Arquitrabe

Arquitrabe
Arquitrabe no templo romano de Marte, do Foro de Augusto, en Roma.
Subclase de elemento arquitectónico
Códigos e identificadores Freebase /m/0352q4
Fontes e ligazóns  Descrito pola fonte Enciclopedia soviética armenia, volume 2 pp. 68 Grande Enciclopedia Soviética (1926 - 1947) "Q43413963 " Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) Encyclopædia Britannica "1911 Encyclopædia Britannica/Architrave (en) , 1911 Encyclopædia Britannica/Epistyle (en) " Pequeno dicionario enciclopédico de Brockhaus e Efron "Q24743869 " Meyers Konversations-Lexikon, 4ª edición (1885–1890) "Q112756581 " Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24508607 " The Nuttall Encyclopædia Dicionario Enciclopédico Brockhaus e Efron "Q24334882 " Paulys Realenzyklopädie der klassischen Altertumswissenschaft "Epistylion (Pauly-Wissowa)"
Wikidata C:Commons

A arquitrabe é a parte inferior do entaboamento na arquitectura clásica. A súa función estrutural é servir de lintel, para transmitir o peso da cuberta ás columnas.

É un elemento fundamental na arquitectura de cuberta plana, chamada arquitrabada. A arquitectura grega clásica e o seu precedente, a arquitectura exea, son un exemplo típico de estruturas arquitrabadas, aínda que, anteriormente, os edificios monumentais exipcios tamén se construíron con cubertas planas ou alinteladas.

Véxase tamén

Outros artigos

• Entaboamento
• Lintel