Hier zit ik dan tijdens mijn laatste avond van onze vakantie in Tsjechië. Het werd tijd voor een blog maar ik wilde eerst gewoon lekker genieten van ons verblijf hier.
Op 2 dagen na hadden we prachtig weer, heb ik heel veel gezien, iets minder gewandeld en ontzettend veel gelezen in de zon. Wandelen kon minder goed omdat het water in het meer zo hoog stond dat ik er niet langs kon lopen én niet naar mijn roofvogelhotspot kon. Heel jammer maar niets aan te doen. Gelukkig was het veld voor ons huis nog niet gemaaid toen we aankwamen en daar was veel moois te zien. Een kleine greep uit wat daar vloog:
Bloedrode heidelibel man (Sympetrum sanguineum)
Bloedrode heidelibel vrouw (Sympetrum sanguineum)
Bloedrode heidelibel setje (Sympetrum sanguineum)
Op de foto hierboven en hieronder zijn de heidelibellen eitjes aan het afzetten. Ze vliegen dan in tandem steeds op en neer, op en neer. Bij het neergaan laat het vrouwtje haar eitjes vallen. Op de foto hieronder (gemaakt voor het gedrag, niet voor het mooi) heb ik het mannetje 'losgeknipt' van het vrouwtje en zie je de eitjes uit haar legschede komen.
In eerste instantie waren er dus beestjes volop, vooral vlinders. Drie dagen na aankomst werd het veld gemaaid, erg jammer. Gelukkig heb ik de eerste dagen diverse foto's kunnen maken.
Kleine vuurvlinder (Lycaena phlaeas)
Klein koolwitje (Pieris rapae)
Icarusblauwtje (afwijkend, zonder oranje vlekken) (Polyommatus icarus)
Gele Luzernevlinder (Colias hyale)
Hooibeestje (Coenonympha pamphilus)
Bruine vuurvlinder man (Lycaena tityrus)
Bruine vuurvlinder vrouw (Lycaena tityrus)
Bruine vuurvlinder vrouw (Lycaena tityrus)
Geelsprietdikkopje (Thymelicus sylvestris). Hij doet zijn naam eer aan ;-)
Bij gebrek aan wandelen bij ons eigen meer, zocht ik een paar andere plekken op waar ik graag kom. Een klein meertje waar altijd van alles (in de buurt) zit. Ik zag daar Draaihals, Grauwe Klauwier, Paapje etc. Wel allemaal telescoopwerk. Toen ik aan de rand van het watertje ging zitten om libellen te kijken werd ik zoals altijd weer betoverd door de prachtige Kempense heidelibel.
Kempense heidelibel (Sympetrum depressiusculum)
Kempense heidelibel (Sympetrum depressiusculum)
Kempense heidelibel (Sympetrum depressiusculum)
Terwijl ik me zat te vergapen plofte er iets naast me in de oever wat met dezelfde snelheid weer verdween van de schrik: een IJsvogeltje. Dat was lang geleden dat ik die gezien had en ik zocht de plas af en vond hem terug. Even later vond ik er nog een. Ik verstopte me een beetje achter een boom en kon een enkele acceptabele foto maken.
IJsvogel (Alcedo atthis)
IJsvogel (Alcedo atthis)
Omdat ik nu wist waar ze zaten, ging ik de volgende dag terug met mijn camouflagekleedje. Daar heb ik dus uren voor Jan *** onder gezeten. Geen IJsvogel meer te zien of te horen.
Na dat aantal uren ging ik stijf gezeten maar wat aan beweging doen en liep wat verder in hetzelfde gebied rond. Meestal vind ik hier Boomkikkers en dat was nu ook zo.
Boomkikker (Hyla arborea)
Er vloog een gezin Bruine Kiekendieven rond waarvan de jongen aan het oefenen waren met overgooien. Het was te ver weg voor foto's maar pa kwam wel redelijk dichtbij overzeilen.
Bruine Kiekendief man (Circus aeruginosus).
Uiteraard was ik ook veel thuis en in de tuin hadden we uiteraard ook bezoek van zowel vogels, als van onze 'huis'eekhoorn die zich 90% van de zonnepitten toe-eigende.
Boomklever (Sitta europaea)
Ringmus (Passer montanus)
Groenlingen (Carduelis chloris)
Groenling, jonge vogel (Carduelis chloris)
En dan dus de Eekhoorn. Wij noemen ze al jaren Eethoorntjes want ze kunnen er wat van! Ik zag hem de afgelopen dagen gewoon steeds dikker worden.
Eekhoorn (Sciurus vulgaris)
Eekhoorn (Sciurus vulgaris)
Eekhoorn (Sciurus vulgaris)
Eekhoorn (Sciurus vulgaris)
Na het eten had hij ook wel eens dorst en slurpte de rand van de veranda af.
