António Lobo Antunes
António Lobo Antunes, nado o 1 de setembro de 1942 en Benfica (Lisboa) e finado na mesma cidade o 5 de marzo de 2026,[1][2] foi un médico e escritor portugués.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]António Lobo Antunes naceu na parroquia de Benfica, concello de Lisboa, o 1 de setembro de 1942, no seo dunha familia da alta burguesía. O seu pai, João Alfredo Lobo Antunes, foi un destacado neurólogo portugués, asistente de Egas Moniz e profesor de Medicina. O seu tataravó foi o I Vizconde de Nazaré. Era irmán de João Lobo Antunes (Lisboa, 4 de xuño de 1944 – Lisboa, 27 de outubro de 2016), neurocirurxián portugués e ex-membro do Consello de Estado; de Nuno Lobo Antunes (Lisboa, 10 de maio de 1954), neuropediatra; de Miguel Lobo Antunes, programador cultural; de Manuel Lobo Antunes (1954) xurista e diplomático e de Pedro Lobo Antunes, arquitecto e concelleiro do concello de Torres Novas, falecido en decembro de 2023.[3]
Na infancia pasou as vacacións de verán en Nelas, na casa dos avós maternos.[4] Estudou no Liceu Camões en Lisboa e licenciouse en Medicina pola facultade de Medicina da Universidade de Lisboa, na especialidade de Psiquiatría..
Entre 1970 e 1973 participou na última fase da guerra de liberación colonial de Angola, como oficial e médico, o que foi un tema recorrente en moitos dos seus libros. Despois exerceu a profesión nun hospital lisboeta ata 1985 en que comezou a dedicarse exclusivamente á literatura e o xornalismo.[5]
Publicou máis de 30 libros, converténdose nun dos autores de lingua portuguesa máis vendidos. Ten recibido unha morea de premios, como o Camões, o Juan Rulfo, o Xerusalén ou o Fernando Namora. En 1998 acadou o Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galicia.[6]
Obra
[editar | editar a fonte]- Memória de Elefante, (1979)
- Os Cus de Judas, (1979)
- Conhecimento do Inferno, (1980)
- Explicação dos Pássaros, (1981)
- Fado Alexandrino, (1983)
- Auto dos Danados, (1985)
- As Naus, (1988)
- Tratado das Paixões da Alma, (1990)
- A Ordem Natural das Coisas, (1992)
- A Morte de Carlos Gardel, (1994)
- A História do Hidroavião (con ilustracións de Vitorino), (1994)
- Manual dos Inquisidores, (1996)
- O Esplendor de Portugal, (1997)
- Livro de Crónicas, (1998)
- Exortação aos Crocodilos, (1999)
- Não Entres Tão Depressa Nessa Noite Escura, (2000)
- Que farei quando tudo arde?, (2001)
- Segundo Livro de Crónicas, (2002)
- Letrinhas das Cantigas (edição limitada), (2002)
- Boa Tarde às Coisas Aqui em Baixo, (2003)
- Eu Hei-de Amar Uma Pedra, (2004)
- D'este viver aqui neste papel descripto: cartas da guerra ("Cartas da Guerra"), (2005)
- Terceiro Livro de Crónicas, (2006)
- Ontem Não Te Vi Em Babilónia, (2006). En 2025, 480 páxs. ISBN 9789722085465.
- O Meu Nome é Legião (2007)
- O Arquipélago da Insónia (2008)
- Que Cavalos São Aqueles Que Fazem Sombra no Mar? (2009)
- Sôbolos Rios Que Vão (2010)
- Quarto Livro de Crónicas (2011)
- Comissão das Lágrimas (2011)
- Não É Meia Noite Quem Quer( 2012)
- Quinto Livro de Crónicas (2013)
- Caminho Como Uma Casa Em Chamas (2014). Dom Quixote. 360 páxs. ISBN 978-9722055888.
- Da Natureza dos Deuses (2015). Dom Quixote. 576 páxs. ISBN 978-9722058469.
- Para Aquela que Está Sentada no Escuro à Minha Espera (2016). Dom Quixote. 352 páxs. ISBN 978-9722061308.
