Isaccea
45°16′11″N 28°27′35″E/45,269722 28,459722 Ratusz w Isaccea | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Okręg | |||
| Mer |
Anastase Moraru | ||
| Powierzchnia |
101,68 km² | ||
| Wysokość |
15 m n.p.m. | ||
| Populacja (2011) |
| ||
| • liczba ludności |
5320 | ||
| • gęstość |
52 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
(+40) 02 40 | ||
| Kod pocztowy |
825200 | ||
| Tablice rejestracyjne |
TL | ||
Położenie na mapie okręgu Tulcza  | |||
Położenie na mapie Rumunii  | |||
| 45°16′11″N 28°27′35″E/45,269722 28,459722 | |||
| Strona internetowa | |||
Isaccea – miasto w Rumunii, w okręgu Tulcza, na granicy z Ukrainą. W dawnych źródłach polskich znana jako Obliczyca od dawnej rumuńskiej nazwy Oblucița lub bułgarskiej Oblučica.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Starożytne greckie szlaki handlowe przebiegały tędy w kierunku północnym, ponieważ był to ostatni odcinek rzeki nadający się do łatwej przeprawy przed rozwidleniem Dunaju.
W 46 roku n.e. pojawili się tu Rzymianie, którzy dzięki sprzyjającym warunkom geograficznym założyli osadę Noviodunum, która później stała się bazą rzymskiej floty na Dunaju – Clasis Flavia Moesica. O rozwoju Noviodunum świadczy fakt, że zostało ono otoczone murami obronnymi w celu ochrony floty. Noviodunum była jedną z rzymskich warowni (castrum) w prowincji Mezja, następnie Mezja Dolna. W 369 roku na statku przed osadą nad Dunajem zawarto traktat pokojowy między Atanarykiem, księciem wizygockim, a Flawiuszem Walensem, cesarzem rzymskim. W latach 434-441 pod władaniem Hunów, następnie w granicach Cesarstwa Bizantyńskiego.
W kolejnych wiekach, w okresie Cesarstwa Bizantyjskiego, pozostała ważnym portem rzecznym. Cesarz bizantyjski Justynian I wzmocnił i rozbudował mury zamku w odpowiedzi na najazdy ludów koczowniczych. W 602 roku została ona zdobyta i zniszczona przez Awarów. W VII wieku pod panowaniem bułgarskim.
Od końca XIII wieku region ten znalazł się pod panowaniem Tatarów. W tym okresie tatarski wódz Nogaj z armią przeprawił się przez Dunaj, z zamiarem utworzenia tu własnego państwa, dla którego wybrał Isakceę na swoją siedzibę. W osadzie zbudowano mennicę, a na jednej stronie monet odczytano cytat z Koranu w języku arabskim, a na drugiej stronie, wśród łacińskich liter, widniała postać ludzka trzymająca krzyż.
Abu l-Fidá, arabski historyk i geograf, w swoich pismach z 1321 roku wspomina o mieście jako Isakgi. Później miasto należało do księcia Mircei I z Wołoszczyzny, a w 1462 roku odwiedził je również książę Wład III Palownik z Wołoszczyzny podczas swoich kampanii przeciwko Imperium Osmańskiemu.
W 1484 roku miasto włączono do Imperium Osmańskiego. Zbudowano nową twierdzę, zarówno w celu zabezpieczenia północnych granic Turcji, jak i ochrony przeprawy przez Dunaj, gdzie Kozacy, Tatarzy i Polacy przeprawiali się przez rzekę podczas wojen. Pod tureckim panowaniem miasto otrzymało nazwę Isac-köy (‘wioska Isaca’), od której pochodzi dzisiejsza nazwa Isaccea[1]. W 1603 roku Kozacy spalili miasto. Mury zostały zmodernizowane podczas wojny sułtana Osmana II z Polakami w 1620 roku.
W XVIII wieku, podczas wojen rosyjsko-tureckich, miasto kilkakrotnie przechodziło z rąk do rąk i było wielokrotnie palone. Twierdza została zniszczona przez wojska rosyjskie pod koniec XVIII wieku.
Wskutek wojny rosyjsko-tureckiej (1877–1878) miasto weszło w skład nowo utworzonego Królestwa Rumunii.
Meczet
Dunaj
Dunaj
Ruiny rzymskiego fortu
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Isaccea, Romania. History. triposo.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-01-16)]., Triposo Travel Guide [dostęp: 12.01.2017]
- Summary Report of the 2000 and 2002 Seasons [online], UCL Institute of Archaeology [dostęp 2017-01-12] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-23].