Eekhoorn (Sciurus vulgaris)
Een filmpje over dezelfde Eekhoorn die naast mijn stoel zit te eten vind je hieronder.
Om niet de hele vakantie in een blog te zetten laat ik het voor nu hierbij. Ik heb nog genoeg voor een tweede blog. Over bijvoorbeeld de prachtige nachtvlinders die ik heb gezien zoals het Koperuiltje.
Koperuil (Diachrysia chrysitis)
Maar liefst meer dan 50 soorten nachtvlinders heb ik gezien, gewoon bij huis met mijn 'nieuwe' nachtvlinderbak. Maar daarover dus later meer. Net als over de Visarenden, de zonsondergangen en een experimentje met nachtfotografie.
Iedereen bedankt voor het lezen en kijken van en naar deze lange blog. En natuurlijk voor de vele leuke reacties op mijn vorige blog over de (donkere) Pimpernelblauwtjes!
In Noord-Brabant en Limburg vind je het allemaal. Dat wil zeggen als je via allerlei omwegen achter geheimen kunt komen. Voor wie een beetje goed kan zoeken zijn diverse geheimen te onthullen via het internet. Een geheim is immers alleen een geheim als maar één persoon het weet en dat zorgvuldig bewaart. De conclusie is dat échte geheimen bijna niet meer bestaan.
Genoeg geheimzinnigheid nu en over tot de orde van de dag en de inhoud van de blog. De blog gaat over vlinders, zeldzame vlindertjes: het Pimpernelblauwtje en het Donker Pimpernelblauwtje.
Beide vlindertjes zijn als ze dichtgevouwen eerder beige of bruin, het blauw zie je pas als ze hun vleugels openen of vliegen.
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
Het Pimpernelblauwtje heeft de Grote Pimpernel* als waardplant. Het vlindertje legt hier de eitjes in.
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
* De Grote Pimpernel (Sanguisorba officinalis, synoniem: Poterium officinale) is een plant die behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae).
Deze plant, die een hoogte kan bereiken van 30 tot 120 cm, schiet op
uit dikke vertakte ondergrondse stengels. Hij vormt een rozet van
maximaal 14 blaadjes, waaruit verschillende bloemstelen opschieten met
langwerpige donkerrode bloemhoofden zonder kroonblaadjes. Hij bloeit van
juni tot september en komt in grote delen van Europavoor in vochtige graslanden met vooral een kleiachtige ondergrond. (Bron: Wikipedia)
Het vlindertje schijnt een 'ochtendmens' te zijn, daarom zijn Maria en ik er al vroeg bij op zondag. Om 9.00 uur genieten we van het Brabantse landschap, de Brabantse zon en de Brabantse Pimpernelletjes. De vlindertjes laten zich mooi zien en zijn goed benaderbaar als je dat voorzichtig doet. Zo komen de foto's van wat verderaf tot steeds dichterbij tot stand.
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius) met tegenlicht
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
Pimpernelblauwtje (Phengaris teleius)
Ook de Steenrode Heidelibel geniet van de mooie rode Grote Pimpernel en laat zich tot op enkele centimeters naderen. Dit vrouwtje Steenrode Heidelibel is te herkennen aan de duidelijk recht afstaande legschede, de zwart met gele poten en de 'hangsnor' op het gezicht (ja, ook de vrouwen hebben een snor).
Het Donker Pimpernelblauwtje is ook zo'n geheim vlindertje. Ook zij hebben de Grote Pimpernel als waardplant. Voor dit vlindertje moet je ook in het zuiden van het land zijn. In Limburg in mijn geval.
Wat me opviel was dat deze vlindertjes ook heel lekker rustig op de Grote Pimpernel in de schaduw gaan zitten en niet alleen hysterisch rondvliegen in de zon. Ik heb het mezelf dus gemakkelijk gemaakt en zocht een van de schaduwplekjes op waar soms wel 4 of 5 vlindertjes rustig op een bloem zaten. Er was die dag echter wel meer wind en dat is de scherpte van de foto's natuurlijk niet ten goede gekomen.
Zoek de verschillen tussen het Donker Pimpernelblauwtje hieronder en het Pimpernelblauwtje op de foto's hierboven. De overeenkomst is gemakkelijk: bruin!
Donker Pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)
Donker Pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)
Donker Pimpernelblauwtje (Phengaris nausithous)
Beide vlindertjes kunnen alleen overleven onder specifieke omstandigheden. Er zijn slechts enkele (kleine) populaties in Nederland. De Vlinderstichting zet zich in voor het behoud van, onder andere, deze mooie vlinders. De vlinders hebben allebei een eigen website waar je meer informatie kunt vinden.
