Ondina Tayar
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Narodowość | |
| Alma Mater | |
| Wyznanie | |
| Rodzice |
Abraham Tayal, Rakele |
Ondina Tayar (ur. 9 maja 1912 w Valletcie, zm. 19 listopada 2004 w Florencji) – maltańska pisarka i farmaceutka. Jako studentka Uniwersytetu Maltańskiego na początku lat 30. XX wieku, stała się jedną z pierwszych absolwentek uniwersytetu w kraju i jedną z pierwszych maltańskich pisarek. Pracowała również nad rozwojem pisemnej formy języka maltańskiego w trakcie kontrowersji wokół kwestii językowej.
Biografia
[edytuj | edytuj kod]Ondina Tayar urodziła się 9 maja 1912 w żydowskiej rodzinie w Valletcie na Malcie. Była potomkinią Jakuba Israela, rabina, który przybył na Maltę z Korfu w 1869[1][2]. Ondina dorastała w Valletcie, a później w St. Julian’s[1].
Jej ojciec, Abraham, wspierał jej dążenie do edukacji, choć matka, Rakele, była temu przeciwna. Po tym, jak w 1926 Uniwersytet Maltański zaczął przyjmować kobiety, Ondina złożyła podanie o przyjęcie na studia medyczne. Jednakże odrzucono ją z programu medycznego po tym, kiedy wyraziła aprobatę dla teorii ewolucji Darwina, która w tamtym czasie była zakazanym tematem w kraju katolickim[1][2]. Zamiast tego w 1933 ukończyła studia, uzyskując dyplom z chemii farmaceutycznej, co pozwoliło jej pracować jako farmaceutka[1]. Dzięki temu stała się jedną z pierwszych kobiet na Malcie z dyplomem uniwersyteckim i pierwszą, obok swojej koleżanki z klasy Marii Caruany, która uzyskała dyplom farmaceutyczny[2][3][4]. Studiowała farmację u boku Ċensu Tabone, późniejszego prezydenta Malty[4].
Podczas studiów uniwersyteckich Ondina Tayar stała się jedną z pierwszych pisarek, które opublikowały swoje dzieła na Malcie. W latach 1932–1935 opublikowała kilka opowiadań w Leħen il-Malti, czasopiśmie organizacji studenckiej Għaqda tal-Malti – Università[1]. Jej prace ukazywały się również w takich publikacjach jak czasopismo literackie La Brigata[5].
Ondina Tayar interesowała się językiem maltańskim i dołączyła do Komitetu Standaryzacji Ortografii Maltańskiej[1]. W ramach tej grupy przyczyniła się do rozwoju pisemnej formy języka maltańskiego[2]. Ona i jej rodzina popierali używanie języka maltańskiego podczas kwestii językowej w kraju, i w tym okresie Ondina zaczęła celowo pisać opowiadania po maltańsku. Podczas kryzysu abisyńskiego w 1935 rodzina zdecydowała się mówić w domu tylko po maltańsku, zamiast po włosku[1][4].
Po ukończeniu studiów Ondina pracowała jako farmaceutka[6], a później, po śmierci ojca kontynuowała jego działalność krawiecką[4]. Nigdy nie wyszła za mąż, twierdząc, że matka zaszczepiła w niej „lęk przed mężczyznami”, choć w pewnym momencie zakochała się w katoliku, ale zabroniono jej za niego wyjść[1][4][7].
Ondina Tayar zmarła we Florencji we Włoszech 19 listopada 2004 w wieku 92 lat[1][8].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Jesmond Sharples: The first women writers in ‘Lehen il-Malti’. [w:] www.maltatoday.com.mt [on-line]. 2018-07-27. [dostęp 2026-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-23)]. (ang.).
- 1 2 3 4 Aline P’nina Tayar: The Jewish Community of Malta. [w:] anumuseum.org.il [on-line]. 2022. [dostęp 2026-05-20]. (ang.).
- ↑ Patricia Camilleri: The Rise and Rise of the Female Graduate: Some milestones in tertiary education for women in Malta. [w:] University of Malta [on-line]. 2007. [dostęp 2026-05-20]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 A Jewish Family in Malta. [w:] independent.com.mt [on-line]. 2005-05-22. [dostęp 2026-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-07)]. (ang.).
- ↑ Totalità. Editoriale siciliana tipografica, 1933, s. 32. (wł.).
- ↑ J. Borg. Pharmacists of Old. „The Pharmacists”, s. 31, 1985. (ang.).
- ↑ Aline P'nina Tayar: How Shall We Sing?: A Mediterranean Journey Through a Jewish Family. Aline Tayar, 2000, s. 91. ISBN 978-0-330-36211-5. (ang.).
- ↑ Social and Personal - Obituary. [w:] timesofmalta.com [on-line]. 2004-11-21. [dostęp 2026-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-27)]. (ang.).
