olduğunu ifade etmiştir.[177]
Dip çizgi oyunu bir kontra vuruşçu profiline uygundur; genellikle topları geri çevirerek puanı yavaş yavaş inşa eder. Bununla birlikte, rakiplerini şaşırtmak için rallilere aniden tempo katmasıyla da tanınır. Servislerinde ise genellikle puanı hızla bitirmek için servis ve ardından güçlü bir vuruştan oluşan "bir-iki" kombinasyonunu tercih eder. Hücum hattında forehand vuruşu, backhand'ine göre belirgin şekilde daha etkilidir ve bu vuruşunu puanları kurgulamak veya atak yaparken doğrudan puan kazandırıcı vuruşlar (winner) yapmak için kullanır.[178]
Servisi, oyunundaki temel zayıf yönü olarak görülmektedir. Hem birinci hem de ikinci servisleri, rakiplerine kıyasla güç bakımından oldukça zayıftır ve çift hata sayısı nispeten yüksektir; bu durum rakipleri için ana hücum noktası olarak kabul edilir. Voleleri de başlangıçta bir zayıflık olsa da zamanla gelişim göstermiş ve daha geçişken bir hücum oyununa doğru evrilmiştir.[179]
Eleştirmenler, savunma yeteneklerine rağmen üst düzey rakiplere karşı kullanabileceği gerçek bir "silahtan" yoksun olduğuna dikkat çekmektedir. Bazıları, savunma ağırlıklı oyun tarzının uzun vadede fiziksel olarak sürdürülebilir olmadığını ve agresif pozisyonlardan uzaklaşma eğilimi nedeniyle en iyi oyunculara meydan okumak için yeterli olmadığını savunmaktadır.[180]
Milli temsil
[değiştir | kaynağı değiştir]ATP Cup
[değiştir | kaynağı değiştir]Ocak 2020'de ATP Cup'ta Avustralya adına ilk kez sahneye çıktı. Dönemin dünya 7 numarası Alexander Zverev karşısında aldığı galibiyet, Avustralya'nın Almanya'yı 3-0 yenmesine ve çeyrek finale yükselmesine yardımcı oldu.[181][182] Büyük Britanya'ya karşı tekler maçında Dan Evans'a kaybetmesine rağmen, Nick Kyrgios ile çıktığı çiftler maçını üç sette kazanarak takımını yarı finale taşıdı.[183] Avustralya Takımı yarı finalde İspanya'ya 3-0 mağlup oldu.[184]
Turnuvanın 2021 edisyonunda yeniden kadroda yer aldı ancak İspanya'ya 3-0 yenilmeleri ve kendisinin Stefanos Çiçipas'a karşı tekler maçını kaybetmesinin ardından Avustralya grup aşamasında elendi.[185][186]
Turnuvanın son edisyonunda, dünya 7 numarası Matteo Berrettini'yi iki sette mağlup ederek Avustralya'nın İtalya'yı 2-1 yenmesinde kilit rol oynadı.[187] Son şampiyon Rusya'ya karşı, Daniil Medvedev'e iki sette kaybettiği maçın da dahil olduğu seride Avustralya 3-0 mağlup oldu.[188] Sonrasında Ugo Humbert'i yenerek Fransa karşısında 2-1'lik galibiyete katkı sağlasa da, takım bir üst tura çıkmayı başaramadı.[189]
Davis Kupası
[değiştir | kaynağı değiştir]Şubat 2018'in başlarında, henüz 18 yaşındayken Avustralya adına Davis Kupası'ndaki ilk maçına, serinin açılış müsabakasında o dönem dünya 5 numarası olan Alman Alexander Zverev karşısında çıktı. Karar setinde bir noktada 3-0 öne geçip (40-Ad.) avantaj yakalamasına rağmen, beşinci setin tie-break bölümünde kaybederek büyük bir sürpriz yapma şansını kıl payı kaçırdı.[190]
Olimpiyatlar
[değiştir | kaynağı değiştir]Temmuz 2021'de düzenlenen 2020 Tokyo Olimpiyatları'nda Avustralya'yı temsil etmek üzere seçildi ancak COVID-19 testinin pozitif çıkması nedeniyle turnuvadan çekilmek zorunda kaldı.[191]
United Cup
[değiştir | kaynağı değiştir]Aralık 2022'de Avustralya adına ilk kez United Cup'ta sahneye çıktı. O dönem dünya 2 numarası olan Rafael Nadal'ı mağlup ederek o güne kadarki kariyerinin en büyük galibiyetine imza attı. Bu sonuç, kariyerindeki sekizinci ilk 10 zaferi olurken, ilk 5 seviyesindeki henüz ikinci galibiyetiydi. Bu önemli galibiyete rağmen Avustralya grup aşamasını geçerek eleme turlarına kalmayı başaramadı.[192] 2024 yılında o ve Avustralya Takımı çok daha başarılı bir grafik çizerek yarı finale kadar yükseldi. Bu başarıda aralarında dünya 1 numarası Novak Đoković'in de bulunduğu üç farklı ilk 10 oyuncusunu mağlup etmesi kilit rol oynadı.
