close
Saltar ao contido

António Lobo Antunes

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Modelo:BiografíaAntónio Lobo Antunes
BERJAYA
Editar o valor en Wikidata
Biografía
Nacemento1 de setembro de 1942 Editar o valor en Wikidata
Lisboa Editar o valor en Wikidata
Morte5 de marzo de 2026 Editar o valor en Wikidata (83 anos)
Lisboa Editar o valor en Wikidata
EducaciónUniversidade de Lisboa - medicina Editar o valor en Wikidata
Actividade
Ocupaciónmédico, cronista, escritor, psiquiatra Editar o valor en Wikidata
Carreira militar
Rango militarTenente Editar o valor en Wikidata
Participou no conflitoGuerra colonial portuguesa Editar o valor en Wikidata
Participou en
4 de xaneiro de 2021Diálogo por Cataluña Editar o valor en Wikidata
Obra
Obras destacables
Familia
PaiJoão Alfredo Lobo Antunes Editar o valor en Wikidata
IrmánsJoão Lobo Antunes
Manuel Lobo Antunes
Nuno Lobo Antunes Editar o valor en Wikidata
Premios

IMDB: nm0516502 Allocine: 763179
BNE: XX973669 Dialnet: 734684 Musicbrainz: a0432d9e-0cf4-4f1e-8bbb-3dbca5ea74e0 Discogs: 1661928 Genius: Antonio-lobo-antunes Editar o valor en Wikidata

António Lobo Antunes, nado o 1 de setembro de 1942 en Benfica (Lisboa) e finado na mesma cidade o 5 de marzo de 2026,[1][2] foi un médico e escritor portugués.

Traxectoria

[editar | editar a fonte]

António Lobo Antunes naceu na parroquia de Benfica, concello de Lisboa, o 1 de setembro de 1942, no seo dunha familia da alta burguesía. O seu pai, João Alfredo Lobo Antunes, foi un destacado neurólogo portugués, asistente de Egas Moniz e profesor de Medicina. O seu tataravó foi o I Vizconde de Nazaré. Era irmán de João Lobo Antunes (Lisboa, 4 de xuño de 1944 – Lisboa, 27 de outubro de 2016), neurocirurxián portugués e ex-membro do Consello de Estado; de Nuno Lobo Antunes (Lisboa, 10 de maio de 1954), neuropediatra; de Miguel Lobo Antunes, programador cultural; de Manuel Lobo Antunes (1954) xurista e diplomático e de Pedro Lobo Antunes, arquitecto e concelleiro do concello de Torres Novas, falecido en decembro de 2023.[3]

Na infancia pasou as vacacións de verán en Nelas, na casa dos avós maternos.[4] Estudou no Liceu Camões en Lisboa e licenciouse en Medicina pola facultade de Medicina da Universidade de Lisboa, na especialidade de Psiquiatría..

Entre 1970 e 1973 participou na última fase da guerra de liberación colonial de Angola, como oficial e médico, o que foi un tema recorrente en moitos dos seus libros. Despois exerceu a profesión nun hospital lisboeta ata 1985 en que comezou a dedicarse exclusivamente á literatura e o xornalismo.[5]

Publicou máis de 30 libros, converténdose nun dos autores de lingua portuguesa máis vendidos. Ten recibido unha morea de premios, como o Camões, o Juan Rulfo, o Xerusalén ou o Fernando Namora. En 1998 acadou o Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galicia.[6]

