Michael Kors
.jpg) Michael Kors (2010) | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 sierpnia 1959 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
projektant mody, osobowość telewizyjna |
Michael David Kors, urodzony jako Karl Anderson Jr. (ur. 9 sierpnia 1959 w Merrick na Long Island) – amerykański projektant mody i osobowość telewizyjna. Założyciel marki Michael Kors.
Projektant domu mody Céline w latach 1997–2004, od 1999 roku jego dyrektor kreatywny. Juror programu Project Runway w latach 2004–2012. Laureat nagród amerykańskiego stowarzyszenia projektantów mody Council of Fashion Designers of America (CFDA) w kategoriach „Projektant roku w dziedzinie mody damskiej” (1999) i „Projektant roku w dziedzinie mody męskiej” (2003), a także nagrody za całokształt twórczości (2010).
Wczesne życie i wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 9 sierpnia 1959 roku w Merrick na Long Island jako Karl Anderson Jr.[1]. Ma żydowskie i szwedzkie korzenie[2]. Jego matka Joan była modelką, a ojciec Karl Anderson był studentem[3]. Rodzice rozwiedli się, gdy miał 2 lata[1].
Gdy miał 5 lat, jego matka poślubiła przedsiębiorcę Billa Korsa, który adoptował chłopca[3]. Karl przyjął nazwisko ojczyma i wybrał nowe imiona: Michael David[3]. Przed ślubem matki pięcioletni Kors przekonał ją do usunięcia z sukni ozdobnych kokard[4]. Jako dziecko występował w reklamach płatków śniadaniowych Lucky Charms i papieru toaletowego Charmin[3].
Ukończył John F. Kennedy High School w Bellmore[5]. Mając 12 lat, urządził w piwnicy rodzinnego domu sklep Iron Butterfly, w którym sprzedawał własnoręcznie wykonane ubrania i dodatki[2]. W 1977 roku rozpoczął studia w Fashion Institute of Technology w Nowym Jorku, lecz zrezygnował z nich po 9 miesiącach[4].
Kariera projektancka
[edytuj | edytuj kod]W 1978 roku rozpoczął pracę w butiku Lothar’s w Nowym Jorku jako sprzedawca, dekorator witryn i projektant kolekcji sklepu[2]. W 1979 roku właściciele butiku udostępnili mu pracownię, w której mógł samodzielnie projektować ubrania[3]. Jego prace zwróciły uwagę Dawn Mello, dyrektorki ds. mody domu towarowego Bergdorf Goodman, która zaproponowała mu przedstawienie własnej kolekcji po rozpoczęciu samodzielnej działalności[2].
W maju 1981 roku założył markę Michael Kors i zaprezentował 18-elementową kolekcję na sezon wypoczynkowy[4]. Kolekcję sprzedawały m.in. domy towarowe Bergdorf Goodman i Saks Fifth Avenue[6]. W 1984 roku zorganizował swój pierwszy pokaz na wybiegu[7].
W 1990 roku wprowadził tańszą linię Kors[1]. W czerwcu 1993 roku, po rozwiązaniu umowy z producentem w okresie recesji, przedsiębiorstwo prowadzące markę Michael Kors wystąpiło o ochronę przed wierzycielami na podstawie rozdziału 11 amerykańskiego prawa upadłościowego[1]. Procedura umożliwiła restrukturyzację przedsiębiorstwa bez zakończenia działalności[8]. W 1996 roku Kors ponownie uruchomił tańszą linię Kors Michael Kors we współpracy z Onward Kashiyama[1].
W listopadzie 1997 roku został projektantem damskich kolekcji odzieży gotowej do noszenia domu mody Céline, należącego do LVMH[1]. W lutym 1999 roku objął stanowisko dyrektora kreatywnego, przejmując odpowiedzialność za wszystkie produkty dla kobiet oraz wizerunek artystyczny domu mody[6]. W czasie pracy dla Céline odpowiadał m.in. za garderobę René Russo w filmie Afera Thomasa Crowna z 1999 roku[9].
W 1999 roku stowarzyszenie CFDA przyznało mu nagrodę w kategorii „Projektant roku w dziedzinie mody damskiej”[4]. We wrześniu 2000 roku marka Michael Kors otworzyła swój pierwszy butik przy Madison Avenue w Nowym Jorku i wprowadziła na rynek perfumy dla kobiet Michael[1]. W 2002 roku marka rozpoczęła sprzedaż pełnej kolekcji odzieży męskiej[6]. W 2003 roku CFDA przyznało Korsowi nagrodę w kategorii „Projektant roku w dziedzinie mody męskiej”[4].
