grutto grutto grutto.......en meer weidevogels in de polder

 In mijn vakanties eind april en eind mei heb ik veel tijd gestopt in het zoeken naar weidevogels. Natuurlijk stond mijn favoriete weidevogel, de grutto, bovenaan het wensenlijstje, maar ook kievit, scholekster en tureluur wilde ik zien...en fotograferen.

Eind april zijn de weidevogels genoeg aangesterkt van hun tocht vanuit Afrika en gaan zij de weides in om te broeden. De meesten broeden al op dat moment. Fietstend door de polder hoor ik het  grut-to grut-to al en ook het jujuju van de tureluur en de tepiet tepiet van de scholekster. Wat geniet ik dan als ik door de polder fiets en dit alles mag horen. En gelukkig, ze broeden nog in onze polders.

Terug naar eind april...in het gebied dat speciaal voor de weidevogels is ingericht waren alle vogels ver weg. Goed te horen maar niet te zien. Terug fietsend, zag ik ineens langs het fietspad, aan de andere kant van een slootje een grutto fourageren.....redelijk dichtbij.

Voorzichtig stapte ik af en ging langzaam door mijn knieën om aan de andere kant van de sloot te gaan zitten, om zo de grutto vanuit een laag standpunt te fotograferen.

Grutto krabt zich even achter de oren...... wat is dat nou weer leek hij te denken, maar vervolgens ging hij verder waar hij mee bezig was, zich niets van mij aantrekkend.

Hij kwam steeds dichterbij, en ging zelfs even in bad in het slootje voor mij, dat was lastig te fotograferen, schuin omlaag en veel sprieten ervoor... dus die foto's plaats ik hier niet.

Ook de kievit is een weidevogel die aandacht verdiend. gelukkig volop aanwezig in de weidevogelgebiedjes.

Half mei fietste ik weer mijn rondje in de Leiderdorpse Boterhuispolder. Veel geluiden van de weidevogels, maar niet zichtbaar. Ze waren druk aan het broeden in het hoge gras.

Deze kievit zat langs het fietspad, en liet zich wel even fotograferen.

Hazen waren er ook volop

De eerste paalzitter. Een tureluur. Voor het licht wilde ik nog een stapje naar links (om het glansje in het oogje op te vangen), maar dat vond de tureluur niet leuk, hij ging er vandoor.

De witte kwikstaart, ook leuk om even vast te leggen.

Maar mijn doel was...hoe cliché ook.....een grutto op een paaltje. Dit was een goed meewerkend model.

Nog even vanaf een andere hoek, de grutto bleef rustig zitten....totdat..

De kudde lakenvelders het nodig vonden om precies bij dat hek en paaltje te gaan staan waar de grutto zat en ik vlakbij stond...ze hebben een enorm grasveld, maar ze kozen het fietspad bij het hek.

De Wilck is een weidevogel gebied bij Hazerswoude, ook op fietsafstand. Het gebied zelf is afgesloten tijdens het broedseizoen, maar aan de buitenkant, langs het fietspad laten de vogels zich ook zien. Hier de scholekster, ook wel bonte Piet genoemd.

Een tureluur, zat iets te ver weg voor een mooie foto.

Terug in Leiderdorp, op een andere dag (avond), helaas geen paalzitters bij het mooie avondlicht. Maar wel een zwanenfamilie, ook superleuk.  

Ik wilde steeds in de avond de polder in, maar de aanhoudende noorderwind trok steeds in de loop van de dag aan naar windkracht 4 tot 5. Dan is 10 km fietsen naar het weidevogelgebied niet leuk meer. 

In de ochtend waaide het niet zo hard, en kon ik op een vrije dag nog even een polder rondje maken. Deze grutto landde net op een geknotte knotwilg.

In de Boterhuispolder hebben de boerenzwaluwen inmiddels jongen. En die hebben honger.

Een van de drie kreeg wat te eten, het gaat vliegensvlug. De andere twee bijven met open bekkies nog even zitten en moeten wachten tot de volgende ronde.

Ze kijken nog wat beteutert, maar al snel komt de ouder weer...en gaan de bekkies weer wijd open..

Wie zal nu het hapje krijgen?

Deze keer is nummer 3 aan de beurt en de anderen kijken toe.

Tureluu op paaltje. ook leuk.

Eind mei waren er ineens overal paalzitters, deze grutto zat in de boterhuispolder. Ze zaten ook vaak op lantaarnpalen langs het fietspad.

Op een veel te zonnige dag zat de grutto in De Wilck op zijn uitkijkpost.

En niet veel later nam de tureluur zijn plek in

Als ik het afgesloten gebied in keek, zag ik veel weidevogels op de palen en hekjes zitten. Hier grutto en tureluur samen.

En ook de scholeksters zaten op wacht....  met dit polderplaatje sluit ik deze weidevogelblog. Op deze foto is goed te zien dat het gebied weidevogelvriendelijk is, hoog gras en vergeleken met wat omliggende weilanden ook genoeg gevarieerd. 

Hopelijk hebben de vogels niet veel last gehad van de droogte van de laatste weken, en kunnen er veel grutto, tureluur, kievit en scholeksterjongen groot worden en straks de reis naar Afrika maken voor de overwintering.

voorjaars varia bij een frisse noorderwind

 Als ik kijk naar april en mei 2023 is het vooral de wind die een hoofdrol speelt. Nu vind ik die windrichting, noord of noordoost, helemaal niet erg want daardoor is de temperatuur nog steeds aangenaam. Maar doordat het ook vaak hard waait zijn er wat fotografische uitdagingen geweest voor mij.