  • Memória de Elefante, (1979)
  • Os Cus de Judas, (1979)
  • Conhecimento do Inferno, (1980)
  • Explicação dos Pássaros, (1981)
  • Fado Alexandrino, (1983)
  • Auto dos Danados, (1985)
  • As Naus, (1988)
  • Tratado das Paixões da Alma, (1990)
  • A Ordem Natural das Coisas, (1992)
  • A Morte de Carlos Gardel, (1994)
  • A História do Hidroavião (con ilustracións de Vitorino), (1994)
  • Manual dos Inquisidores, (1996)
  • O Esplendor de Portugal, (1997)
  • Livro de Crónicas, (1998)
  • Exortação aos Crocodilos, (1999)
  • Não Entres Tão Depressa Nessa Noite Escura, (2000)
  • Que farei quando tudo arde?, (2001)
  • Segundo Livro de Crónicas, (2002)
  • Letrinhas das Cantigas (edição limitada), (2002)
  • Boa Tarde às Coisas Aqui em Baixo, (2003)
  • Eu Hei-de Amar Uma Pedra, (2004)
  • D'este viver aqui neste papel descripto: cartas da guerra ("Cartas da Guerra"), (2005)
  • Terceiro Livro de Crónicas, (2006)
  • Ontem Não Te Vi Em Babilónia, (2006). En 2025, 480 páxs. ISBN 9789722085465.
  • O Meu Nome é Legião (2007)
  • O Arquipélago da Insónia (2008)
  • Que Cavalos São Aqueles Que Fazem Sombra no Mar? (2009)
  • Sôbolos Rios Que Vão (2010)
  • Quarto Livro de Crónicas (2011)
  • Comissão das Lágrimas (2011)
  • Não É Meia Noite Quem Quer( 2012)
  • Quinto Livro de Crónicas (2013)
  • Caminho Como Uma Casa Em Chamas (2014). Dom Quixote. 360 páxs. ISBN 978-9722055888.
  • Da Natureza dos Deuses (2015). Dom Quixote. 576 páxs. ISBN 978-9722058469.
  • Para Aquela que Está Sentada no Escuro à Minha Espera (2016). Dom Quixote. 352 páxs. ISBN 978-9722061308.
  • Até Que as Pedras Se Tornem Mais Leves Que a Água (2017). Dom Quixote. 456 páxs. ISBN 978-9722063548.
  • A Última Porta antes da Noite (2018). Dom Quixote. 456 páxs. ISBN 9789722066075.
  • Dicionário da Linguagem das Flores (2020). Dom Quixote. 376 páxs. ISBN 978-972-20-7108-6
  • O Tamanho do Mundo (2022). Dom Quixote. 288 páxs. ISBN 9789722075848.
  • As Outras Crónicas (2024). Dom quixote. 688 páxs. ISBN 978-972-20-7919-8.

Premios e homenaxes

[editar | editar a fonte]
  • BERJAYA Grã-Cruz da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada de Portugal (15 de novembro de 2004)[7]
  • BERJAYA Comendador da Orde das Artes e das Letras de Francia (18 de novembro de 2008)[8]
  • Doutor honoris causa pola Universidade de Trás-os-Montes e Alto Douro (6 de xullo de 2008)[9]
  • Doutor honoris causa pola Universidade Babeș-Bolyai de Cluj-Napoca, Romanía (6 de outubro de 2014)
  • BERJAYA Grã-Cruz da Ordem da Liberdade (28 de setembro de 2019)[10]
  • Doutor honoris causa pola Universidad Nacional Mayor de San Marcos, Perú (22 de xullo de 2022)
  • BERJAYA Grã-Cruz da Ordem de Camões (10 de xuño de 2025)[11]

Premios literarios

[editar | editar a fonte]
  • Prémio Franco-Português, (1987) por Cus de Judas
  • Grande Prémio de Romance e Novela da Associação Portuguesa de Escritores, (1985) por Auto dos Danados
  • Premio Mellor Libro Estrangeiro publicado en Francia, (1997) por Manual dos Inquisidores
  • Prémio Tradução Portugal/Frankfurt, (1997) por Manual dos Inquisidores
  • France-Culture por A Morte de Carlos Gardel
  • Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galiza (1998)[12]
  • Premio de Literatura Europea do Estado Austríaco, (2000)
  • Premio Unión Latina, (2003)[13]
  • Premio Ovídio da Unión dos Escritores da Romanía, (2003)
  • Prémio Fernando Namora, (2004)
  • Premio Xerusalén, (2005)[14]
  • Premio Camões, (2007)
  • Premio José Donoso, (2008), atribuído pola Universidade de Talca, Chile[15]
  • Premio Terenci Moix (2008)[16]
  • Premio Juan Rulfo, (2008), França[17]
  • Prémio Clube Literário do Porto, (2008)
  • Grande Premio de Excelencia do Salón do Libro da Transilvania (2014)
  • Premio literario internacional nonino (2014)[18]
  • Prémio Vida e Obra de Autor Nacional - Prémio Autores de 2017
  • Prémio Bottari Lattes Grinzane (2018)
  • Prémio Literário Fundação Inês de Castro (2023)
  1. Constenla, Tereixa (5 de marzo de 2026). "Muere a los 83 años António Lobo Antunes, el coloso de las letras portuguesas que mejor indagó en los traumas de la historia". elpais.com (en castelán). Consultado o 6 de marzo de 2026.
  2. Lucas, Antonio (5 de marzo de 2026). "Muere António Lobo Antunes, el último guerrillero de la literatura portuguesa". elmundo.es (en castelán). Consultado o 6 de marzo de 2026.
  3. "Morreu o ex-vereador da câmara de Torres Novas e irmão do escritor Lobo Antunes". O MIRANTE Morreu o ex-vereador da câmara de Torres Novas e irmão do escritor Lobo Antunes. (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  4. "PERCURSO LITERÁRIO: PELAS MEMÓRIAS DE ANTÓNIO LOBO ANTUNES EM NELAS Turismo Centro Portugal". Turismo Centro Portugal (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  5. lecturalia.com. "António Lobo Antunes: libros y biografía autor". Lecturalia (en castelán). Consultado o 2020-03-26.
  6. "Premios Rosalía de Castro 2012 para Esther Vázquez, Jose Viale Moutinho, Enric Casasses e Miren Agur Meabe". Universidade de Santiago de Compostela. Consultado o 2020-12-12.
  7. "ENTIDADES NACIONAIS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas". www.ordens.presidencia.pt. Consultado o 2026-03-05.
  8. SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  9. lusa (2007-06-08). "LiteraturaUTAD atribui doutoramento honoris causa a Antonio Lobo Antunes". Jornal de Notícias (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  10. SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  11. "ENTIDADES NACIONAIS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas". www.ordens.presidencia.pt. Consultado o 2026-03-05.
  12. "Premios Rosalía de Castro 2012 para Esther Vázquez, Jose Viale Moutinho, Enric Casasses e Miren Agur Meabe Universidade de Santiago de Compostela". www.usc.gal. 2012-09-28. Consultado o 2026-03-05.
  13. "Prémio". www.cmjornal.xl.pt. Arquivado dende o orixinal o 22 de xuño de 2014. Consultado o 05 de marzo de 2026.
  14. Portugal, Rádio e Televisão de (2026-03-05). "RTP Notícias". RTP Notícias (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  15. SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  16. SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  17. SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
  18. Lusa (2014-01-10). "Escritor António Lobo Antunes vence prémo italiano Nonino". PÚBLICO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Bibliografía

