Opcja kupna
Opcja kupna (ang. call option lub krótko call) – kontrakt, w którym wystawca opcji gwarantuje nabywcy opcji możliwość dokonania w przyszłości transakcji kupna od wystawcy (ang. writer) instrumentu bazowego danej opcji po cenie ustalonej przez obie strony w chwili zawarcia kontraktu opcyjnego.
Ważność opcji zwykle jest określana przez podanie konkretnej daty, zwanej datą wygaśnięcia (ang. expiration date) danej opcji. Cena, którą ewentualnie zapłaci posiadacz opcji kupna w momencie realizacji kontraktu nazywa się ceną wykonania (ang. strike price lub exercise price).
Opcje, którymi można handlować, są stosowane jako mechanizm zabezpieczający albo narzędzie spekulacji[1]. Na przykład inwestor mógł nabyć opcję kupna, która pozwala na zakup akcji po określonej cenie; jeżeli ceny rynkowe wzrosną, będzie on mógł uzyskać dochód z nadwyżki powyżej sumy ceny rozliczenia i premii[1]. Jednak w przypadku spadku ceny rynkowej opcja kupna będzie bezwartościowa, a premię dzięki udanej spekulacji otrzyma wystawca[1].
Przeciwieństwem opcji kupna jest opcja sprzedaży[1].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Robert Patterson, Kompendium terminów z zakresu finansów po polsku i po angielsku, Warszawa 2015, s. 326–327.