Kişisel yaşamı
[değiştir | kaynağı değiştir]
Mart 2020'den beri İngiliz tenisçi Katie Boulter ile birlikte olup[193] çift, 23 Aralık 2024'te nişanlandıklarını duyurdu.[194][195]
Kariyer istatistikleri
[değiştir | kaynağı değiştir]Grand Slam turnuva performans çizelgesi
[değiştir | kaynağı değiştir]- Anahtar
| Ş | F | YF | ÇF | #R | RR | Q# | DNQ | A | P | Z# | PO | G | F | S | SF-B | NMS | NH |
2026 Avustralya Açık itibarıyla günceldir.
| Turnuva | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 | SR | G-M | Galibiyet % |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Avustralya Açık | E1 | 2T | 1T | 3T | A | 3T | 4T | 4T | 4T | ÇF | ÇF | 0 / 9 | 22-9 | %71 |
| Fransa Açık | A | 1T | 1T | 2T | 1T | 2T | 1T | 2T | ÇF | 2T | 3T[b] | 0 / 10 | 9-10 | %47 |
| Wimbledon | A | E2 | 3T | 2T | İPT | 1T | 4T | 2T | ÇF[c] | 4T | 0 / 7 | 13-6 | %68 | |
| Amerika Açık | A | 1T | 3T | 4T | ÇF | 1T | 3T | 4T | ÇF | ÇF | 0 / 9 | 22-9 | %71 | |
| Galibiyet-Mağlubiyet | 0-0 | 1-3 | 4-4 | 7-4 | 4-2 | 3-4 | 8-4 | 8-4 | 14-3 | 12-4 | 5-2 | 0 / 35 | 66-34 | %66 |
ATP 1000 turnuva finalleri
[değiştir | kaynağı değiştir]Tekler: 1 (1 ikincilik)
[değiştir | kaynağı değiştir]| Sonuç | Yıl | Turnuva | Zemin | Rakip | Skor |
|---|---|---|---|---|---|
| Mağlubiyet | 2023 | Kanada Açık | Sert | 4-6, 1-6 |
Çiftler: 1 (1 şampiyonluk)
[değiştir | kaynağı değiştir]| Sonuç | Yıl | Turnuva | Zemin | Partner | Rakipler | Skor |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Galibiyet | 2020 | Cincinnati Masters | Sert | 6-2, 7-5 |
Notlar
[değiştir | kaynağı değiştir]- ↑ İngilizce telaffuz: [d] də mih-NOR;[7] İspanyolca: Álex de Miñaur Román, İspanyolca telaffuz: [ˈaleɣs ðe miˈɲawɾ]; İspanyolca söyleyiş kurallarına göre Álex adı İspanyolca telaffuz: [ˈaleks], de ise İspanyolca telaffuz: [de] biçiminde seslendirilir.
- ↑ De Minaur, ikinci turda rakibinin çekilmesiyle maç yapmadan (walkover) bir üst tura yükseldi ve bu durum resmi olarak bir galibiyet sayılmamaktadır.
- ↑ De Minaur, üçüncü turda rakibinin çekilmesiyle maç yapmadan (walkover) bir üst tura yükseldi ve bu durum resmi olarak bir galibiyet sayılmamaktadır.
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ↑ Solsona, Joan (7 Temmuz 2018). "Wimbledon 2018: Álex de Miñaur, el talento perdido por España | Marca.com". Marca (İspanyolca). 3 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2018.
- 1 2 3 "Alex de Minaur". ATP Tour. 12 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2021.
- ↑ McGowan, Mark (5 Mart 2023). "'Lot of heart in this little body': De Minaur savours biggest title". The Age. 9 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2023.
- ↑ "ATP Prize Money Leaders" (PDF). 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 11 Mayıs 2026.
- ↑ "De Minaur hits career high, Mover of Week". ATPtour.com. 15 Temmuz 2024. 15 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Temmuz 2024.
- ↑ "PIF ATP Rankings". 8 Haziran 2026 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ RacquetComedy (18 Mayıs 2016). "FULL INTERVIEW: Alex De Minaur". YouTube. 27 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Ocak 2018.
- 1 2 3 Braden, Jonathon (1 Eylül 2018). "Is Alex de Minaur the anti-Nick Kyrgios?". USopen.org. 4 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2018.
- ↑ Román, Esther (15 Ocak 2018). "Álex se lo merece más que nadie"". El Español. (İspanyolca). 20 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2018.
