close
Przejdź do zawartości

Steve McClaren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA
Steve McClaren
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Stephen McClaren

Data i miejsce urodzenia

3 maja 1961
Fulford

Pozycja

pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Jamajka

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1979–1985 Hull City 178 (16)
1985–1988 Derby County 25 (0)
1987 → Lincoln City (wyp.) 8 (0)
1988–1989 Bristol City 61 (2)
1989–1992 Oxford United 33 (0)
W sumie: 305 (18)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1992–1995 Oxford United (rezerwy)
1995–1999 Derby County (asystent)
1999–2001 Manchester United (asystent)
2001–2006 Middlesbrough
2001–2006 Anglia (asystent)
2006–2007 Anglia
2008–2010 FC Twente
2010–2011 VfL Wolfsburg
2011 Nottingham Forest
2012–2013 FC Twente
2013–2015 Derby County
2015–2016 Newcastle United
2016–2017 Derby County
2018–2019 Queens Park Rangers
2022–2024 Manchester United (asystent)
2024–2025 Jamajka
2026– Rotherham Utd (dyr. sportowy)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
BERJAYA Multimedia w Wikimedia Commons

Stephen „Steve” McClaren (ur. 3 maja 1961 w Yorku) – angielski trener piłkarski i piłkarz, były selekcjoner reprezentacji Jamajki.

Jako zawodnik występował w klubach niższych lig. Był środkowym pomocnikiem Hull City, Derby County, Lincoln City, Bristol City i Oxford United. Sportową przygodę zakończył w wieku dwudziestu siedmiu lat z powodu kontuzji.

Szkoleniowe umiejętności zdobywał u boku Jima Smitha (1995–1999), Alexa Fergusona (1999–2001) i Svena-Görana Erikssona (2001–2006). Ze Smithem w sezonie 1995–1996 wywalczył awans do Premiership, z Fergusonem – mistrzostwo i Puchar Anglii oraz Puchar Mistrzów (1999), z Erikssonem zaś brał udział w Mundialach 2002 (ćwierćfinał) i 2006 (ćwierćfinał) oraz Euro 2004 (ćwierćfinał).

Pierwszą samodzielną pracę trenerską rozpoczął w czerwcu 2001 roku, kiedy został szkoleniowcem Middlesbrough FC. Przez pierwsze trzy sezony zespół udanie bronił się przed spadkiem z ligi. W 2004 roku zdobył Puchar Ligi Angielskiej. Na finiszu rozgrywek 2004–2005 Middlesbrough zajęło siódme miejsce, gwarantujące start w europejskich pucharach. Podopieczni McClarena, wśród których najważniejsze role odgrywali: bramkarz Mark Schwarzer, obrońca Gareth Southgate, pomocnik Stewart Downing oraz napastnicy Mark Viduka i Massimo Maccarone, byli jedną z większych niespodzianek Pucharu UEFA 2005–2006. Po wyeliminowaniu m.in. VfB Stuttgart, Romy, FC Basel i Steauy Bukareszt 10 maja na stadionie w Eindhoven po raz pierwszy w historii zagrali w finale tych rozgrywek z Sevillą FC. Po golach Luísa Fabiano, Frédérica Kanouté i dwóch Enzo Mareski przegrali 0:4 i był to ostatni mecz McClarena w roli szkoleniowca Middlesbrough.

Po Mundialu 2006, w wieku 45 lat, zastąpił Erikssona na stanowisku selekcjonera reprezentacji Anglii. Jednak jego podopieczni, wśród których znajdowali się wówczas m.in. Frank Lampard, Steven Gerrard, Michael Owen, Wayne Rooney i David Beckham, w grupie eliminacyjnej do Euro 2008 zajęli dopiero trzecie miejsce za Chorwacją i Rosją i po raz pierwszy od 1994 roku nie zakwalifikowali się do międzynarodowego turnieju. Do takiego stanu rzeczy przyczyniły się wyniki meczów kwalifikacyjnych (0:2 i 2:3 z Chorwacją, 1:2 z Rosją, po 0:0 z Izraelem i Macedonią) oraz przegrane w meczach towarzyskich, z Niemcami (1:2) i Hiszpanią (0:1). W sumie McClaren prowadził reprezentację w 18 spotkaniach, zanotował 9 zwycięstw, 4 remisy i 5 porażek. Po porażce Anglików w meczu z Chorwacją (2:3 w Londynie) otrzymał wymówienie.

