Audrey Werro

Audrey Werro
	Audrey Werro in 2024, na afloop van haar wedstrijd in Genève.
Volledige naam	Audrey Werro
Geboortedatum	27 maart 2004
Geboorteplaats	Fribourg
Nationaliteit	Zwitserland
Sportieve informatie
Discipline	sprint, middellange afstand
Trainer/coach	Christiane Berset Nuoffer
Eerste titel	Europees kampioene U18 800 m 2021
OS	2024
Extra	Zwitsers recordhoudster 800 m (in- + outdoor)
Portaal	Atletiek

Audrey Werro (Fribourg, 27 maart 2004) is een Zwitserse atlete, die gespecialiseerd is in de 800 m. Zij nam op 20-jarige leeftijd deel aan de Olympische Spelen van Parijs. Werro is in de 21ste eeuw de eerste vrouw, die met haar 1.53,98 de 800 m binnen de 1.54 minuten heeft afgelegd en de derde ooit die dit heeft gepresteerd na Nadezjda Olizarenko (1.53,43 in 1980) en Jarmila Kratochvílová (1.53,28 in 1983).

Biografie

Jeugd

Werro groeide op in Courtepin, een plaats binnen het district See (Fribourg), dat op zich weer een van de zeven districten is van het kanton Fribourg. Van jongs af aan was zij dol op hardlopen. Zo maakte zij volgens haar moeder, een geboren Ivoriaanse, er als klein meisje al een spelletje van om met boodschappentassen heen en weer te rennen tussen de plaatselijke supermarkt en haar huis, een afstand van zo'n 300 meter. "Zodra ik een tas had ingepakt, was ze alweer terug om de volgende te halen", beschrijft zij de natuurlijke drang van haar bewegelijke dochter.^[1] Overigens is het aannemelijk dat Audrey haar uithoudingsvermogen heeft geërfd van haar moeder, die vroeger vaak naar school in het volgende dorp had moeten rennen vanwege gebrek aan vervoer, ook al heeft die nadien nooit serieuze sportieve ambities gekoesterd.^[1]

Het was haar juf op de basisschool die Audrey’s aanleg voor atletiek ontdekte. Toen die voorstelde om haar aan te melden bij de dichtst bijgelegen atletiekclub in Belfaux, CA Belfaux, stemden haar ouders daar direct mee in, waarna Audrey op haar negende lid werd van die club; haar ouders brachten haar daar vervolgens wekelijks naartoe. Daar ontmoette zij haar latere trainer Christiane Berset Nuoffer, die in eerste instantie bij haar de nadruk legde op het aanleggen van een brede basis in de atletiek; behalve hardlopen liet zij haar ook springen en werpen. Dit leidde er uiteindelijk zelfs toe, dat Werro op de vijfkamp een Zwitsers U18-record vestigde.

Voor het zover was, leefde het jonge talent zich uit in deelname aan allerlei lokale en nationale jeugdwedstrijden en groeide zij uit tot een van de besten van haar kanton. Op haar tiende jaar wist zij zich in 2014 zelfs te kwalificeren voor de prestigieuze Zwitserse finale op de 1000 m. Ze zou hierin zelfs vierde zijn geworden als zij niet was gediskwalificeerd, omdat zij in de startbocht te vroeg de binnenbaan had opgezocht. Haar trainster had echter genoeg gezien: "Deze pas, dit gemak – dat zie je maar zelden."^[1]

Eerste internationale successen

Menigeen begint zijn internationale carrière bescheidener dan Werro. Op haar zeventiende greep zij bij de EK U20 van 2021 in Tallinn op de 800 m gelijk maar naar het goud door in 2.03,12 haar directe tegenstandsters Svitlana Zhulzhyk uit Oekraïne (tweede in 2.04,02) en haar landgenote Valentia Rosamilia (derde in 2.04,08) gedecideerd achter zich te laten. Een jaar later werd zij op de WK U20 in het Colombiaanse Cali – met inmiddels haar eerste nationale in- en outdoortitels op zak – op de 800 m tweede achter de Amerikaanse Roisin Willis. Die won op de dag dat zij achttien werd in 1.59,13, terwijl de ruim vier maanden oudere Werro 1.59,53 liet optekenen. Het was voor beiden de eerste keer dat zij de 800 m binnen de twee minuten liepen.

