tapa

Türkçe

Köken

1. İtalyanca tappo (it)

Söyleniş

• Heceleme: ta‧pa

Ad

tapa (belirtme hâli tapayı, çoğulu tapalar)

Şişeyi tapa ile tıkamışlar. (1)

Tapa (2)

1. şişe gibi dar delikleri tıkamaya yarayan mantar, cam, tahta ya da plastikten tıkaç; tıpa
2. (askeriye) Top mermisinin ucuna takılan ve mermi atıldıktan sonra patlamasını sağlayan ayarlı başlık.
3. (halk ağzı, tarım) tütün yaprağı tutamı
   • Her kırılan sıranın tapalarını üst üste keltere yerleştirdib

     — Hüseyin Emin YENER, 2022, Urla Cennet İken, s. 16, Moyes Yayıncılık

Çekimleme

tapa adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	tapa	tapalar
belirtme	tapayı	tapaları
yönelme	tapaya	tapalara
bulunma	tapada	tapalarda
ayrılma	tapadan	tapalardan
tamlayan	tapanın	tapaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	tapam	tapalarım
belirtme	tapamı	tapalarımı
yönelme	tapama	tapalarıma
bulunma	tapamda	tapalarımda
ayrılma	tapamdan	tapalarımdan
tamlayan	tapamın	tapalarımın
2. tekil (senin)
yalın	tapan	tapaların
belirtme	tapanı	tapalarını
yönelme	tapana	tapalarına
bulunma	tapanda	tapalarında
ayrılma	tapandan	tapalarından
tamlayan	tapanın	tapalarının
3. tekil (onun)
yalın	tapası	tapaları
belirtme	tapasını	tapalarını
yönelme	tapasına	tapalarına
bulunma	tapasında	tapalarında
ayrılma	tapasından	tapalarından
tamlayan	tapasının	tapalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	tapamız	tapalarımız
belirtme	tapamızı	tapalarımızı
yönelme	tapamıza	tapalarımıza
bulunma	tapamızda	tapalarımızda
ayrılma	tapamızdan	tapalarımızdan
tamlayan	tapamızın	tapalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	tapanız	tapalarınız
belirtme	tapanızı	tapalarınızı
yönelme	tapanıza	tapalarınıza
bulunma	tapanızda	tapalarınızda
ayrılma	tapanızdan	tapalarınızdan
tamlayan	tapanızın	tapalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	tapası	tapaları
belirtme	tapasını	tapalarını
yönelme	tapasına	tapalarına
bulunma	tapasında	tapalarında
ayrılma	tapasından	tapalarından
tamlayan	tapasının	tapalarının

Türetilmiş Kavramlar

ihtiraklı tapa, kör tapa, tapa burgusu

Çeviriler

çeviriler

• Fince: tulppa (fi)
• İtalyanca: tappo (it) e

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "tapa" maddesi

 

Fince

Ad

tapa

1. görenek, âdet, alışkı, alışkanlık