close
Przejdź do zawartości

Roman Archutowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Błogosławiony
Roman Archutowski
prezbiter
męczennik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 sierpnia 1882
Karolin k. Pułtuska

Data i miejsce śmierci

18 kwietnia 1943
Majdanek

Czczony przez

Kościół katolicki

Beatyfikacja

13 czerwca 1999
Warszawa
przez Jana Pawła II

Wspomnienie

12 czerwca

Patron

Katolickie Liceum Ogólnokształcące w Warszawie

Roman Archutowski (ur. 5 sierpnia 1882 w Karolinie k. Pułtuska, zm. 18 kwietnia 1943 na Majdanku) – ksiądz profesor i błogosławiony katolicki, kanonik kapituły Metropolii Warszawskiej[1].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]
BERJAYA
Grób symboliczny ks. Romana Archutowskiego na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie

Pochodził z bogatej ziemiańskiej rodziny, właścicieli majątku Karolin (pow. pułtuski)[2], syn Teofila (rozstrzelanego przez Niemców w Pułtusku jesienią 1939) i Emilii z Karwowskich. Brat Józefa Archutowskiego, teologa i profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego[3]. Ukończył gimnazjum w Pułtusku. Maturę zdał w Suwałkach w 1900, po czym wstąpił do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego św. Jana Chrzciciela w Warszawie, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie w 1904[4]. Został skierowany do pracy na parafii Jeżów, następnie na studia teologiczne do Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu.

Od 1910 pełnił posługę prefekta w Gimnazjum Realnym oraz w Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Warszawie. W latach 1925–1940 sprawował funkcję dyrektora tej szkoły. Pełnił również różne funkcje w Sądzie Metropolitalnym.

Był zwolennikiem ONR. W czasie II wojny światowej współpracował z wywiadem NSZ[5][6].

W 1940 objął urząd regensa Warszawskiego Seminarium Duchownego. W 1942 dwukrotnie uwięziony na Pawiaku. Maltretowany i bity nie ustępował groźbom. 17 stycznia 1943 został przetransportowany do niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku – KL Lublin. Zachorował na tyfus plamisty. Zmarł 18 kwietnia 1943 w Niedzielę Palmową. Ciało zostało spalone w krematorium. Grób symboliczny w mogile zbiorowej księży emerytów Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie (kwatera 107–5,6–23-30)[7][8].

Ks. Roman został zaliczony w poczet 108 błogosławionych męczenników za wiarę 13 czerwca 1999 w Warszawie.

Zainteresowania naukowe

[edytuj | edytuj kod]

Historyk Kościoła. Autor ponad 200 haseł o tematyce historycznej w Podręcznej Encyklopedii Katolickiej. Autor podręczników szkolnych.

Publikacje (wybór)

[edytuj | edytuj kod]
  • Podręczna encyklopedya kościelna, 1912,
  • Historia Kościoła katolickiego w zarysie, 1920 (wiele wydań),
  • Historja Święta Nowego Testamentu, czyli Dzieje Objawienia Bożego w Nowym Testamencie, 1922,
  • Zarys historii Kościoła katolickiego dla wiernych, 1948.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 338.
  2. Ziemianie polscy XX wieku. pther.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-11)]. Słownik biograficzny. Część 5, Wydawnicywo DiG, Warszawa 2006. ISBN 83-7181-094-6.
  3. Michał Komar: Władysław Bartoszewski. Środowisko naturalne. Korzenie. Warszawa: Świat Książki, 2010, s. 15. ISBN 978-83-247-1293-9.
  4. Historia. [dostęp 2009-08-14].
  5. W.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934–1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, IPN, Warszawa 2011, s. 135, przypis nr 162.
  6. J. Wąsowicz, Duchowieństwo w obozie narodowym, [w:] Encyklopedia ruchu narodowego. Organizacje, wydarzenia, pojęcia, t. 4, red. K. Kawęcki, Warszawa 2024, s. 31.
  7. Cmentarz Stare Powązki: STANISŁAW KOSTKA ZWOLIŃSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2017-01-03].
  8. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]