Brenda Vaccaro
Brenda Buell Vaccaro (ur. 18 listopada 1939 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka.
Laureatka Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Lindy Riggs w melodramacie Bez zobowiązań (1975), za którą także była nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się w Brooklynie, w okręgu Nowym Jorku, w rodzinie rzymskokatolickiej[1] pochodzenia włoskiego jako córka Christine M. (z domu Pavia) i Mario A. Vaccaro, restauratora[2]. Wychowała się w Dallas w Teksasie, gdzie jej rodzice w 1943 założyli restaurację Mario’s Restaurant i gdzie w 1958 ukończyła liceum im. Thomasa Jeffersona (Thomas Jefferson High School)[3][4]. W wieku 17 lat wróciła do Nowego Jorku, gdzie w latach 1958–1960 studiowała aktorstwo w Neighborhood Playhouse School of the Theatre na tym samym roku co Elizabeth Ashley i Jessica Walter[5].
W 1961 zadebiutowała na Broadwayu w roli Glorii Gulock w komedii Johna Patricka Wszyscy kochają opal[6], za którą w 1962 otrzymała nagrodę Theatre World Award[1]. Była także trzykrotnie nominowana do nagrody Tony Award: w 1966 za postać Toni Simmons, dziewczyny dentysty (Barry Nelson) w komedii romantycznej Kwiat kaktusa, w 1968 jako Cynthia w musicalu Jak teraz Dow Jones i w 1969 za rolę Nancy Scott w sztuce Do widzenia ludzie[7].
Po raz pierwszy trafiła na mały ekran jako Paula Forrester w odcinku serialu Prawdziwa historia (True Story, 1961). Rola Molly Hirsch, sekretarki i kochanki właściciela (David Janssen) hotelu i kasyna Caesars Palace w Las Vegas, w dramacie Gdzie to jest (Where It’s At, 1969) przyniosła jej nominację do Złotego Globu dla najbardziej obiecującej debiutantki[1], a za postać damy do towarzystwa Shirley Gardner w dramacie Johna Schlesingera Nocny kowboj (1969) była nominowana do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej[1]. W maju 1970 pojawiła się na okładce magazynu „Life”[8].
W 1974 została uhonorowana nagrodą Emmy za indywidualny występ w programie rozrywkowym lub muzycznym The Shape of Things (1973)[1]. W 1976 jako była modelka Diane, zauroczona bogatym dentystą i swingerem, w kanadyjskim dreszczowcu Śmiertelny weekend (Death Weekend, wydany w USA pt. The House by the Lake, 1976) otrzymała nagrodę na Katalońskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sitges. W 1979 za rolę Kay Brubaker w dreszczowcu Petera Hyamsa Koziorożec 1 (1978) zdobyła nominację do nagrody Saturn w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa[1]. W 2010 za kreację Margo Janus w telewizyjnym dramacie biograficznym HBO Jack, jakiego nie znacie (2010) w reż. Barry’ego Levinsona została nominowana do nagrody Satelity[1] i Emmy dla najlepszej aktorki drugoplanowej w miniserialu lub filmie[1].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Była czterokrotnie mężatką. 25 kwietnia 1965 wyszła za mąż za reżysera teatralnego Martina Frieda, rozwiedli się w 1970[9]. W latach 1971–1976 była związana z Michaelem Douglasem[10]. 20 lipca 1977 poślubiła adwokata Williama S. Bishopa, z którym rozwiodła się w 1978[1]. 15 listopada 1981 zawarła związek małżeński z fotografem Charlesem J. Cannizzaro, w 1982 doszło do rozwodu[1]. 2 lutego 1986 poślubiła restauratora Guya P. Hectora[1].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy
[edytuj | edytuj kod]- 1969: Nocny kowboj jako Shirley Gardner
- 1975: Bez zobowiązań jako Linda Riggs
- 1977: Port lotniczy ’77 jako Eve Clayton
- 1978: Koziorożec 1 jako Kay Brubaker
- 1980: Pierwszy śmiertelny grzech jako Monica Gilbert
- 1981: Zorro, ostrze szpady jako Florinda
- 1981: Supergirl jako Bianca
- 1992: Pamiętnik Czerwonego Pantofelka jako Martha
- 1994: Przygoda miłosna jako Nora Stillman