- ↑ Urbano, Daniel (7 Haziran 2018). "¿Quién es Álex de Miñaur?". ABC. (İspanyolca). 30 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Aralık 2018.
- 1 2 3 Harwitt, Sandra (30 Eylül 2015). "One foot in Australia, another in Spain". International Tennis Federation. 15 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2018.
- ↑ "MY FAMILY". ALEX DE MIÑAUR (İngilizce). 14 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ Chammas, Michael (16 Ocak 2017). "Australian Open 2017: How sleepover at the Hewitts' helped Alex De Minaur". The Sydney Morning Herald. 15 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2018.
- 1 2 Tignor, Steve (16 Ocak 2019). "As player & person, there's more to Alex de Minaur than meets the eye". Tennis.com. 21 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2024.
- ↑ "At Home With Alex De Minaur". ATP Tour. 6 Ocak 2019. 19 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ocak 2019.
- ↑ Addicott, Adam (16 Ocak 2017). "Alex de Minaur: Five Facts About Australia's Latest Tennis Star". UBI tennis. 4 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2018.
- ↑ "My Story: The Two Homes That Made de Minaur a Star". YouTube. 28 Nisan 2019. 8 Ağustos 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ağustos 2024.
- ↑ Chammas, Michael (8 Ocak 2017). "Aussie prodigy Alex De Miñaur taking advice from Nick Kyrgios and Bernard Tomic". Sydney Morning Herald. 3 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ocak 2018.
- ↑ Harris, Amy; Morphet, Jack (14 Ocak 2018). "Rising Aussie tennis star Alex De Minaur is a demon on the court"
. Daily Telegraph. Erişim tarihi: 10 Ocak 2019. - ↑ Bossi, Dominic (8 Eylül 2020). "'The perfect student': De Minaur's rise from Carss Park to a grand slam quarter-final". The Sydney Morning Herald. 12 Eylül 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ "Local boys win Australian Open doubles title". ABC News. 30 Ocak 2016. 25 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Aralık 2018.
- ↑ "Five Things to Know About Alex de Minaur | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 22 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2024.
- ↑ "Eckental tournament". tennistonic.com. 24 Ocak 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ocak 2022.
- 1 2 3 Caporale, Emmy (1 Ocak 2019). "Alex de Minaur: From Down Under to Global Superstar". Tennis View. 24 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2025.
- ↑ "Alex De Minaur wins through to second round on Australian Open debut". The Guardian. 16 Ocak 2017. Erişim tarihi: 17 Ocak 2017.
- ↑ "De Minaur awarded wildcard for Roland Garros". Tennis Australia. 18 Mayıs 2017. 2 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mayıs 2017.
- ↑ Maher, Erin (15 Ağustos 2017). "US Open men's wild cards dealt to rising stars". www.usopen.org. 28 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Haziran 2021.
- ↑ "Destanee Aiava and Alex De Minaur win Australian Open wildcards". Tennis Australia. 17 Aralık 2017. 31 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Aralık 2017.
- 1 2 "Alex de Minaur | Rankings History | ATP Tour | Tennis". 13 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ Australian Associated Press (29 Aralık 2017). "In-form De Miñaur dealt Brisbane wildcard". Wide World of Sports. 14 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ Johnson, Paul (3 Ocak 2018). "Alex de Minaur blasts Milos Raonic out of Brisbane International". The Australian. 28 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ Baynes, Valkerie (6 Ocak 2018). "Alex De Minaur falls agonisingly short against Ryan Harrison in Brisbane International semi-final". The Courier-Mail. 15 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ "Nick Kyrgios through to Brisbane International final, Australian teen Alex De Minaur falls just short". ABC News. ABC. 6 Ocak 2017. 8 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2018.
- ↑ Buckley, James (13 Ocak 2018). "Alex de Minaur the youngest player to make Sydney International final since Lleyton Hewitt". Sydney Morning HeraldMedia. 12 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ Pandaram, Jamie (12 Ocak 2018). "Alex De Minaur v Benoit Paire: Aussie 'Demon' into Sydney International final". The Daily Telegraph. 14 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ Kemp, Emma (13 Ocak 2018). "Australian Alex de Minaur loses Sydney International final but wins fans after gutsy display". The West Australian. Seven West Media. 13 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2018.
- ↑ O'Halloran, Kate (16 Ocak 2018). "Tomáš Berdych proves too good for Alex de Minaur at Australian Open". The Guardian. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2025.
- ↑ "#RG18: Wild-cards announced ! – Roland-Garros – the 2018 French Open official site". Roland-Garros. 16 Mayıs 2018. 12 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2018.
