arco

Galego

• Etimoloxía: do latín arcus.

• Pronuncia: /ˈaɾko̝/ (AFI)

• Escoitar: «arco» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: arcos)

1. (Armas) Arma elaborada a partir dunha barra de material elástico amarrada por ambos extremos a unha corda que se utiliza para impulsar frechas.
2. (Matemáticas) Parte da circunferencia limitada por dous puntos.
3. (Arquitectura) Elemento que permite soster o peso dunha construción sobre un oco practicado nun muro ou sobre columnas exentas.
   • Exemplo: O arco de medio punto é característico do románico
     
     
4. (Física) Descarga eléctrica que se forma entre dous eléctrodos colocados nunha atmosfera gasosa.
5. (Música) Vara utilizada para fretar os instrumentos musicais de corda.

Termos relacionados

• arco da vella
• arco de triunfo
• arco do peito
• arco eléctrico, arco voltaico
• arco de medio punto, arco de ferradura, arco apuntado, arco oxival

Traducións

• Alemán: Bogen ^(de).
• Castelán: arco ^(es).
• Esloveno: lok ^(sl).
• Francés: arc ^(fr) (1,2,3,4), archet ^(fr) (5).
• Inglés: arc ^(en).
• Italiano: arco ^(it).
• Portugués: arco ^(pt).

Castelán

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: arcos)

1. Arco.

Italiano

• Escoitar: «arco» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: archi)

1. Arco.

Portugués

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: arcos)

1. Arco.