- 1996: Miłość ma dwie twarze jako Doris
- 2002: Spacerkiem przez życie (TV) jako Selma Williams
- 2010: Jack, jakiego nie znacie (TV) jako Margo Janus
- 2019: Pewnego razu... w Hollywood jako Mary Alice Schwarz
Seriale
[edytuj | edytuj kod]- 1963: Ścigany jako Joanne Spencer
- 1972: Ulice San Francisco jako policjantka Sherry Reese
- 1972: Banaczek jako Sharon Clark
- 1984: Statek miłości jako Eleanor Savage
- 1988: Napisała: Morderstwo jako Mimi Harcourt
- 1990: Columbo jako Jess McCurdy
- 1990: Złotka jako Angela Petrillo
- 1990: Napisała: Morderstwo jako Didi Blair / Sheila Kowalski Finley
- 1995: Przyjaciele jako Gloria Tribbiani, matka Joeya
- 1996: Dotyk anioła jako Al
- 1997: Ally McBeal jako Karen Horowitz
- 1998: Diabli nadali jako Sheila Rednester
- 2001: Jak pan może, panie doktorze? jako matka Boba
- 2006: Bez skazy jako Beatrice Madsen
- 2006: Domowy front jako Barbara
- 2017: Gypsy jako Claire Rogers
- 2017: Superior Donuts jako Ellen
- 2021: I tak po prostu jako Gloria Marquette
Dubbing
[edytuj | edytuj kod]- 2003: Wielka przygoda prosiaczka Wilbura: Sieć Charlotty 2 (film) jako Pani Hirsch
- 2016: Kubo i dwie struny (film) jako Kameyo
- 1984–1989: Smerfy jako Skrupulatny / różne głosy
- 1985: Troskliwe misie jako Ciocia Freeze
- 1987: Jetsonowie spotykają Flintstonów jako Didi
- 1991: Agent Kuper jako Slim
- 1992: Goofy i inni jako Gilda
- 1994–1995: Kapitan Planeta i planetarianie jako Chi / Marge
- 1997: Co za kreskówka! jako Melissa
- 1997–1999: Spawn – różne głosy
- 1997–2004: Johnny Bravo jako Bunny Bravo / różne głosy
- 2005: Amerykański tata jako menedżer klubu ze striptizem
- 2006: Cartoon Network Racing (gra wyścigowa) jako Bunny Bravo
- 2018: Obóz na wyspie jako boski potwór
- 2020: Dzieciak rządzi: Znowu w grze jako Midge Marksberry
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k Vaccaro 1939–, Brenda. Encyclopedia.com. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
- ↑ Brenda Vaccaro Biography (1939–). Film Reference. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
- ↑ Lisa Kresl, The husky voiced sex symbol who graduated from Thomas Jefferson High School, „The Advocate”, 26 kwietnia 2018 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
- ↑ Kirk Dooley, High School All Stars, „D”, 1 września 1977 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
- ↑ Rex Reed, Brenda, the Second Banana to Lauren Bacall, „The New York Times”, 13 marca 1966 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
- ↑ Brenda Vaccaro. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
- ↑ Brenda Vaccaro Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2026-04-04]. (ang.).
- ↑ The Mayor, The Mob and The Lawyer, „Life”, 29 maja 1970
- ↑ Mel Gussow, Martin Fried, 62, Director Associated With Actors Studio, „The New York Times”, 6 kwietnia 2000 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
- ↑ Heidi Parker, Michael Douglas' ex-girlfriend Brenda Vaccaro claims she dropped LSD with the Oscar winner, „Daily Mail”, 23 marca 2019 [dostęp 2026-04-04] (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Brenda Vaccaro w bazie Filmweb
- Brenda Vaccaro w bazie IMDb (ang.)
- Brenda Vaccaro w bazie Notable Names Database (ang.)
- Brenda Vaccaro w bazie Discogs.com (ang.)
- Absolwenci Neighborhood Playhouse School of the Theatre
- Amerykanie pochodzenia włoskiego
- Amerykańskie aktorki dubbingowe
- Amerykańskie aktorki filmowe
- Amerykańskie aktorki głosowe
- Amerykańskie aktorki teatralne
- Amerykańskie aktorki telewizyjne
- Laureatki Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej w filmie
- Ludzie urodzeni w Brooklynie
- Ludzie urodzeni w Nowym Jorku
- Urodzeni w 1939