- ↑ Mitchell, Kevin (29 Mayıs 2018). "Kyle Edmund starts French Open campaign with comfortable victory". The Guardian (İngilizce). Erişim tarihi: 23 Kasım 2021.
- ↑ "Dan Evans beaten by Alex de Minaur in Nature Valley Open in Nottingham". BBC Sport. 17 Haziran 2018. 18 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2018.
- ↑ Mitchell, Kevin (7 Temmuz 2018). "Rafael Nadal pulls no punches to knock out teenager Alex de Minaur". The Guardian. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2025.
- ↑ "Zverev outdoes de Minaur for second consecutive Citi Open title". tennis.com. 8 Ağustos 2018. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2021.
- ↑ "'Devastated' Alex de Minaur defeated in five-set US Open epic by Marin Cilic". The Guardian. 2 Eylül 2018. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2025.
- ↑ "De Minuar leads Aussie charge in Shanghai". Tennis Australia. 6 Ekim 2018. 10 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ekim 2018.
- ↑ "Tsitsipas Reigns Supreme in Milan | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 10 Kasım 2018. 5 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2024.
- ↑ "Read & Watch: Jo-Wilfried Tsonga Beats Alex de Minaur at Brisbane 2019 on Friday | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 21 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2024.
- ↑ "Hometown Hero: De Minaur Earns Maiden Title in Sydney | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 8 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2024.
- ↑ Trollope, Matt (18 Ocak 2019). "Nadal shows De Minaur no mercy | AO". ausopen.com. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2021.
- ↑ Ndebele, Ashley (30 Ağustos 2019). "First Top 10 win; first Slam 4th round: de Minaur tops No. 7 Nishikori". Tennis.com. 24 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Fairbairn, Tony (22 Temmuz 2019). "Alex de Minaur Learning Patience After Two Month Injury Lay-Off". 28 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2019.
- ↑ Mesic, Dzevad (5 Temmuz 2019). "Alex de Minaur reacts to tough Wimbledon second round loss". Tennis World USA. 25 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2021.
- ↑ "Alex De Minaur Defeats Taylor Fritz To Win Atlanta Title | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 29 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2019.
- ↑ "De Minaur Climbs ATP Rankings, Mover Of The Week". ATP Tour. 29 Temmuz 2019. 29 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2019.
- ↑ Flink, Steve (30 Temmuz 2019). "After winning 116 of 123 first-serve points, Alex de Minaur is back". Tennis.com. 6 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2019.
- ↑ "De Minaur Dashes Into US Open Fourth Round With First Top 10 Win". atpworldtour.com. 30 Ağustos 2019. 31 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Eylül 2019.
- ↑ "Grigor Dimitrov Beats Alex De Minaur For First US Open Quarter-final | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 1 Eylül 2019. 3 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2019.
- ↑ "Alex de Minaur Beats Adrian Mannarino To Win Zhuhai Championships, Third Title Of 2019 | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 29 Eylül 2019. 29 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Eylül 2019.
- ↑ "De Minaur Dials In Under Pressure, Survives Opelka Epic In Basel". ATP Tour. 26 Ekim 2019. 27 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2019.
- ↑ "Federer Wins 10th Basel Title". ATP Tour. 27 Ekim 2019. 27 Ekim 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2019.
- ↑ "Alex De Minaur". ATP Tour. 29 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ekim 2019.
- ↑ "Next Gen ATP Finals: Jannik Sinner stuns top seed Alex de Minaur in Four Sets". BBC Sport. 9 Kasım 2019. 17 Kasım 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nov 2019.
- ↑ "Alex De Minaur smothers Alexander Zverev for ATP Cup win". www.espn.com. 3 Ocak 2020. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Australia Qualifies For Final Eight In Sydney". www.atptour.com. 5 Ocak 2020. 5 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Evans Upsets De Minaur In Thriller, Sends Final Eight Tie To Decider". www.atptour.com. 8 Ocak 2020. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ Eichenholz, Andrew (9 Ocak 2020). "De Minaur: 'It's One Of The Best Days Of My Life'". www.atptour.com. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Nadal Rallies Spain To ATP Cup Final". www.atptour.com. 11 Ocak 2020. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Top-seeded Alex de Minaur withdraws from Adelaide International". www.espn.com. 13 Ocak 2020. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ Trollope, Matt (16 Ocak 2020). "De Minaur out of AO2020 with abdominal injury". ausopen.com. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "De Minaur says goodbye early in the tournament". abiertomexicanodetenis.com. 24 Şubat 2020. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ Goosmann, Florian (22 Ağustos 2020). "ATP: Jan-Lennard Struff celebrates opening victory at the "Cincinnati" tournament". www.tennisnet.com. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "Carreno Busta/De Minaur Claim Team Debut Title". www.atptour.com. 29 Ağustos 2020. 30 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Dominic Thiem outclasses Alex de Minaur to reach US Open semifinals". www.theguardian.com. 9 Eylül 2020. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ Pagliaro, Richard (15 Eylül 2020). "Rublev, Shapovalov Make Winning Starts in Rome". www.tennisnow.com. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ BRUCE, JASPER (27 Eylül 2020). "Aussie De Minaur fails to fire in first round of chilly French Open". www.sportingnews.com. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Humbert Downs De Minaur To Claim Antwerp Crown". www.atptour.com. 25 Ekim 2020. 28 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "Medvedev To Face Schwartzman In Paris Quarter-finals". www.atptour.com. 5 Kasım 2020. 12 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "One Year On, Sinner Earns Second De Minaur Victory". www.atptour.com. 12 Kasım 2020. 24 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mayıs 2021.
