close
Przejdź do zawartości

Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
BERJAYA Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

BERJAYA

komu (na zdjęciu) omyłkowo nadano Order Virtuti Militari dwa razy?

…co studiował Teoberto Maler?

…jak odebrano Chamów i żydów?

…jaka Majka znalazła się w książce, którą napisała Mira?

…która dyscyplina filozoficzna bada kształtowanie się psychosfery człowieka pod wpływem nowej techniki?

…że zaginiony polski film Dzwony wieczorne był reklamowany jako ilustracja śpiewna do nieistniejącej pieśni Moniuszki?

BERJAYA Wydarzenia

Inwazja Rosji na Ukrainęwojna Izraela z Hamasemwojna Izraela i Stanów Zjednoczonych z IranemMistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2026Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa Xfala upałów w Europie

Zmarli: Shahrnush Parsipur (na zdjęciu)Mahmoud MollaghasemiArtur DmitrijewSiergiej IwanowLikulia BolongoDaniel CastellaniAnn BlythVilly HaugenAlan GreenspanMichael Byrne

BERJAYA Rocznice

7 lipca: imieniny obchodzą m.in.: Benedykt, Lucjan i Sędzisława; Tanabata; dzień niepodległości Wysp Salomona
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

BERJAYA Artykuł na Medal
BERJAYA

SMS Friedrich Carlniemiecki krążownik pancerny z początku XX wieku, jedna z dwóch zbudowanych jednostek typu Prinz Adalbert. Okręt miał wyporność pełną 9875 ton i osiągał prędkość ponad 20 węzłów, główne uzbrojenie stanowiły cztery działa o kalibrze 21 cm umieszczone w dwóch wieżach i 10 dział kalibru 15 cm. Załoga jednostki składała się z 35 oficerów oraz 551 podoficerów i marynarzy. Krążownik został zwodowany w czerwcu 1902 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, a w grudniu 1903 roku wcielono go do służby w Kaiserliche Marine. Jego patronem był książę Prus Fryderyk Karol. Jednostka służyła w Heimatflotte i w Hochseeflotte, biorąc udział w I wojnie światowej. Okręt zatonął 17 listopada 1914 roku w pobliżu Kłajpedy po wejściu na minę, w wyniku czego zginęło ośmiu marynarzy. Wrak okrętu leży na głębokości 82 metrów w odległości 40 Mm od Kłajpedy. Czytaj więcej…

BERJAYA Dobry Artykuł

Annaliści rzymscy – starożytni rzymscy historycy, tworzący w czasach republiki, od III do I wieku p.n.e. Nazwano ich tak ze względu na to, że w swoich pracach, noszących najczęściej tytuł Annales, przedstawiali dzieje Rzymu w porządku annalistycznym, rok po roku. Pierwszym z nich był Kwintus Fabiusz Piktor, jednocześnie pierwszy znany historyk rzymski. On i czterech kolejnych autorów pisali po grecku. Łacinę jako język dzieł annalistycznych wprowadził z powodzeniem Lucjusz Kasjusz Hemina. Ze względu na różnice w zakresie języka, jak i stylu narracji, wprowadzono podział annalistów na trzy grupy: starszych, średnich oraz młodszych. Praca żadnego spośród nich nie zachowała się w całości, przetrwały jedynie większe lub mniejsze fragmenty w twórczości innych starożytnych pisarzy. Najczęściej ocenia się, że najbardziej wiarygodni byli annaliści starsi i średni, natomiast młodsi przywiązywali większą wagę do stylistyki niż do rzetelności i ich dzieła zawierały sporo zmyśleń. Dzieła annalistyczne były wykorzystywane przez następnych starożytnych historyków. Czytaj więcej…