snow-kids met de D.V.N.

met de Diabetisch Verenigng Nederland afdeling rotterdam zijn wij als vrijwilligers mee geweest
 naar snow-world zoetermeer.een hele grote happening die voor het vijfde jaar gehouden werd. 

z,on honderd kinderen en 80 ouders en vrijwilligers maakten het geheel tot een feest. een hele organisatie
 die liep als een trein tot in de kleinste details verzorgd,petje af.

het was een enorme drukte en om de wachttijden te veraangenamen was er overal entertaiment 

en ook zij deden hun werk met verve. 

de drukte heb ik ook gefotografeerd maar deze blog is toch geheel aan de kids gewijd. 

op de piste was er ruim voldoende geschoold personeel aanwezig ook een stand met o.a een
 verpleegkundige voor het geval dat. 

het lijkt wel of dat sommige op de ski,s geboren zijn, ze staan erop en gaan met die banaan. 

ja op iedere hoek was weer wat anders de kinderen werden boven ook opgehaald door een antilliaanse
band maar ondanks dat alles zo groot was leek het daar toch een beetje te klein voor. 

kijk en laten we eerlijk zijn de ouders kunnen mooi boven met elkaar van gedachten wisselen maar de
 kids komen wel hiervoor, moet je die glunderende gezichtjes zien geweldig toch. 

zij gaat een paar prachtige slaloms maken. 

en zij verzorgt een sneeuwtransport.

kijk en ze wilden niet meer weg.

zo nou kan je in ieder geval niet van zo hoog meer vallen. 

en hierna mochten ze allemaal nog een halfuur met de ouders vrij skien en snowboarden daarna werd er gezamelijk gegeten en onder het genot van een drankje nog gezellig nagepraat.
heeft U of uw kind(eren) ook diabetisch? word dan ook lid ,het heeft zoveel voordelen meer info op.

                                                  www.dvn.nl

kinderdijk

vanmorgen vol goede moed naar de molens om te proberen wat leuke foto,s te maken.
ze zijn heel verschillend  maar het was gewoon genieten.

vooruit er stond voor het mooi te veel wind maar een zonnetje ,wat wil je deze dagen nog meer.

het zag er tot nu toe voortreffelijk uit. 

maar dat was van kortere duur dan ik gehoopt had. 

het zonnetje begon al kiekeboe te spelen. 

dus dan maar profiteren van wat wel nog kan. 

af en toe was het een gemeen waterig zonnetje en dan opeens weer een wolk die even langs kwam.

\maar ik wilde graag dus dan ga je gewoon en blijf je maar wat korter. 

nog eentje vanaf de dijk  

en dit was ook vanaf de dijk maar een stuk verder. 

zo,n stukje polder met zoveel molens dat zie je niet veel denk ik. 

het is meer dan hobby.

het is vroeg maar o wat mooi. 

het is net of de zon een spelletje wilt spelen maar dan ineens krijgt hij haast. 

en dan is het in de kortste keren licht. 

wij zijn eigenlijk verwonderd dat er nog zoveel zwammen zijn alleen ze staan soms op de
 onmogenlijkste plaatsen. maar ja.

en de andere keer staan ze gewoon voor je voeten. 

toch iedere keer verwonderen wij ons toch weer hoe mooi alles om je heen is. 

hier kan je niet omheen ,maar ook niet dichterbij komen wat een geur.

hier waren mijn schoenen niet hoog genoeg ,je moet er wel iets voor over hebben natuurlijk. 

en deze had ik niet meer verwacht en zeker niet op deze plek nog zo mooi. 

weggekropen maar ja cobie was erbij dus dan ben je de cigaar. 

helemaal op maar toch ook in deze fase mooi. 

onze woensdag.

met dit weer kan je als het even kan maar èèn ding doen,heerlijk naar buiten. 

en als dan de zon ook nog meewerkt,krijg je het idee zo van wie doet me wat. 

de molen van Haastrecht stond er zo uitdagend bij ,de parkeerplaats was wel niety te gebruiken,
maar overal is wel een oplossing voor dan maar even op privè terrein  ,dat zullen ze wel niet erg vinden.

en als je dan toch een foto maakt dan ook maar een paar verschillende, 

hier moet ik nog eens naar terug . 

verder was het gewoon,(nou ja gewoon) ,heerlijk genieten. 

en dan op de lantaarnpaal jahoor hier kon je onmogelijk stoppen ,gelukkig wel mensen met ruime
 parkeergelegenheden ,waar ik niemand zag dus konden ze ons ook niet wegsturen
maar dan had ik inmiddels toch mijn foto,s al te pakken. 

paddestoelen lijken gewoon weer opnieuw te beginnen. 

herten kwamen we onderweg niet tegen dan doen we het maar met een geweitje. 

trompenburg ( vervolg.)

zoals het meestal gaat vergeet je de tijd en zie je het donkere weer niet aankomen. 

net nog even de landing van een vaste bewoner mee kunnen maken. 

zelfs de hei stond er nog aardig bij. 

en verder eigenlijk gewoon heerlijk genieten van de herfstkleuren  

het kroos wat het water een heel andere aanblik geeft. 

                      en hier is jansen weer hij gaat gewoon voor je beeld staan dus klik.

ik kan niet schilderen maar ik kan mij goed voorstellen dat je hier naar toe gaat om het ook met een penseel  te vereeuwigen.

ja en voor onderhoud is ook materiaal nodig.