W 2003 roku spółka Sportswear Holdings Limited, należąca do Silasa Chou i Lawrence’a Strolla, nabyła za blisko 100 mln dolarów około 85% udziałów w przedsiębiorstwie prowadzącym markę Michael Kors[1]. Spółka przejęła udziały należące wcześniej do LVMH, Onward Kashiyama i wieloletniego wspólnika projektanta Johna Orchullego[1].
Kors przygotował dla Céline 13 kolekcji i zakończył współpracę z domem mody w marcu 2004 roku[6].
W 2004 roku marka Michael Kors wprowadziła tańszą linię MICHAEL Michael Kors, obejmującą odzież damską i męską, obuwie, torebki oraz inne dodatki[6].
W 2009 roku Michelle Obama miała na sobie czarną sukienkę projektu Korsa na pierwszym oficjalnym portrecie jako pierwsza dama Stanów Zjednoczonych[10].
W grudniu 2011 roku spółka Michael Kors Holdings zadebiutowała na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych[4]. Jej wycena w pierwszej ofercie publicznej wyniosła 3,5 mld dolarów[4].
Spółka Michael Kors Holdings nabyła w 2017 roku dom mody Jimmy Choo za 1,2 mld dolarów, a w 2018 roku Versace za 2,1 mld dolarów[11]. Z początkiem 2019 roku zmieniła nazwę na Capri Holdings[11].
29 marca 2019 roku Kors przestał zasiadać w radzie dyrektorów i pełnić funkcje kierownicze w Capri Holdings[7]. Pozostał honorowym przewodniczącym przedsiębiorstwa oraz dyrektorem kreatywnym marki Michael Kors[7].
W kwietniu 2021 roku marka Michael Kors zaprezentowała kolekcję na sezon jesień–zima 2021 z okazji 40-lecia działalności[12]. Pokaz nagrano na Times Square i udostępniono w internecie[12]. W lutym 2026 roku marka uczciła 45-lecie pokazem kolekcji na sezon jesień–zima 2026 w Metropolitan Opera House w Nowym Jorku[13].
Działalność telewizyjna
[edytuj | edytuj kod]W grudniu 2004 roku został jednym ze stałych jurorów programu konkursowego dla projektantów mody Project Runway[1]. W jury zasiadał obok Heidi Klum i Niny Garcii[14]. Udział w programie przyniósł mu rozpoznawalność poza branżą mody[8]. Zasłynął z obrazowych i często żartobliwych ocen projektów uczestników[2]. W 2012 roku odszedł z programu po 10 sezonach, a w składzie jurorskim zastąpił go Zac Posen[15].
Styl projektowania
[edytuj | edytuj kod]Magazyn Interview opisywał styl Korsa jako połączenie klasycznej amerykańskiej elegancji z praktycznością codziennego ubioru[2]. Jego projekty miały być luksusowe, a zarazem wygodne i przeznaczone do noszenia na co dzień[2]. Kors konsekwentnie stosował proste formy i czyste linie oraz projektował ubrania zapewniające swobodę ruchu[3][8].
Jako źródła inspiracji wskazywał kontrast między oszczędnym stylem matki a zamiłowaniem babki do wzorów, kolorów i ozdób[2]. Na jego estetykę wpłynęły również nadmorski styl życia na Long Island, okres spędzony w Kalifornii i wielkomiejskie życie w Nowym Jorku[2].
Działalność charytatywna
[edytuj | edytuj kod]W latach 80., gdy epidemia AIDS dotknęła jego przyjaciół i współpracowników, Kors rozpoczął współpracę z organizacją God's Love We Deliver[16]. Początkowo osobiście rozwoził posiłki chorym mieszkańcom Nowego Jorku[16]. Organizacja przygotowuje i dostarcza do domów posiłki dostosowane do potrzeb medycznych osób zbyt chorych, aby samodzielnie robić zakupy lub gotować[16].
W 1990 roku wziął udział w pierwszej edycji Seventh on Sale, charytatywnej wyprzedaży mody[16]. Prowadził na niej butik z ubraniami swojej marki, a dochód z wydarzenia przeznaczono na New York City AIDS Fund[16].
W 2013 roku wraz ze Światowym Programem Żywnościowym rozpoczął kampanię Watch Hunger Stop, której celem jest zbieranie środków i nagłaśnianie problemu głodu na świecie[16]. W ramach kampanii marka Michael Kors sprzedawała specjalnie zaprojektowane zegarki, koszulki, torby i inne akcesoria, a dochód wspierał programy żywieniowe[17]. Do września 2019 roku kampania zapewniła blisko 19 mln posiłków[17].