- Até Que as Pedras Se Tornem Mais Leves Que a Água (2017). Dom Quixote. 456 páxs. ISBN 978-9722063548.
- A Última Porta antes da Noite (2018). Dom Quixote. 456 páxs. ISBN 9789722066075.
- Dicionário da Linguagem das Flores (2020). Dom Quixote. 376 páxs. ISBN 978-972-20-7108-6
- O Tamanho do Mundo (2022). Dom Quixote. 288 páxs. ISBN 9789722075848.
- As Outras Crónicas (2024). Dom quixote. 688 páxs. ISBN 978-972-20-7919-8.
Premios e homenaxes
[editar | editar a fonte]
Grã-Cruz da Ordem Militar de Sant'Iago da Espada de Portugal (15 de novembro de 2004)[7]
Comendador da Orde das Artes e das Letras de Francia (18 de novembro de 2008)[8]- Doutor honoris causa pola Universidade de Trás-os-Montes e Alto Douro (6 de xullo de 2008)[9]
- Doutor honoris causa pola Universidade Babeș-Bolyai de Cluj-Napoca, Romanía (6 de outubro de 2014)
Grã-Cruz da Ordem da Liberdade (28 de setembro de 2019)[10]- Doutor honoris causa pola Universidad Nacional Mayor de San Marcos, Perú (22 de xullo de 2022)
Grã-Cruz da Ordem de Camões (10 de xuño de 2025)[11]
Premios literarios
[editar | editar a fonte]- Prémio Franco-Português, (1987) por Cus de Judas
- Grande Prémio de Romance e Novela da Associação Portuguesa de Escritores, (1985) por Auto dos Danados
- Premio Mellor Libro Estrangeiro publicado en Francia, (1997) por Manual dos Inquisidores
- Prémio Tradução Portugal/Frankfurt, (1997) por Manual dos Inquisidores
- France-Culture por A Morte de Carlos Gardel
- Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galiza (1998)[12]
- Premio de Literatura Europea do Estado Austríaco, (2000)
- Premio Unión Latina, (2003)[13]
- Premio Ovídio da Unión dos Escritores da Romanía, (2003)
- Prémio Fernando Namora, (2004)
- Premio Xerusalén, (2005)[14]
- Premio Camões, (2007)
- Premio José Donoso, (2008), atribuído pola Universidade de Talca, Chile[15]
- Premio Terenci Moix (2008)[16]
- Premio Juan Rulfo, (2008), França[17]
- Prémio Clube Literário do Porto, (2008)
- Grande Premio de Excelencia do Salón do Libro da Transilvania (2014)
- Premio literario internacional nonino (2014)[18]
- Prémio Vida e Obra de Autor Nacional - Prémio Autores de 2017
- Prémio Bottari Lattes Grinzane (2018)
- Prémio Literário Fundação Inês de Castro (2023)
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Constenla, Tereixa (5 de marzo de 2026). "Muere a los 83 años António Lobo Antunes, el coloso de las letras portuguesas que mejor indagó en los traumas de la historia". elpais.com (en castelán). Consultado o 6 de marzo de 2026.
- ↑ Lucas, Antonio (5 de marzo de 2026). "Muere António Lobo Antunes, el último guerrillero de la literatura portuguesa". elmundo.es (en castelán). Consultado o 6 de marzo de 2026.
- ↑ "Morreu o ex-vereador da câmara de Torres Novas e irmão do escritor Lobo Antunes". O MIRANTE Morreu o ex-vereador da câmara de Torres Novas e irmão do escritor Lobo Antunes. (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ "PERCURSO LITERÁRIO: PELAS MEMÓRIAS DE ANTÓNIO LOBO ANTUNES EM NELAS Turismo Centro Portugal". Turismo Centro Portugal (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ lecturalia.com. "António Lobo Antunes: libros y biografía autor". Lecturalia (en castelán). Consultado o 2020-03-26.
- ↑ "Premios Rosalía de Castro 2012 para Esther Vázquez, Jose Viale Moutinho, Enric Casasses e Miren Agur Meabe". Universidade de Santiago de Compostela. Consultado o 2020-12-12.