- ↑ "De Minaur Clinches Antalya Crown". www.atptour.com. 13 Ocak 2021. 17 Nisan 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "No Rafa? No Problem. Spain Claims Australia ATP Cup Win". www.atptour.com. 2 Şubat 2021. 12 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "ATP Cup: Greece star Stefanos Tsitsipas downs Alex de Minaur to all-but end Australia's tournament". www.sportingnews.com. 3 Şubat 2021. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ CHISHOLM, ED (13 Şubat 2021). "Australian Open 2021: Alex de Minaur crashes out with straight-sets loss to Fabio Fognini". www.sportingnews.com. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "De Minaur Stopped by Nishikori in Rotterdam". www.tennis.com.au. 4 Mart 2021. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "De Minaur dumped out in Dubai first round". www.beinsports.com. 15 Mart 2021. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "Aussie trio suffer early Miami Open exits". thewest.com.au. 27 Mart 2021. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "Alex de Minaur's losing run continues in Monte Carlo, John Millman through to second round". www.abc.net.au. 12 Nisan 2021. 7 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "'Auger-Aliassime is someone to take seriously. Can't wait to play him', says Stefanos Tsitsipas in Barcelona". tennishead.net. 23 Nisan 2021. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "Thiem Returns To Madrid Quarter-finals". www.atptour.com. 6 Mayıs 2021. 6 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ↑ "Gianluca Mager upsets Alex De Minaur to advance to the second round in Rome". www.ubitennis.net. 10 Mayıs 2021. 16 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2021.
- ↑ "Australia's Alex De Minaur and James Duckworth out of Roland Garros". wwos.nine.com.au. 3 Haziran 2021. 19 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2021.
- ↑ "ATP Stuttgart: Sensational Jurij Rodionov completes the semifinals". www.tennisnet.com. 11 Haziran 2021. 19 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2021.
- ↑ "Berrettini Advances To Queen's Club Final On Debut". www.atptour.com. 19 Haziran 2021. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2021.
- ↑ "cinch Championships 2021: Cameron Norrie misses out on Queen's Club title after losing final to Matteo Berrettini". www.skysports.com. 20 Haziran 2021. 18 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2021.
- ↑ "De Minaur Wins Fifth ATP Tour Title In Eastbourne". www.atptour.com. 26 Haziran 2021. 4 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Eylül 2021.
- ↑ "Alex de Minaur wins at Eastbourne for fifth ATP title and first on grass". TheGuardian.com. 27 Haziran 2021.
- ↑ "Wimbledon 2021: Alex de Minaur crashes out with first-round loss to American rising star Sebastian Korda". www.sportingnews.com. 29 Haziran 2021. 11 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2021.
- ↑ Hytner, Mike (15 Temmuz 2021). "'Shattered' tennis player Alex de Minaur pulls out of Australia's Olympic team after positive Covid test". www.theguardian.com. Erişim tarihi: 21 Eylül 2021.
- ↑ Demartini, Cecilia (5 Ağustos 2021). "Steve Johnson Upsets De Minaur, Sinner through Third Round in Washington". www.sportspundit.com. 5 Ağustos 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Eylül 2021.
- ↑ "Canada's Auger-Aliassime, Shapovalov ousted in Toronto". sports.nbcsports.com. 12 Ağustos 2021. 29 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
- ↑ Imhoff, Dan (18 Ağustos 2021). "Celebrating The Showman: Gael Monfils Claims 500th Win". www.atptour.com. 18 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
- ↑ Osborn, Richard (31 Ağustos 2021). "Taylor Fritz turns tables on Alex de Minaur in US Open first round". www.usopen.org. 23 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
- ↑ "Duckworth on the rise as Demon loses again". au.sports.yahoo.com. 23 Eylül 2021. 23 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Eylül 2021.
- ↑ "Giron Downs De Minaur In Sofia". www.atptour.com. 30 Eylül 2021. 30 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2021.
