close
The Wayback Machine - https://web.archive.org/web/20230204184258/https://ghita-carpediem.blogspot.com/

zaterdag 4 februari 2023

Winter in de Amsterdamse Waterleidingduinen

 De winter is nog niet voorbij, maar tot nu toe waren het enkele winterse speldenprikjes in een eindeloze onstuimige herfst. En juist die korte winterse periode zijn voor mij de momenten om erop uit te gaan, genieten van het landschap vol rijp, de dieren en de heerlijke winterkou.

De foto's in deze blog zijn gemaakt in december en januari. Ik wandel bijna iedere week in de Amsterdamse Waterleidingduinen (AWD), geen route die ik van te voren uitstippel, ik ga lopen en bij elke splitsing beslis ik welke kant ik op ga. Ik zoek ook de plekken op waar ik wat kan verwachten in de wintermaanden, zoals de watergebieden met de wintervogels. Meestal maak ik rondes van rond de 20 kilometer, waar ik lekker de hele dag over doe.

BERJAYA

Even terug in de tijd, 17 december 2022.... een mooi wit landschap en een hertje. Genieten.


BERJAYA

Windstil, temperatuur rond het vriespunt.....wat een rust straalt dit uit.

BERJAYA

Twee knobbelzwanen in het ochtendlicht.

BERJAYA

Een hert in het witte landschap. Op dit soort dagen lijken de herten zich wel te verstoppen en ben ik blij dat ik toch een meewerkend model tegen kom.

BERJAYA

De vogeltjes, dat is een ander verhaal. Met het koude weer laten die zich juist heel goed zien. Zoals dit mooie roodborstje op een berijpt takje.


BERJAYA

Een ijsvogel in het gras, meestal geen topfoto, maar als het gras wit is van de rijp is het ineens een heel ander plaatje.

BERJAYA

Een landschapje, als een schilderij van een oud Hollandse Meester. Ik kan zo genieten van dit soort dagen. En daarom vind ik het zo jammer dat dit soort winterdagen schaars zijn.

BERJAYA

Ook nog van december, een relaxte wilde zwaan, die mij heel dichtbij liet komen.



BERJAYA

Boompieper

BERJAYA

BERJAYA

Soms heb je de wilde zwanen op een plek waar je ze vanaf een laag standpunt kan fotograferen. Dat vind ik persoonlijk het mooiste, zitten op de grond, camera vlak boven het water.....bij een windkracht 4 en een temperatuur van ongeveer 5 graden, was dit toch wel erg koud. En dat begon ik te merken toen ik het knopje van mijn camera niet meer goed kon indrukken.

Dus tijd om op te staan en verder te wandelen.

In de winterperiode kun je in de Waterleidingduinen ook het ruig haarmos tegen komen. Het valt op als oranje puntjes in het groene landschap.

BERJAYA

En van dichtbij ziet 1 zo'n sporekapsel van nog geen cm groot er zo uit. Een kaboutertje met een warrige pluisbaard en een oranje muts (met een beetje fantasie).


BERJAYA

Nieuwsgierig damhert

BERJAYA

Echtpaar krooneend

BERJAYA

Echtpaar grote zaagbek eend.

BERJAYA

Wilde zwaan op de uitkijk. De krooneend, zaagbek en wilde zwaan zijn wintergasten, die alleen in de wintermaanden in onze wateren te vinden zijn.

BERJAYA

Het gouden uurtje..... de wilde zwanen in het gouden licht. Ik kan er zo een uur zitten en kijken naar deze dieren.

BERJAYA

Ik was nog even langs de rietkraag gelopen, maar ze waren goed verstopt, deze wilde zwaan kon ik nog tussen de stengels door fotograferen.


BERJAYA

Opvallend veel ijsvogeltjes deze winter. Vaak te ver weg of op een lastige plek. Deze ijsvogelman werkte goed mee en zat ook nog eens op een leuk plekje.


BERJAYA

Even in een collage, de zonnige vogelfoto's die ik in januari kon maken. De merel is nog van eind december, en de specht rechtsmidden van begin december.



BERJAYA

In de winterperiode zijn de vossen op zijn mooist, met hun dikke wintervacht. Alleen is dit een periode dat ik ze in de AWD bijna niet zie. Deze mooie rekel ben ik in januari wel tegen gekomen. Lekker lui in het zonnetje.


BERJAYA

En aan het einde van een mooie , lange wandeling gaat de zon onder en kan ik nog even genieten van dit mooie model: Het SilhouHert.