Komentatorzy podkreślali, że głównymi przyczynami nieudanej kadencji najmłodszego w historii reprezentacji Anglii selekcjonera były: spadek formy dotychczasowych liderów drużyny Lamparda i Gerrarda, którym McClaren konsekwentnie ufał[1]; przedwczesna rezygnacja z usług Davida Beckhama, a następnie, po kilku porażkach w eliminacjach, powrót byłego kapitana do kadry wymuszony głównie przez dziennikarzy i kibiców, co poważnie nadwyrężyło autorytet selekcjonera[2]; kłopoty z obsadą bramkarza: najpierw bezkrytyczne stawianie na popełniającego błędy Paula Robinsona, a następnie, w decydującym o awansie meczu, zamienienie go na mającego na swoim koncie jeden mecz w kadrze Scotta Carsona, który walnie przyczynił się do porażki z Chorwacją; eksperymenty taktyczne (McClaren na pewien czas powrócił do odstawionego w 1999 roku systemu 1-3-5-2), a także uległy charakter samego trenera, który nie potrafił przeciwstawić się coraz bardziej agresywnym mediom, nazywającym go „McClownem” lub „Myszką Miki[3]”.

Do pracy szkoleniowej powrócił w czerwcu 2008 roku. Został trenerem grającego w holenderskiej Eredivisie FC Twente[4]. Na zakończenie sezonu 2008–2009 zdobył z tym klubem wicemistrzostwo Holandii. Rok później sięgnął zaś po pierwsze w historii Twente mistrzostwo kraju.

Kilka dni po tym sukcesie, przyjął propozycję prowadzenia VfL Wolfsburg[5]. 7 lutego 2011 roku został zwolniony z funkcji trenera VfL Wolfsburg[6].

13 czerwca 2011 został trenerem Nottingham Forest podpisując trzyletni kontrakt[7]. Po dziesiątej kolejce ligowej zrezygnował z posady trenera Nottingham Forest[8].

5 stycznia 2012 objął stanowisko trenera w FC Twente, zastępując Co Adriaanse[9].

We wrześniu 2013 roku został nowym trenerem Derby County po tym, jak zwolniono Nigela Clougha[10]. W swoim debiutanckim meczu Derby odniosło zwycięstwo 3-1 nad Leeds United na własnym boisku, przerywając serię siedmiu meczów ligowych bez zwycięstwa na własnym boisku i zapoczątkowując niezwykły zwrot akcji[11]. Pod wodzą McClarena Derby County przekształciło się w jedną z najciekawszych drużyn Championship, stawiającą na ofensywny styl gry, charakteryzujący się płynnymi podaniami i wysokim pressingiem[12]. Kadencja McClarena zakończyła się 25 maja 2015 r., kiedy Derby rozwiązało z nim kontrakt ze skutkiem natychmiastowym po porażce w barażach, w związku ze spekulacjami łączącymi go z innymi klubami[13].

10 czerwca 2015 został trenerem Newcastle United[14]. Decyzja ta zapadła na fali wielkich oczekiwań na St James' Park, a dyrektor zarządzający Lee Charnley chwalił jego innowacyjny styl trenerski i jego osiągnięcia w rozwoju zawodników. Klub dążył bowiem do zapewnienia sobie miejsca w pierwszej ósemce w Premier League po zajęciu 15. miejsca w poprzednim roku pod wodzą Alana Pardewa. Pomimo początkowych obietnic, forma klubu szybko się pogorszyła, a Newcastle wygrało zaledwie sześć z 28 meczów Premier League w sezonie 2015/16. Do początku marca drużyna zdobyła w tych meczach zaledwie 24 punkty, ponosząc 16 porażek i notując serię pięciu porażek w sześciu ostatnich meczach ligowych. Został zwolniony 11 marca 2016 roku, gdy Newcastle zajmowało 19. miejsce w tabeli Premier League i do rozegrania pozostało dziewięć kolejek, ponieważ zarząd dążył do zmian, aby uniknąć spadku. Jego zwolnienie nastąpiło po narastającej presji, w tym po porażce 3:1 u siebie z Bournemouth, która obnażyła utrzymujące się słabości defensywy.[15]. Po zwolnieniu McClaren przypisywał ten upadek częściowo mentalności zawodników i niedopasowaniu rekrutacji, ale przyznał, że intensywność pracy była jedną z najtrudniejszych w jego karierze[16].

