tatu

Basa Sunda

Kecap barang ^[su]

tatu

1. cedera atawa lecet dina kulit nepika ngaluarkeun geutih.
   • Ibu rama pada nangis, kuma piakaleunana, lamun kéler téh dipékprék, meureun panangan kaluar, tapi geus tangtu pisan, panangan nyi putri tatu, ratu geus juet manahna. (Katerangan Lampah Sebar, 1874)
   • Supama jalma ngaraheutan tatuna datang ka nepi kana tulang rahetna, sarua baé dina sirah atawa liana tina sirah, hukumna diraheutan deui di lebah cara nu dirahetan ku manéhna. (Kitab Tuhfah, 1858)

Tarjamahan^[?]

basa Indonésia : luka (id)*