[editar | editar a fonte]
  • Conversas com António Lobo Antunes, de María Luisa Blanco, (2002)
  • Os Romances de António Lobo Antunes, de Maria Alzira Seixo, (2002)
  • A Escrita e o Mundo em António Lobo Antunes - Actas do Colóquio Internacional da Universidade de Évora, (2003)
  • Fotobiografia, por Tereza Coelho, (2004)
  • Dicionário da Obra de António Lobo Antunes, 2 volumes, por Maria Alzira Seixo, Graça Abreu, Eunice Cabral, Maria Fernanda Afonso, Sérgio Guimarães de Sousa e Agripina Carriço Vieira, (2008)
  • Entrevistas com António Lobo Antunes - 1979-2007 - As Confissões do Trapeiro por Ana Paula Arnaut, (2008)
  • Uma Longa Viagem com António Lobo Antunes, por João Céu e Silva, (2009)
  • António Lobo Antunes, por Ana Paula Arnaut, (2009)
  • Memória Descritiva da Fixação do Texto Para a Edição "Ne Varietur" da Obra Completa de António Lobo Antunes, por Maria Alzira Seixo, Graça Abreu, Eunice Cabral e Agripina Carriço Vieira, (2010)
  • As Flores do Inferno e Jardins Suspensos, por Maria Alzira Seixo (com participação de António Bettencourt), II Volume de Os Romances de António Lobo Antunes, (2010)
  • A Crítica na Imprensa 1980-2010 - Cada Um Voa Como Quer, edição de Ana Paula Arnaut, (2011)
  • A Arte do Romance, Colecção António Lobo Antunes - por Felipe Cammaert, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, I Volume, (2011)
  • A Mão-de-Judas: Representações da Guerra Colonial em António Lobo Antunes, por Norberto do Vale Cardoso, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, II Volume, (2011)
  • As Mulheres na ficção de António Lobo Antunes: (In)variantes do feminino, de Ana Paula Arnaut, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, III Volume, (2012)
  • Chaves de escrita e chaves de leitura nos romances de António Lobo Antunes, de Catarina Vaz Warrot, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, IV Volume, (2013)
  • Figurações da Escrita: A Metaficção nos Romances de António Lobo Antunes, de Diana Navas (2013)
  • Tanatografias. Ensaios para uma poética da Obra de António Lobo Antunes, de Biagio D'Angelo (2014)
  • António Lobo Antunes: A  Desordem Natural do Olhar, de Susana João Carvalho, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, V Volume, (2014)
  • Quem sou eu? Ensaios sobre António Lobo Antunes, de Sérgio Guimarães de Sousa, Coleccção António Lobo Antunes, VI Volume, (2015)
  • "Ficção e hermenêutica: Paul Ricoeur e António Lobo Antunes, de Tatiana Prevedello (2023)