- ↑ "Tsitsipas Wears Down De Minaur To Reach Indian Wells Quarter-Finals". www.atptour.com. 14 Ekim 2021. 28 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2021.
- ↑ "Brooksby & Nakashima Continue Milan Chase With Antwerp Upsets". www.atptour.com. 19 Ekim 2021. 28 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2021.
- ↑ "Zverev Earns 300th Win: 'This Is Definitely A Massive Milestone'". www.atptour.com. 28 Ekim 2021. 27 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2021.
- ↑ "Sinner Takes On Alcaraz To Keep Turin Chase Alive". www.atptour.com. 2 Kasım 2021. 28 Kasım 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Kasım 2021.
- ↑ "De Minaur + Doubles = Aussie Upset Of Italy". www.atptour.com. 2 Ocak 2022. 5 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ekim 2022.
- ↑ "Medvedev, Safiullin Combine For Russia's Second Win". www.atptour.com. 4 Ocak 2022. 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "De Minaur's Turnaround Inspires Australia To Deciding Doubles Win". www.atptour.com. 6 Ocak 2022. 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "Sinner Stays Perfect, Downs De Minaur". www.atptour.com. 24 Ocak 2022. 20 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ağustos 2022.
- ↑ "Tsitsipas Powers Past de Minaur to Reach Rotterdam SFs". www.atptour.com. 11 Şubat 2022. 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "Khachanov supports Djokovic after setting up last-16 meeting in Dubai". sportstar.thehindu.com. 22 Şubat 2022. 2 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ağustos 2022.
- ↑ "Australia digs deep to beat Hungary in Davis Cup qualifying tie". www.abc.net.au. 5 Mart 2022. 12 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "Fritz Edges De Minaur To Reach Third Straight ATP Masters 1000 QF". www.atptour.com. 16 Mart 2022. 25 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ Kapetanakis, Arthur (29 Mart 2022). "Tsitsipas Tops De Minaur, Sets US Open Rematch Vs. Alcaraz". www.atptour.com. 24 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "Third Time The Charm For Rublev Against De Minaur". www.atptour.com. 13 Nisan 2022. 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ Christie, Vivienne (23 Nisan 2022). "De Minaur Battles into Barcelona Semifinals". www.tennis.com.au. 14 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "Alcaraz Saves 2 MPs In Barcelona, Sets Final Clash With Carreno Busta". www.atptour.com. 24 Nisan 2022. 9 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Ekim 2022.
- ↑ "Sinner Captures 100th Win, Advances In Madrid". www.atptour.com. 4 Mayıs 2022. 4 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ "Zverev Downs De Minaur To Reach QFs In Rome". www.atptour.com. 12 Mayıs 2022. 16 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ "Norrie Survives Rune Challenge To Set Molcan Final In Lyon". www.atptour.com. 20 Mayıs 2022. 16 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ "Hugo Gaston earns 5-set victory at French Open". sports.nbcsports.com. 24 Mayıs 2022. 16 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ Spits, Scott (25 Mayıs 2022). "Alex de Minaur unhappy with boisterous French fans after five-set defeat". www.smh.com.au. 6 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ "Medvedev Begins Grass Swing With Win In 's-Hertogenbosch". www.atptour.com. 9 Haziran 2022. 4 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ McGowan, Marc (14 Haziran 2022). "Tennis: Australia's Alex de Minaur beats Reilly Opelka to continue love affair at Queen's Club". www.news.com.au. 13 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ "Davidovich Fokina Slides Past De Minaur At Queen's Club". www.atptour.com. 15 Haziran 2022. 16 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ekim 2022.
- ↑ "Comeback Kid: Alex de Minaur Returns To Atlanta Final, Faces Brooksby | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 31 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ "Alex de Minaur Defeats Jenson Brooksby For Atlanta Title | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 31 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ "#NextGenATP Czech Jiri Lehecka Advances In Stockholm | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 29 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ "Holger Rune Secures Final Berth In Stockholm | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 22 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ "Holger Rune Rolls Into Round 2 In Basel | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 27 Ekim 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ "Alex de Minaur def. former world No.1 Daniil Medvedev at the Paris Masters!". Twitter (İngilizce). 24 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ "De Minaur Stuns Medvedev In Paris Battle". ATP Tour. 2 Kasım 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ Carayol, Tumaini (23 Ocak 2023). "Australian Open: Novak Djokovic blasts past Alex de Minaur and into last eight". The Guardian.
- ↑ "De Minaur Downs Rublev; Zverev Also Upset in Rotterdam | ATP Tour | Tennis". 27 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2023.
- ↑ "De Minaur Wins Biggest Career Title With Another Acapulco Comeback". ATP Tour. 5 Mart 2023. 2 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Mart 2023.