12 października 2016 toku został ogłoszony nowym trenerem Derby Country[17][18], został zwolniony 12 marca 2017 r. W oświadczeniu klubu podkreślono „stały spadek wyników, jedności zespołu i morale”. Do podjęcia tej decyzji przyczyniły się napięcia między właścicielem klubu Melem Morrisem, znanym ze swojego praktycznego podejścia i bezpośredniej komunikacji z zawodnikami, co podważało autorytet McClarena. Uwypukliły one rozbieżności w zarządzie dotyczące zarządzania drużyną i kierunku strategicznego[19].

Od 1 września 2017 przez cztery miesiące był doradcą w Maccabi Tel Aviv[20][21].

Queens Park Rangers zatrudniło go na stanowisko menedżera 18 maja 2018 r., po zwolnieniu Iana Hollowaya[22]. Były selekcjoner reprezentacji Anglii podpisał dwuletni kontrakt. McClaren miał nadzieję ustabilizować klub w Championship po zajęciu 16. miejsca w poprzednim sezonie, ale jego kadencja rozpoczęła się katastrofalnie. QPR przegrało cztery pierwsze mecze ligowe, w tym 7-1 z West Bromwich Albion[23]. Pomimo ograniczeń finansowych, które utrudniały inwestycje w skład drużyny (w rezultacie doszło tylko do dwóch stałych, wolnych transferów, obrońcy Toniego Leistnera i obrońcy Angela Rangela), Chciał zreorganizować drużynę za pomocą zmian taktycznych i drobnych wzmocnień. Chwilowe ożywienie nastąpiło w październiku 2018 r., kiedy QPR pozostało niepokonane w pięciu meczach, a McClaren został nagrodzony tytułem Menedżera Miesiąca Championship[24]. Został zwolniony ze stanowiska menedżera QPR 1 kwietnia 2019 r. po porażce 2–1 u siebie z Bolton Wanderers i serii jednego zwycięstwa w 15 meczach[25].

W latach 2020-22 był najpierw dyrektorem technicznym, a następnie doradcą w Derby County[26].

Od lipca 2022 do końca lipca 2024 był asystentem Erik ten Haaga w Manchesterze United[27][28]. Podczas dwuletniej kadencji skupiał się na organizacji taktycznej, rozwoju zawodników i odbudowie kultury zwycięstwa w klubie, kładąc nacisk na szczegółowe sesje treningowe i indywidualny coaching w celu poprawy wyników drużyny[29].

Ostatnio od 31 lipca 2024[30] do 19 listopada 2025 był selekcjonerem reprezentacji Jamajki.[31][32]. Debiutancki mecz McClarena zakończył się remisem 0:0 z reprezentacją Kuby 6 września 2024 r., w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata. Cztery dni później, odniósł swoje pierwsze zwycięstwo, gdy Jamajka pokonała Honduras 2–1 dzięki bramkom Kaheima Dixona i Warnera Browna.

20 maja 2026 roku został ogłoszony nowym dyrektorem sportowym Rotherham United[33][34].

Sukcesy szkoleniowe

[edytuj | edytuj kod]
  • Puchar Ligi Angielskiej 2004, finał Pucharu UEFA 2006 oraz 1/8 finału Pucharu UEFA 2005 z Middlesbrough
  • mistrzostwo Holandii 2010 i wicemistrzostwo Holandii 2009 z FC Twente