Aansluiting bij wereldtop

Tijd nu voor het grotere werk, te beginnen op de EK indoor in Istanbul. Hier eindigde Werro in een groepje van vier die achter regerend wereldkampioene Keely Hodgkinson, winnares in 1.58,66, allemaal een tijd in de 2.00 lieten optekenen, als vijfde in 2.00,91. Dat er outdoor inmiddels rekening kon worden gehouden met een tijd binnen de twee minuten toonde de Zwitserse vervolgens aan in het erop volgende baanseizoen: in mei won zij in Rehlingen een 800 m in 1.59,67, in juni op de EK voor landenteams in Chorzów idem in 1.59,95, een week later bij de Athletissima in Lausanne gevolgd door een zesde plaats in 1.59,71. Achter erkende grootheden als Mary Moraa, Keely Hodgkinson en Jemma Reekie was dat een resultaat waaruit de conclusie kon worden getrokken, dat Audrey Werro zich op haar negentiende bij de wereldtop op de 800 m had gevoegd. Want daarna kwam zij eind augustus bij de Weltklasse Zürich ook nog eens tot 1.59,50, om het seizoen begin september in Bellinzona af te sluiten met een PR-prestatie van 1.58,13.

Olympisch debuut

De aanloop naar de Olympische Spelen in 2024 verliep voor Werro niet zonder tegenslag. Gedurende het indoorseizoen had zij, na eerst haar nationale indoortitel op de 800 m voor de tweede achtereenvolgende maal te hebben geprolongeerd, deelgenomen aan de WK indoor in Glasgow. Ondanks het feit, dat zij in de halve finale van de 800 m haar beste indoortijd van 2.00,57 uit 2023 had aangescherpt tot 2.00,16, haalde zij er de finale niet mee.

Vervolgens liep Werro in haar voorbereidingen voor het baanseizoen een blessure aan haar linker dij op, waardoor zij in het eerste deel hiervan niet in actie kon komen. Ook trok zij zich terug voor deelname aan de EK in Rome, die begin juni gepland stonden. Pas in de tweede helft van juni durfde zij het weer aan en na bij een wedstrijd in Genève tot een tijd van 2.00,09 te zijn gekomen, werd zij enkele dagen voor de aanvang van de Spelen bij de Zwitserse kampioenschappen op de 800 m in 1.58,67 tweede achter Rachel Pellaud, die in 1.58,60 de nationale titel van Werro overnam. Net op tijd voor de Spelen leek Werro haar goede vorm te hebben hervonden.

In Parijs werd zij in haar olympische serie, ondanks een goede 1.59,18, echter slechts vijfde, wat inhield dat zij zich niet rechtstreeks had geplaatst voor de halve finale, maar hierop via een herkansingsronde nog zicht had. Daarin eindigde zij echter in 2.00,62 als derde, onvoldoende om in de halve finales te mogen aantreden. Voor Werro was dit haar eerste grote teleurstelling.^[2] Al gauw echter zette Werro haar olympische teleurstelling om in een klinkende prestatie, want ruim een maand na Parijs doorbrak zij op een 800 meter in Bellinzona, de laatste van het seizoen, voor het eerst in haar carrière de grens van 1.58,00 door die race te winnen in 1.57,76.

Veel internationale toernooien en een opvallende progressie

Veel tijd om na het olympisch jaar 2024 te relaxen was er niet, want voor Werro stonden er in 2025 liefst vier grote internationale kampioenschapstoernooien op het programma: indoor zowel de EK indoor in Apeldoorn als de WK indoor in Nanjing, outdoor gevolgd door de EK U23 in het Noorse Bergen en de WK in Tokio.

In Apeldoorn won Werro haar 800 meterserie in 2.00,92 en haar halve finale in 2.01,76, maar kwam zij in de finale ten val na een botsing met de Sloveense Anita Horvat, waardoor zij kansloos als laatste finishte in 2.27,37.^[3] Beter verging het haar op de kort hierop volgende WK indoor. In de finale van de 800 m in dat toernooi eindigde zij na een felle strijd met de Portugese Patricia Silva in 1.59,81 net buiten het podium; Silva was haar 0,01 seconde te snel af.

