close
Przejdź do zawartości

Igor Chakimzianow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Igor Chakimzianow
Игорь Хакимзянов
Ilustracja
Chakimzianow w 2015
Pełne imię i nazwisko

Igor Jewgienjewicz Chakimzianow

Data i miejsce urodzenia

25 lipca 1980
Makiejewka, obwód doniecki

Naczelny Dowódca Ludowej Milicji Donbasu
Okres

od 10 kwietnia 2014
do 7 maja 2014

Poprzednik

urząd utworzony

Następca

Igor Girkin
(od 12 maja jako dowódca armii, od 15 maja 2014 także jako minister obrony)

Igor Jewgienjewicz Chakimzianow ((ros. Игорь Евгеньевич Хакимзянов, ukr. Ігор Євгенович Хакімзянов, Ihor Jewhenowycz Chakimzianow; ur. 25 lipca 1980[1] w Makiejewce) – ukraiński separatysta, od kwietnia do maja 2014 Naczelny Dowódca Ludowej Milicji Donbasu i de facto minister obrony Donieckiej Republiki Ludowej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W 1997 r. ukończył szkołę średnią w Krasnodarze, następnie według informacji z własnych profilów społecznościowych odbył w latach 1997–1999 kurs dla pilotów wojskowych w krasnodarskiej (lub armawirskiej[2]) wyższej szkole wojskowej[3]. W 2010 r. ukończył zaocznie Doniecki Uniwersytet Narodowy im. Wasyla Stusa. Pracował następnie w firmach prywatnych m.in. jako spedytor.

W 2014 brał udział w protestach przeciwko Euromajdanowi w Doniecku. 10 kwietnia protestujący zajęli budynek regionalnej administracji i ogłosili powstanie ludowej milicji w Donbasie, a Chakimzianowa swoim przywódcą[4][5]. 12 kwietnia aresztowany przez służby specjalne Ukrainy, jednak tego samego dnia uwolniony. Objęty sankcjami finansowymi i zakazem wjazdu na terytorium Unii Europejskiej, skutecznymi od 12 maja[6]. Od 22 kwietnia poszukiwany przez ukraiński wymiar sprawiedliwości.

W nocy z 6 na 7 maja 2014 r. na południu obwodu donieckiego wybuchły walki pomiędzy separatystami a batalionem „Azow”, gdy ci pierwsi próbowali zastawić zasadzkę w Mariupolu. W wyniku walk Chakimzianow został aresztowany przez ukraińskie siły[7]. Jego przesłuchanie osobiście przeprowadził kandydat na prezydenta Ukrainy Ołeh Laszko, a następnie rozpowszechnione zostało ono przez niego w internecie[8][9], co zostało skrytykowane przez organizacje broniące praw człowieka, m.in. Amnesty International[10] i Human Rights Watch[11]. Oskarżono go o zorganizowanie ataku i próbę zabójstwa policjanta[12], za co groziło mu 10 lat więzienia. Prawdopodobnie 15 września 2014 r. zwolniony w ramach wymiany więźniów[13]. Według informacji z wywiadu z 2015 r., został następnie zastępcą dowódcy batalionu w DNR. W 2016 r. miał według niepotwierdzonych informacji dołączyć do Partii Komunistycznej Donieckiej Republiki Ludowej[14]. We wrześniu 2018 zgłosił swoją kandydaturę na głowę Donieckiej Republiki Ludowej w wyborach w listopadzie tego samego roku. 29 września 2018 został ranny w wybuchu w siedzibie Partii Komunistycznej DNR[15].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Хакимзянов Игорь Евгеньевич / Хакімзянов Ігор Євгенович / Hakimzyanov Igor Evgenevich. Myrotworec Center. [dostęp 2018-05-26]. (ukr.).
  2. Profil prywatny. ok. ru. [dostęp 2018-05-26]. (ros.).
  3. Profil prywatny. VKontakte. [dostęp 2018-05-26]. (ros.).
  4. Demonstrators in Donetsk plan to create ‘people’s army’. TASS, 10 kwietnia 2014. [dostęp 2018-05-26]. (ang.).
  5. Marcin Skalski: Donieccy aktywiści tworzą własną formację wojskową. kresy.pl, 11 kwietnia 2014. [dostęp 2018-05-26].
  6. Bliski współpracownik Putina i młoda prokurator Krymu na „czarnej liście” UE. tvn24.pl, 12 maja 2014. [dostęp 2018-05-26].
  7. Zoe Mintz: Ukrainian Forces Enter Mariupol, Briefly Retake City Hall Building; Five Pro-Russian Activists Killed In Clash. International Business Times, 7 maja 2014. [dostęp 2018-05-26]. (ang.).
  8. Charles McPherdan: Thug Politics, Kiev. Foreign Policy, 9 października 2014. [dostęp 2018-05-26]. (ang.).
  9. Министр обороны самопровозглашенной Донецкой народной республики горловчанин Игорь Хакимзянов находится в тюрьме. 06242.ua, 8 maja 2014. [dostęp 2018-05-26]. (ros.).
  10. Ukraine. L’impunité règne pour les membres de groupes d’autodéfense pro-Kiev auteurs d’enlèvements et de mauvais traitements. Amnesty International, 6 sierpnia 2014. [dostęp 2018-05-26]. (fr.).
  11. Ohrenbetäubendes Schweigen aus Kiew. Human Rights Watch, 8 maja 2014. [dostęp 2018-05-26]. (niem.).
  12. Defense minister of Donetsk People’s Republic detained – Avakov. TASS, 7 maja 2014. [dostęp 2018-05-26]. (ros.).
  13. Ополченцы об украинском плене: били сильно. Wiesti, 15 września 2014. [dostęp 2018-05-26]. (ros.).
  14. Про III съезд КП ДНР. perepelitca.livejournal.com, 19 lipca 2016. [dostęp 2018-05-26].
  15. Кандидат на пост главы ДНР пострадал при взрыве на съезде компартии. rbc.ru, 29 września 2018. [dostęp 2018-09-30]. (ros.).