Kolorysta komiksowy

Okładka pierwszego numeru „Unknown World” (1951) przed koloryzacją...

...i po nałożeniu kolorów przez kolorystę

Kolorysta komiksowy – osoba odpowiedzialna za nadawanie koloru czarno-białym rysunkom w komiksach. Przez większą część XX wieku proces ten wykonywano ręcznie, przy użyciu pędzli i barwników, które następnie służyły jako wzory do przygotowania płyt drukarskich. Od końca XX wieku większość komiksów koloruje się cyfrowo, a separacje barwne przygotowywane są elektronicznie.

Historia

W początkowym okresie produkcji komiksów kolorowanie polegało na wycinaniu folii o różnej gęstości w kształtach odpowiadających poszczególnym obszarom kolorystycznym. Na podstawie tych folii tworzone były płyty drukarskie z separacją kolorów. Koloryści pracowali zwykle na kopiach tuszowanych stron, które wypełniali specjalnymi barwnikami – najczęściej stosowano markę Dr. Martin’s Dyes, popularną w amerykańskim przemyśle komiksowym.

Na stronach oznaczano kolory za pomocą kodów CMYK, określających ostateczne barwy druku. Tak przygotowane plansze przekazywano grawerowi jako wzory produkcyjne. Wśród znanych kolorystów tego okresu wyróżnia się Tatjanę Wood, która była główną kolorystką okładek wydawnictwa DC Comics w latach 1973–1980.

Koloryzacja współczesna

Od końca XX wieku koloryzacja komiksów odbywa się głównie w środowisku cyfrowym, z użyciem specjalistycznych programów graficznych. Dzięki temu proces przygotowania separacji barwnych jest szybszy i dokładniejszy.

Jednym z pionierów komputerowego kolorowania komiksów był Steve Oliff oraz jego studio Olyoptics, które jako pierwsze zastosowało komputery do tworzenia separacji barwnych. Choć w latach 80. XX wieku inne firmy również prowadziły eksperymenty w tej dziedzinie, Oliff i jego zespół byli pierwsi, którzy połączyli proces artystycznego projektowania kolorów z techniczną separacją druku.

W 1987 przygotowywano anglojęzyczne wydanie japońskiej mangi Akira autorstwa Katsuhiro Ōtomo, publikowane przez linię Epic Comics należącą do Marvel Comics. Oliff, wybrany na kolorystę projektu, przekonał wydawnictwo do zastosowania technologii komputerowej. Premiera kolorowej wersji Akiry w 1988 zapoczątkowała szerokie wykorzystanie koloryzacji cyfrowej w przemyśle komiksowym.

Rozwój technologii w latach 1990–2000

Na początku lat 90. większość dużych wydawnictw komiksowych korzystała już z komputerów, chociaż z różną paletą kolorów, np. DC Comics stosowało ograniczoną paletę 64 kolorów.

W tym okresie dominującymi programami były Color Prep i Tint Prep, opracowane pierwotnie przez Olyoptics. Ich twórcą była firma Pixel Craft z Long Island, założona przez Kennetha i Khouriego Giordano. Przedsiębiorstwo to stworzyło pierwsze oprogramowanie umożliwiające przygotowanie plików dla cyfrowych naświetlarek, które produkowały negatywy potrzebne do druku kolorowego.

Wpływ technologii na styl graficzny

Wprowadzenie technik cyfrowych znacząco zmieniło sposób pracy nad komiksem. W tradycyjnej metodzie artyści często sami nanosili szczegółowe cieniowanie piórkiem lub pędzlem. Współcześnie większość rysowników pozostawia rysunek bardziej „otwarty”, umożliwiając kolorystom tworzenie efektów cieni, przejść tonalnych i półprzezroczystości za pomocą narzędzi cyfrowych.