Het baanseizoen startte Werro vervolgens met een serie goede wedstrijduitslagen, met een eerste verbetering van haar persoonlijk beste tijd eind mei tijdens de Irena Szewińska Memorial in Bydgoszcz, waar zij de 800 m won in 1.57,24. Op de EK U23 was zij vervolgens veel te sterk voor haar concurrentes en snelde zij op de 800 m in 1.57,48 naar het goud, met een voorsprong van ruim anderhalve seconde op haar naaste concurrente. Enkele weken later liep zij in Fribourg een race over 400 m in een opvallend goede 51,03 s, alvorens bij de Zwitserse kampioenschappen haar derde outdoortitel te veroveren in 1,56,29, waarmee zij haar persoonlijk beste prestatie van eerder dit seizoen alweer met bijna een seconde scherper stelde. En nog was het niet genoeg, want vier dagen later was het bij de Diamond League wedstrijd in Zürich met 1.55,91 dus alweer raak. Voor het eerst onder de 1.56 en overall winnares van de Diamond League op de 800 m.

In bloedvorm vertrok Werro dus richting Tokio voor deelname aan de WK, waar zij zich met seriewinst in 1.58,43 en een tweede plaats in de halve finale probleemloos voor de finale kwalificeerde. Daarin liep zij in 1.56,17 haar beste tijd van het toernooi, maar nochtans werd ze er slechts zesde mee. Het feit dat zij deze prestatie op 21-jarige leeftijd leverde deed echter vermoeden, dat het einde van Werro’s ontwikkelingscurve nog lang niet was bereikt.

Zilver op WK indoor en outdoor onder de 1.54

Ter voorbereiding op de WK indoor in Toruń begon Werro het indoorseizoen 2026 sterk met op 1 februari een eerste overwinning op de 800 m in 1.57,49, tien dagen later gevolgd door een tweede zege in 1.57,27, waarna zij op 1 maart haar vijfde achtereenvolgende nationale indoortitel op de 800 m veroverde in 1.57,98. De Zwitserse kwam dus optimaal geprepareerd aan de start van de 800 m in Toruń en dat betaalde zich uit. In de finale ontspon zich achter de onaantastbaar aan de leiding liggende olympisch kampioene Keely Hodgkinson een interessant gevecht om het zilver, dat door Werro werd gewonnen. Achter de in 1.55,30 (de op een na snelste indoortijd ooit) winnende Britse liet Werro 1.56,64 noteren, de vijfde indoortijd ooit. Addison Wiley werd derde in 1.58,36.^[4]

Bij de start van het baanseizoen ging Werro door op het tijdens de indoorwedstrijden ingeslagen pad. Ze won de eerste de beste 800 m voor vrouwen van het Diamond League-seizoen bij de Meeting International Mohammed VI d'Athlétisme de Rabat in 1.56,56. Opmerkelijk hierbij was, dat het voltallige deelnemersveld op één na binnen de 1.59 finishte. En Hodgkinson was daar niet eens bij. Dat was de Britse vervolgens wel op de Stockholm Bauhaus Athletics en daar werd geschiedenis geschreven. Want in een race waarin zoals verwacht Hodgkinson leek te domineren en die finishte in 1.54,33, ging Werro haar in de eindsprint desondanks heel verrassend voorbij, om te zegevieren in een indrukwekkende 1.53,98. Voor het eerst sinds 1983 werd een tijd binnen de 1.54 genoteerd, maar niet, zoals algemeen verwacht, door Hodgkinson, maar door het aanstormende talent Audrey Werro.

Titels

Zwitsers kampioene 800 m – 2022, 2023, 2025
Zwitsers indooorkampioene 800 m – 2022, 2023, 2024, 2025, 2026
Europees kampioene U23 800 m – 2025
Europees kampioene U18 800 m – 2021, 2023

Persoonlijke records

Outdoor

Afstand	Prestatie	Datum	Plaats
200 m	24,20 s (+1,3 m/s)	4 september 2022	Genève
300 m	37,97 s	14 mei 2022	Montreux
400 m	51,03 s	13 augustus 2025	Fribourg
600 m	1.25,12 (NBP)	18 mei 2023	Langenthal
800 m	1.53,80 (NR)	28 juni 2026	Parijs
1000 m	2.34,88	11 juli 2025	Monaco