- ↑ "ENTIDADES NACIONAIS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas". www.ordens.presidencia.pt. Consultado o 2026-03-05.
- ↑ SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ lusa (2007-06-08). "LiteraturaUTAD atribui doutoramento honoris causa a Antonio Lobo Antunes". Jornal de Notícias (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ "ENTIDADES NACIONAIS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS - Página Oficial das Ordens Honoríficas Portuguesas". www.ordens.presidencia.pt. Consultado o 2026-03-05.
- ↑ "Premios Rosalía de Castro 2012 para Esther Vázquez, Jose Viale Moutinho, Enric Casasses e Miren Agur Meabe Universidade de Santiago de Compostela". www.usc.gal. 2012-09-28. Consultado o 2026-03-05.
- ↑ "Prémio". www.cmjornal.xl.pt. Arquivado dende o orixinal o 22 de xuño de 2014. Consultado o 05 de marzo de 2026.
- ↑ Portugal, Rádio e Televisão de (2026-03-05). "RTP Notícias". RTP Notícias (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ SAPO. "Pesquisa por: - SAPO.pt - Última hora e notícias de hoje atualizadas ao minuto". SAPO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
- ↑ Lusa (2014-01-10). "Escritor António Lobo Antunes vence prémo italiano Nonino". PÚBLICO (en portugués). Consultado o 2026-03-05.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Conversas com António Lobo Antunes, de María Luisa Blanco, (2002)
- Os Romances de António Lobo Antunes, de Maria Alzira Seixo, (2002)
- A Escrita e o Mundo em António Lobo Antunes - Actas do Colóquio Internacional da Universidade de Évora, (2003)
- Fotobiografia, por Tereza Coelho, (2004)
- Dicionário da Obra de António Lobo Antunes, 2 volumes, por Maria Alzira Seixo, Graça Abreu, Eunice Cabral, Maria Fernanda Afonso, Sérgio Guimarães de Sousa e Agripina Carriço Vieira, (2008)
- Entrevistas com António Lobo Antunes - 1979-2007 - As Confissões do Trapeiro por Ana Paula Arnaut, (2008)
- Uma Longa Viagem com António Lobo Antunes, por João Céu e Silva, (2009)
- António Lobo Antunes, por Ana Paula Arnaut, (2009)
- Memória Descritiva da Fixação do Texto Para a Edição "Ne Varietur" da Obra Completa de António Lobo Antunes, por Maria Alzira Seixo, Graça Abreu, Eunice Cabral e Agripina Carriço Vieira, (2010)
- As Flores do Inferno e Jardins Suspensos, por Maria Alzira Seixo (com participação de António Bettencourt), II Volume de Os Romances de António Lobo Antunes, (2010)
- A Crítica na Imprensa 1980-2010 - Cada Um Voa Como Quer, edição de Ana Paula Arnaut, (2011)
- A Arte do Romance, Colecção António Lobo Antunes - por Felipe Cammaert, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, I Volume, (2011)
- A Mão-de-Judas: Representações da Guerra Colonial em António Lobo Antunes, por Norberto do Vale Cardoso, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, II Volume, (2011)
- As Mulheres na ficção de António Lobo Antunes: (In)variantes do feminino, de Ana Paula Arnaut, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, III Volume, (2012)
- Chaves de escrita e chaves de leitura nos romances de António Lobo Antunes, de Catarina Vaz Warrot, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, IV Volume, (2013)
- Figurações da Escrita: A Metaficção nos Romances de António Lobo Antunes, de Diana Navas (2013)
- Tanatografias. Ensaios para uma poética da Obra de António Lobo Antunes, de Biagio D'Angelo (2014)
- António Lobo Antunes: A Desordem Natural do Olhar, de Susana João Carvalho, Colecção António Lobo Antunes - Ensaio, V Volume, (2014)
- Quem sou eu? Ensaios sobre António Lobo Antunes, de Sérgio Guimarães de Sousa, Coleccção António Lobo Antunes, VI Volume, (2015)
- "Ficção e hermenêutica: Paul Ricoeur e António Lobo Antunes, de Tatiana Prevedello (2023)