W 2024 roku stowarzyszenie CFDA przyznało Korsowi Positive Change Award za wieloletnią działalność na rzecz osób potrzebujących[18][16].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W 1990 roku poznał Lance’a LePere’a, który rozpoczął staż w jego przedsiębiorstwie[19]. Pobrali się 16 sierpnia 2011 roku na plaży w Southampton[19]. Ceremonia odbyła się kilka tygodni po zalegalizowaniu małżeństw osób tej samej płci w stanie Nowy Jork[20].
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Nagroda American Original przyznana przez DuPont (1983)[1]
- Nagroda CFDA w kategorii „Projektant roku w dziedzinie mody damskiej” (1999)[4]
- Nagroda CFDA w kategorii „Projektant roku w dziedzinie mody męskiej” (2003)[4]
- Geoffrey Beene Lifetime Achievement Award, nagroda za całokształt twórczości przyznana przez CFDA; najmłodszy laureat tego wyróżnienia (2010)[1]
- Umieszczenie przez magazyn Time na liście Time 100 (2013)[5]
- Superstar Award przyznana przez Fashion Group International (2022)[21]
- Positive Change Award przyznana przez CFDA za działalność społeczną (2024)[18][16]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Michael Kors, Vogue [dostęp 2026-07-18] [zarchiwizowane 2012-12-27] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Lauren Hutton, Michael Kors [online], Interview, 20 sierpnia 2011 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 Elizabeth Sporkin, With His Hot New Line, Michael Kors Grabs the Fashion Ladder's Top Rung, People, 8 kwietnia 1991 [dostęp 2026-07-18] [zarchiwizowane 2009-06-03] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Agnieszka Oleszek, Michael Kors: Wszystko jest możliwe [online], Vogue Polska, 6 sierpnia 2020 [dostęp 2026-07-18].
- 1 2 Joshua Levitt, Fashion Designer Michael Kors Talks Jewish Mothers, His Bar Mitzvah [online], The Algemeiner, 16 lutego 2014 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Michael Kors, Fashion Designer, InfoMat [dostęp 2026-07-18] [zarchiwizowane 2010-01-14] (ang.).
- 1 2 3 Evan Clark, Michael Kors Steps Back From Capri Board [online], Women’s Wear Daily, 29 marca 2019 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 3 Lisa Armstrong, Michael Kors: an upbeat, uptown guy in a downturn, The Times, 29 kwietnia 2009 [dostęp 2026-07-18] [zarchiwizowane 2009-05-02] (ang.).
- ↑ Nathalie Atkinson, Oscar Scorecard: Best costume design [online], National Post, 22 lutego 2011 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- ↑ Eric Wilson, Mrs. Obama in Kors [online], The New York Times, 27 lutego 2009 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 Alice Newbold, Michael Kors Holdings Ltd Begins 2019 As Capri Holdings [online], Vogue, 2 stycznia 2019 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 Hanna Flanagan, Naomi Campbell, Shalom Harlow, Bella Hadid and More Stars Unite for Michael Kors Anniversary Show, People, 20 kwietnia 2021 [dostęp 2026-07-18] [zarchiwizowane 2023-09-13] (ang.).
- ↑ Carolyn Twersky Winkler, Michael Kors Is the True Diva of New York Fashion Week With His 45th Anniversary Show [online], W Magazine, 13 lutego 2026 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- ↑ Richard Andreoli, Working the runway: out designer Michael Kors tells it like it is to would-be fashionistas on Bravo's Project Runway, The Advocate, 1 lutego 2005 [dostęp 2026-07-18] [zarchiwizowane 2008-06-17] (ang.).
- ↑ Misty White Sidell, Michael Kors Is Leaving 'Project Runway' [online], The Daily Beast, 18 grudnia 2012 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Nicole Phelps, How to Be a Maker of Positive Change, According to CFDA Honoree Michael Kors [online], Vogue, 25 października 2024 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 Emily Farra, Lupita Nyong’o Is Joining Michael Kors in the Fight Against World Hunger [online], Vogue, 30 września 2019 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 Alyssa Bailey, Blake Lively Attends The 2024 CFDA Fashion Awards In A White Dress With A Thigh-High Leg Slit [online], Elle, 29 października 2024 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- 1 2 Joyce Lee, Designer Michael Kors marries longtime partner [online], CBS News, 17 sierpnia 2011 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- ↑ Uri Fintzy, Designer Michael Kors to marry long-time boyfriend [online], Jewish Telegraphic Agency, 5 sierpnia 2011 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
- ↑ Roxanne Robinson, Fashion Group International Night of Stars honors Michael Kors, Christian Siriano, Prabal Gurung and more [online], FashionNetwork.com, 14 października 2022 [dostęp 2026-07-18] (ang.).
