close
Przejdź do zawartości

Tabga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA
Bazylika rozmnożenia chleba

Tabga (gr. Heptapegon, „siedem źródeł”) – niewielki region położony u północnych wybrzeży Jeziora Tyberiadzkiego w Galilei, w północnym Izraelu i wieś, od której bierze on swą nazwę.

Znajduje się w odległości około 3 km od Kafarnaum na wysokości 210 metrów p.p.m.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Region był wspominany po raz pierwszy w I wieku p.n.e. przez żydowskiego historyka Józefa Flawiusza. Odwiedziła go w V w. hiszpańska pątniczka Egeria. W średniowieczu nazywany był Tabula Domini (łac. Stół Pański) ze względu na tradycję chrześcijańską‚ lokalizującą właśnie w tym miejscu scenę posiłku, który miał być przygotowany i spożyty przez zmartwychwstałego Jezusa. Epizod opisuje ewangelista Jan w 21 rozdziale swojej ewangelii.

BERJAYA
Tabga: Kościół Prymatu św. Piotra
BERJAYA
"Mensa Christi" w kościele prymatu św. Piotra, Tabga

W Tabdze miały również miejsce cudowne rozmnożenie chleba (Mk 6,30-46) oraz ogłoszenie ewangelicznych błogosławieństw (Mt 5,1-12).

Według spisu ludności z 1945 r. wieś, razem z dwoma mniejszymi osadami zamieszkiwało 330 osób[1][2]. 4 maja 1948 r. oddział Palmah, wspierany przez Brygadę Aleksandroni i lokalny oddział Hagany zaatakował i zajął wieś. Zabito piętnastu mieszkańców wsi, jej zabudowania zostały zburzone, a pozostałą ludność wypędzono[3].

Archeologia

[edytuj | edytuj kod]

Wykopaliska archeologiczne prowadzone na tym terenie na przestrzeni XX w. (Mader, Schneider, Bagatti, Loffreda) przyczyniły się do odkrycia pozostałości trzech różnych bizantyjskich sanktuariów: bazyliki rozmnożenia chleba z IV-V w., sanktuarium prymatu z IV w. oraz kaplicy błogosławieństw z końca IV w. Dwoma ostatnimi sanktuariami opiekują się dzisiaj franciszkanie z Kustodii Ziemi Świętej. Bazylika rozmnożenia chleba znajduje się z rękach benedyktynów niemieckich.

Do najbardziej znanych zabytków Tabgi należą bizantyjskie mozaiki, które ozdabiały podłogę bazyliki rozmnożenia chleba. Przedstawiają one faunę i florę wodną m.in. Delty Nilu. Pod głównym ołtarzem znajduje się mozaika z czterema chlebami i dwiema rybami – motywem reprodukowanym dzisiaj na ceramice i rękodzielnictwie Izraela i Palestyny.

Mozaiki na posadzce Bazyliki Rozmnożenia Chleba w Tabdze

[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Government of Palestine, Department of Statistics, 1945, s. 12
  2. Salmān Ḥusayn Abū Sittaẗ, Atlas of Palestine: 1917-1966, London (GB): Palestine Land society, 2010, s. 41, ISBN 978-0-9549034-2-8 [dostęp 2025-08-06] (ang.).
  3. Benny Morris, The birth of the Palestinian refugee problem revisited, wyd. 2nd ed, Cambridge Middle East studies, Cambridge ; New York: Cambridge University Press, 2004 (18), 250, 302., ISBN 978-0-521-81120-0 [dostęp 2025-08-06].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]