- ↑ "De Minaur Returns to Top 20, Mover of Week | ATP Tour | Tennis". 12 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mart 2023.
- ↑ "Aussies bow out in Indian Wells second round". 12 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mart 2023.
- ↑ "Miami Open: De Minaur and Kokkinakis exit in thrillers". 24 Haziran 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ "Carlos Alcaraz Wins Queen's Club Title, Earns Return to World No. 1 | ATP Tour | Tennis". 28 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2023.
- ↑ "Jannik Sinner Earns First Masters 1000 Crown In Toronto | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 13 Ağustos 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ağustos 2023.
- ↑ "How Aandy Murray's Alex de Minaur Demons Sum up 'Frustrating' Finish to the 2023 Season after Paris Defeat". eurosport.com. 1 Kasım 2023. 23 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Şubat 2024.
- ↑ "De Minaur scores milestone victory at Paris Masters". 3 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Kasım 2023.
- ↑ "Video | ATP Tour | Tennis". 5 Kasım 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Kasım 2023.
- ↑ "Demon 'burning a hole' through shoe in statement Fritz win". January 2024. 8 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2024.
- ↑ "Alex de Minaur ends Novak Djokovic's 43-match winning run in Australia". The Guardian. 3 Ocak 2024.
- ↑ "Aussies out of United Cup despite de Minaur's heroics". ABC News. 6 Ocak 2024. 8 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2024.
- ↑ "Alex de Minaur celebrates Top 10 breakthrough: 'It's an extremely special moment' | ATP Tour | Tennis". 8 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ocak 2024.
- ↑ "Ranking Reaction: Alex de Minaur breaks into Top 10 after inspired United Cup performance". 15 Ekim 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ "Defiant De Minaur sinks Rublev for Rotterdam SF spot". 24 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ "Sinner continues red-hot run, clinches Rotterdam crown". ATPTour. 18 Şubat 2024. 18 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Şubat 2024.
- ↑ "Ranking movers: De Minaur, Thompson climb to new career-highs". 22 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Şubat 2024.
- ↑ "French Open: Alex de Minaur beats Daniil Medvedev to march into quarter-finals". The Guardian. 3 Haziran 2024. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ Carayol, Tumaini (5 Haziran 2024). "Alex de Minaur's exciting run at French Open ended by Alexander Zverev". The Guardian. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "Alex de Minaur races to second title of 2024 in 's-Hertogenbosch, set to hit career-high ranking". 16 Haziran 2024. 19 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Haziran 2024.
- ↑ "De Minaur eases past Korda for 's-Hertogenbosch crown". 16 Haziran 2024. 17 Haziran 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2024.
- ↑ "Alex de Minaur overcomes dogged Duckworth and Wimbledon rain". The Guardian. 2 Temmuz 2024. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "Demon delivers! Aussie ace puts rivals on notice with another Wimbledon statement". Fox Sports. 4 Temmuz 2024. 10 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "De Minaur Advances to Wimbledon Fourth Round Via Walkover". Tennis Australia. 10 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "Alex De Minaur reaches first Wimbledon quarter-final but suffers injury scare". The Independent. 8 Temmuz 2024. 10 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "Alex de Minaur lays Wimbledon ghosts to rest to reach last eight for first time". The Guardian. 8 Temmuz 2024. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "'I'm devastated' – Alex De Minaur OUT of Wimbledon as Novak Djokovic goes straight to semi-final". Talksport. 10 Temmuz 2024. 10 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "Wimbledon: Alex De Minaur pulls out of Novak Djokovic quarter-final due to injury". Sky Sports. 10 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Temmuz 2024.
- ↑ "De Minaur sinks Thompson to reach 3rd straight Grand Slam QF". ATPTour. 3 Eylül 2024. 3 Eylül 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2024.
- ↑ "Alex de Minaur snaps 20-year Aussie tennis drought with 'incredible' feat". Fox Sports. 6 Kasım 2024. 2 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Ocak 2025.
- ↑ "United Cup: De Minaur fires for Australia before Argentina triumphs". Tennis.com.au. 28 Aralık 2024. 18 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2025.
- ↑ Patterson, Emily (1 Ocak 2025). "'Oozing class': Alex de Minaur keeps Australia's United Cup hopes alive with 'sensational' win in tie with Great Britain". nine.com.au. 24 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Ocak 2025.
- ↑ "Great Britain reaches United Cup QFs, Australia eliminated despite tie win | ATP Tour | Tennis". ATP Tour (İngilizce). 24 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2025.
- ↑ Goodall, Lee (20 Ocak 2025). "De Minaur into first Australian Open quarterfinal". Tennis Australia (İngilizce). 20 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2025.