Want vlinders fotograferen bij windkracht 4 is best lastig. En als de zon ook nog uitbundig schijnt komt er nog een uitdaging bij.

Ik was al blij dat ik een oranjetipje kon fotograferen.  Vorig jaar had ik ze hier in de buurt helemaal niet gezien. Nu had ik op 29 april het geluk dat ik er een paar zag fladderen. En dan is het wachten, tot ze gaan zitten.....in een veld voor raapzaad. Pinksterbloemen waren elders in Park Cronesteijn, maar daar geen vlinder te bekennen.

Het veldje met raapzaad was in trek bij vlinders, het boomblauwtje kwam ook regelmatig even buurten.

En de mooie dagpauwoog.

Voorjaar is ook de tijd van de jonge dieren, zoals dit kleine gansje (Grote Canadese gans). Ik hoop binnenkort ook nog jonge zwaantjes mooi vast te leggen, heb wel wat broedende vogels gezien in de omgeving, dus snel weer even een rondje fietsen.

Ook in de waterleidingduinen dient het voorjaar zich aan. Zodra de temperatuur wat hoger wordt, komen de zandhagedissen tevoorschijn. Hier het mooie groene mannetje.

Tijdens mijn wandelingen in de duinen, kijk ik ook vaak naar beneden, vooral om te zien waar ik loop want er zijn genoeg van de gemene struikeltakken , maar ook omdat er op de zandgrond ook veel leuke beestjes lopen. Dit is de bastaardzandloopkever, nog geen centimeter groot. Met een macrolens veranderd dit kleine beestje in een monstertje.

April en mei is de tijd dat de damherten hun gewei verliezen en direct weer een nieuwe krijgen. Ze zijn in die periode ook in de rui en zien er dus een beetje verfomfaaid uit.  Bij dit hert is het nieuwe gewei alweer aan het doorkomen.

In mei komen de juffers en libellen ook weer uit het water, oftewel....de larve komt uit het water, klimt omhoog in een rietstengel en vervolgens komt de volwassen juffer of libel uit het huidje. Dit juffertje had pech......en was in de zonnedauw gekomen. Ik maakte wat foto's maar ze was zo naar mij aan het zwaaien dat ik haar toch heb bevrijd, ze vloog nog weg. Tja, ik weet het ...zonnedauw moet ook eten, maar als ik er niet ben, zal er vast nog een juffer met pech zijn die niet uit de klauwen van het vleesetende plantje wordt gered.

De viervlek, deze libel is de eerste libel die uitsluipt. Half mei zie je ze in de waterleidingduinen massaal rondvliegen. Deze was net uitgeslopen uit het larve huidje, waar ze zich nog aan vast houdt. Als de vleugels droog genoeg zijn, vliegt ze weg...

En dan is voor haar te hopen dat ze deze rover niet tegenkomt, de boomvalk. Want die heeft viervlek libel op zijn menu, en hij is dol op verse exemplaren. Ik zag er heel veel jagend, ze pakken de libellen in de vlucht. Deze vogel zat even te rusten.

Een andere rover is de blauwe reiger, die geduldig aan de waterkant zit te wachten op een lekker hapje. Deze reiger deed mee aan het wedstrijdje paalzitten ehhhh...paalstaan. Best knap op 1 been op een paaltje staan, ik doe het hem niet na.

In mei bracht ik ook een bezoek aan een plek waar ijsvogels broeden. Deze periode worden de jongen gevoerd met visjes en is de kans het grootst om ze te kunnen fotograferen.

Ijsvogelman

Mevrouw ijsvogel. In deze blog laat ik het bij 2 foto's, de combinatie van harde wind en felle zon zorgde voor lelijke schitteringen in het water. De mooiste foto's op die plek heb ik al jaren geleden gemaakt, toen het inderdaad windstil was.

Daslook, ook een jaarlijks terugkerend onderwerp, en dichtbij huis te vinden. In park Cronesteijn staat het er eind april volop. Helaas lukte het mij niet vaker te gaan in die periode en blijft het bij 1 foto.

Duinviooltjes. Ja ik keek weer eens naar beneden tijdens mijn duin wandeling en zag een mooi groepje paars.

In april laten de vossen zich weer wat vaker zien. Deze moervos zal in een volgende blog nog een keertje langs komen.

Een van mijn doelen in zowel april als mei is....weidevogels fotograferen. De maand mei is nog niet om, dus ik hoop dat ik nog wat kan vastleggen. Tijdens een fietstochtje door de Boterhuispolder in Leiderdorp kwam ik deze wegversperring tegen.

Of ik de weidevogels allemaal ga vinden, zal ik in een latere blog vertellen.

En even geen natuur, maar een stadsgezicht..... Ik zat in de trein vanuit de Waterleidingduinen, en zag de kleuren in de lucht. De zon was nog niet onder dus aangekomen in Leiden, snel mijn fiets gepakt en naar mijn fotoplekje voor de sunset gegaan. Foto heb ik met mijn telefoon gemaakt omdat ik geen zin had mijn fototas helemaal uit te pakken..... Toch best een mooi resultaat.

De komende tijd hoop ik nog wat weidevogels te vinden (en als het niet te hard waait zitten er nog wel een paar polder fietstochtjes in) en verder is het in de Waterleidingduinen voor mij de top periode, zoveel te zien.  Langzaam komen ook de vlinders weer..... De temperatuur mag van mij nog even zo rond de 20 graden blijven, ietsje minder wind, dan komt het wel goed met fietsen en met de vlinders fotograferen. De volgende blog....... ik weet het zelf nog niet... :-)