En precies 11 jaar geleden hadden we een heerlijke, ijskoude winterdag. Voor de blog: Klik HIER

De winter is nog niet voorbij dus wie weet komen er nog wat van dit soort speldenprikjes. Of een langere koude periode met wellicht nog wat sneeuw....... en dan zo eind februari.....kijk ik stiekem wel weer uit naar het voorjaar.




vrijdag 20 januari 2023

jonge zeehondjes

 Als het in januari maar geen winter wil worden en de dagen worden gedomineerd door regen en wind, valt er op fotografiegebied niet veel te beleven. Dan is het echt een cadeautje dat je met iemand mee kan naar een strand waar jonge grijze zeehondjes zijn gezien. 

Ik had al eens de gewone zeehond op het strand mooi kunnen fotograferen, maar zo'n hele jonge grijze zeehond had ik nog nooit gezien.


BERJAYA

Toen we aankwamen lagen moeder en kind op het strand (en nog zo'n 30 fotografen)..gelukkig was de afstand voldoende en met een zonnetje was er genoeg licht om van die afstand te fotograferen. De pup had net gedronken en had zin om te slapen. Moeder was toe aan een zwemtochtje.

BERJAYA

Moeder grijze zeehond vertrekt richting zee , de kleine blijft achter op het strand.

BERJAYA

Zandhond.... de pup gaat nog even een stukje achter moeder aan, maar gaat dan vlakbij de branding in het zand liggen.


BERJAYA

Deze grijze zeehond pup was hier 4 dagen oud. Ze worden op het strand geboren en hebben een wit vachtje. Dat vachtje is niet waterdicht dus de eerste weken blijft de pup ook op het strand. 


BERJAYA

De zee kwam steeds dichterbij, het werd hoog water, en van een flinke afstand maakten we de foto's en vroegen wij ons af wat er zou gebeuren als het water de pup zou raken.


BERJAYA

Smelt.....

De pup ging liggen slapen en dat duurde even. Wij wachtten geduldig af, want mama zou weer terug komen om de kleine te zogen. Grijze zeehonden worden zo'n 3 weken gezoogd. Daarna is het witte vachtje ook vervangen door de waterdichte vacht en gaat het kleine zeehondje het water in.


BERJAYA

Daar komt mama

BERJAYA

Even kijken of de kust veilig is.....

BERJAYA

Puppy wordt wakker en kijkt wat slaperig rond.....wetende dan mama eraan komt.


BERJAYA

Begroeting aan de waterlijn....en vervolgens verder het strand op.

BERJAYA

De zon was verdwenen, de meeste fotografen ook. Met een klein groepje gingen we nog verder naar achteren, onder het toeziend oog van de strenge meneer van A Seal, de zeehondenopvang uit de omgeving. 

BERJAYA

Geniet momentje, dit is toch geweldig om mee te maken.

BERJAYA

Het licht was even uit, en dan is het in januari al snel donker. Mede ook door de afstand en het te hoge standpunt zijn het geen wereldfoto's.

BERJAYA

Maar het was toch zo genieten....


BERJAYA

En probeer dan maar eens een selectie te maken voor je blog uit de vele foto's.

BERJAYA

ik kon alleen maar Ohh en aahhh denken. Ik roep het niet te hard, want dan ben ik net een Teletubbie.


BERJAYA

Nog eentje van de pup met mama. Moeder gaat er weer vandoor, ze moet zelf ook eten en gaat weer wat visjes vangen.

BERJAYA

De pup blijft achter en heeft nog wat in het zand liggen rollen waardoor het meer een zandhond is dan een zeehond.

Terwijl de pup weer gaat slapen, wandelen wij over het strand verder, want er zou nog een oudere grijze zeehond pup zijn.

BERJAYA

Lekker lui

BERJAYA

Ik lig best lekker hier...


BERJAYA

eens even kijken wie daar nou weer zijn...


BERJAYA

oh nee, nog meer fotografen.


Deze zeehond was wat ouder en ook actiever dan de pasgeboren pup. Hier nog een serie van wat meer beweging:
BERJAYA

Inmiddels was het licht echt uit en was het al na drie uur, over een uur zou het al gaan schemeren, dus we wandelden terug naar de parkeerplaats.


Wat een geweldige ervaring om zo een jonge grijze zeehond te zien. Heel veel foto's en nog meer geweldige genietmomentjes.  Januari leverde alvast een mooie blog op om mee te beginnen.