- ↑ McGowan, Marc (22 Ocak 2025). "Heartbreak for de Minaur as he exits Open after straight-sets loss to Sinner". The Age (İngilizce). 22 Ocak 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Ocak 2025.
- ↑ Coombe, Jerome (9 Şubat 2025). "Alcaraz defeats De Minaur in Rotterdam for first title of 2025". ATP Tour. 15 Mart 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Ramsay, Alix (7 Temmuz 2025). "Djokovic rallies to defeat De Minaur". Wimbledon. 31 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ "De Minaur defies 33 errors to beat Moutet in Washington SF". ATP Tour. 26 Temmuz 2025. 27 Temmuz 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Kapetanakis, Arthur (28 Temmuz 2025). "Alex de Minaur saves 3 CPs to deny Alejandro Davidovich Fokina in Washington final | ATP Tour | Tennis". ATP Tour (İngilizce). 16 Eylül 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2025.
- ↑ Healy, Jon (28 Temmuz 2025). "Breaking: De Minaur saves match points to win epic three-hour final for 10th title". ABC News (İngilizce). 28 Temmuz 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Temmuz 2025.
- ↑ "Speed Demon: Behind de Minaur's Greatest Strength | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 27 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Haziran 2021.
- ↑ "From 'Clown Shoes' To Speed Demon: Alex de Minaur's Biggest Weapon | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 3 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Ocak 2024.
- ↑ "Alex de Minaur-Australia's Next Star". 17 Ocak 2019. 2 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Haziran 2021.
- ↑ "Alex de Minaur – the Smartest Kid in the Classroom". 19 Şubat 2018. 8 Temmuz 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ "Australia's Top Tennis Player – is Alex de Minaur the Next Superstar?". 14 Ocak 2019. 27 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Haziran 2021.
- ↑ Lutton, Phil (3 Ocak 2020). "De Minaur smothers Zverev for ATP Cup win". Sydney Morning Herald. 4 Ocak 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Ocak 2020.
- ↑ "Australia first to qualify for ATP Cup Final Eight in Sydney". Tennis Australia. 6 Ocak 2020. 13 Temmuz 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Mitchell, Kevin (9 Ocak 2020). "Australia edge Great Britain in ATP Cup quarter-final tie-break thriller". The Guardian. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ "ATP Cup campaign ends for Australia as Nick Kyrgios, Alex de Minaur fall in singles". ABC News. 12 Ocak 2020. 15 Ekim 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Rogers, Leigh (2 Şubat 2021). "Team Australia determined to bounce back stronger after ATP Cup loss". Tennis Australia. 10 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Colangelo, Anthony (3 Şubat 2021). "Tsitsipas outclasses de Minaur but Australia beat Greece in ATP Cup tie". Sydney Morning Herald. 31 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Phillips, Sam (2 Ocak 2022). "'I'm back': De Minaur dominant in win over Berrettini as Australia shock Italy". Sydney Morning Herald. 31 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ "Aussies unravel at ATP Cup as grand slam champ runs riot against de Minaur". Fox Sports. 4 Ocak 2022. 31 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ Rogers, Leigh (7 Ocak 2022). "Team Australia ends ATP Cup on a winning high". Tennis Australia. 31 Ağustos 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2025.
- ↑ "Subscribe to The Australian | Newspaper home delivery, website, iPad, iPhone & Android apps". www.theaustralian.com.au. 15 Kasım 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ↑ Morgan, Riley (16 Temmuz 2021). "Alex de Minaur out of Tokyo Olympics after Covid-19 bombshell". yahoo!sport. 16 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Temmuz 2021.
- ↑ "Alex de Minaur Downs Rafael Nadal In United Cup Thriller | ATP Tour | Tennis". ATP Tour. 4 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Ocak 2023.
- ↑ English star Katie Boulter dedicates emotional Wimbledon win over Karolina Pliskova to late grandmother 7 Temmuz 2022 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., ABC News Online, 1 Temmuz 2022
- ↑ Gabor, Martin (23 Aralık 2024). "'About damn time': Demon pops question to tennis star partner... days before playing against her". Fox Sports Australia. 8 Temmuz 2025 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Aralık 2024.
- ↑ "Boulter and De Minaur announce engagement". BBC Sport. 23 Aralık 2024. 23 Aralık 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Aralık 2024.
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]- 1999 doğumlular
- Yaşayan insanlar
- Sidney doğumlu sporcular
- İspanyol asıllı Avustralyalılar
- Urugay asıllı Avustralyalılar
- Avustralyalı erkek tenisçiler
- Avustralyalı Olimpiyat tenisçileri
- 2024 Yaz Olimpiyatları tenisçileri
- Çift genç erkeklerde Grand Slam (tenis) şampiyonları
- Avustralya Açık gençler şampiyonları
- İspanya'daki Avustralyalı gurbetçi sporcular