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Cztery grzechy główne McClarena.
  2. ↑ Beckham wraca do reprezentacji Anglii
  3. ↑ McClaren jak Myszka Miki
  4. ↑ McClaren wraca do pracy! [online], Transfery.info, 20 czerwca 2008 [dostęp 2026-01-28].
  5. ↑ Steve McClaren moves to Bundesliga as new manager of Wolfsburg - LawInSport [online], www.lawinsport.com [dostęp 2026-01-28].
  6. ↑ Angielski trener Wolfsburga zwolniony [online], Polskie Radio 24 [dostęp 2026-01-28].
  7. ↑ New Manager Confirmed. 13 czerwca 2011. [dostęp 2011-06-21]. (ang.).
  8. ↑ Steve McClaren resigns as Nottingham Forest manager, „BBC Sport”, 2 października 2011 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  9. ↑ Telewizja Polska S.A, McClaren wraca do Twente [online], sport.tvp.pl, 5 stycznia 2012 [dostęp 2026-01-28].
  10. ↑ Steve McClaren named as Derby County head coach. BBC Sport, 2013-09-30. [dostęp 2013-12-01]. (ang.).
  11. ↑ Derby County 3-1 Leeds United, „BBC Sport”, 4 października 2013 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
  12. ↑ Derby County 3 Leeds United 1 match report: Magical Steve McClaren [online], The Independent, 5 października 2013 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
  13. ↑ Ed Aarons, Steve McClaren ‘disappointed’ by Derby County’s decision to sack him, „The Guardian”, 25 maja 2015, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
  14. ↑ Steve McClaren: Newcastle appoint ex-England manager, „BBC Sport”, 10 czerwca 2015 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  15. ↑ Steve McClaren has been sacked by Newcastle United, Steve McClaren Sacked As Newcastle United Boss [online], beIN SPORTS [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  16. ↑ P.A. Sport, Steve McClaren blames Newcastle mentality for relegation [online], ESPN.com, 12 czerwca 2016 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
  17. ↑ Stuart James, Steve McClaren back as Derby County manager 17 months after being sacked, „The Guardian”, 12 października 2016, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  18. ↑ Derby County Announce Steve McClaren As Their New Manager [online], www.dcfc.co.uk [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  19. ↑ Steve McClaren: Derby County sack manager for a second time, „BBC Sport”, 12 marca 2017 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  20. ↑ Adam Crafton, Steve McClaren declines assistant coach offer from Maccabi Tel Aviv [online], Mail Online, 17 sierpnia 2017 [dostęp 2026-01-28].
  21. ↑ ליאור טימור, McCLAREN JOINS MACCABI'S COACHING STAFF [online], Maccabi Tel Aviv Football Club, 21 sierpnia 2017 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  22. ↑ Guardian, QPR appoint Steve McClaren as new manager on two-year contract, „The Guardian”, 18 maja 2018, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  23. ↑ West Bromwich Albion 7-1 Queens Park Rangers: Steve McClaren shocked by 'unacceptable' loss, „BBC Sport”, 17 sierpnia 2018 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  24. ↑ QPR fans react to McClaren being named Championship manager of the month [online], www.hitc.com, 10 listopada 2018 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  25. ↑ Steve McClaren: QPR sack ex-England manager after less than year in charge, „BBC Sport”, 1 kwietnia 2019 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  26. ↑ P.A. Media, Steve McClaren returns to Derby as technical director at 'critical time', „The Guardian”, 24 listopada 2020, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  27. ↑ Erik ten Hag kompletuje sztab trenerski w Manchesterze United. Wytypował dwóch asystentów - szykuje się wielki powrót na Old Trafford [online], Transfery.info, 21 kwietnia 2022 [dostęp 2026-01-28].
  28. ↑ TNT Sports is not available in your region [online], www.tntsports.co.uk [dostęp 2026-01-28].
  29. ↑ 2022 Chris WrightJun 23, Man United coach Steve McClaren has masterplan to rebuild 'winning culture' at Old Trafford [online], ESPN.com, 23 czerwca 2022 [dostęp 2026-01-28] (ang.).
  30. ↑ OFICJALNIE: Jamajka ma nowego selekcjonera. Prosto z Manchesteru United [online], Transfery.info, 31 lipca 2024 [dostęp 2026-01-28].
  31. ↑ Steve McClaren znów przeżył eliminacyjny koszmar. Rezygnuje z funkcji selekcjonera reprezentacji Jamajki [POTWIERDZONE] [online], Transfery.info, 19 listopada 2025 [dostęp 2026-01-28].
  32. ↑ Steve McClaren zrezygnował z prowadzenia reprezentacji Jamajki • ManUtd.pl [online], www.manutd.pl, 21 listopada 2025 [dostęp 2026-01-28].
  33. ↑ {{{tytuł}}} [online], www.themillers.co.uk [dostęp 2026-05-22].
  34. ↑ OFICIAL: Rotherham United, Steve McClaren nuevo Director de Fútbol [online], Actualidad del fútbol español e internacional [dostęp 2026-05-22] (hiszp.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Steve_McClaren&oldid=79916993”