close
Edukira joan

Francisco Serrano

Wikipedia, Entziklopedia askea
Francisco Serrano
BERJAYA
BERJAYA
Espaniako Senatuko presidentea

1883ko abenduaren 12a - 1884ko martxoaren 31
José Gutiérrez de la Concha - Francisco Javier Arias Dávila y Matheu
BERJAYA
Erresumako senataria

1877ko apirilaren 27a - 1885eko azaroaren 26a
Espainiako Estatuburua

1874ko urtarrilaren 3a - 1874ko abenduaren 29a
BERJAYA
Espainiako Errepublikako Presidentea

1874ko urtarrilaren 3a - 1874ko abenduaren 30a
Emilio Castelar - Alfontso XII.a Borboikoa
BERJAYA
Ministroen Kontseiluko Presidentea

1874ko urtarrilaren 3a - 1874ko otsailaren 26a
Emilio Castelar - Juan de Zavala y de la Puente
BERJAYA
Espainiako Gerra ministro

1872ko maiatzaren 26a - 1872ko ekainaren 13a
Juan de Zavala y de la Puente - Fernando Fernández de Córdoba
BERJAYA
Regent of Spain (en) Itzuli

1872ko maiatzaren 26a - 1872ko ekainaren 13a
Práxedes Mateo Sagasta - Manuel Ruiz Zorrilla
BERJAYA
Gorteetako diputatua

1871ko apirilaren 14a - 1872ko ekainaren 28a
Barrutia: Jaén (en) Itzuli
BERJAYA
Espainiako Gerra ministro

1871ko urtarrilaren 4a - 1871ko uztailaren 24a
Juan Bautista Topete - Fernando Fernández de Córdoba
BERJAYA
Regent of Spain (en) Itzuli

1871ko urtarrilaren 4a - 1871ko uztailaren 24a
Juan Bautista Topete - Manuel Ruiz Zorrilla
BERJAYA
Regent of Spain (en) Itzuli

1869ko ekainaren 18a - 1871ko urtarrilaren 2a
Elisabet II.a Espainiakoa - Amadeo I.a Espainiakoa
BERJAYA
Gorteetako diputatua

1869ko otsailaren 16a - 1869ko ekainaren 16a - Manuel Fernández Durán y Pando
Barrutia: Madril
BERJAYA
Regent of Spain (en) Itzuli

1868ko urriaren 3a - 1869ko ekainaren 18a
Joaquín Aguirre de la Peña - Joan Prim
BERJAYA
Espaniako Senatuko presidentea

1865eko abenduaren 12a - 1866ko abenduaren 30a
Manuel Gutiérrez de la Concha - Manuel de Pando, 2nd Marquis of Miraflores (en) Itzuli
BERJAYA
Espainiako Estatu Ministroa

1863ko urtarrilaren 17a - 1863ko martxoaren 2a
Saturnino Calderón de la Barca y Collantes (en) Itzuli - Manuel de Pando, 2nd Marquis of Miraflores (en) Itzuli
BERJAYA
Kubako gobernadore eta kapitain nagusia

1859ko azaroaren 24a - 1862ko abuztuaren 14a
José Gutiérrez de la Concha - Domingo Dulce, 1st Marquis of Castell-Florite (en) Itzuli
BERJAYA
Espainiako enbaxadorea Frantzian

1856ko abuztuaren 4a - 1857ko ekainaren 20a
Salustiano Olotzaga - Ángel de Saavedra
BERJAYA
member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Itzuli

1854ko azaroaren 13a - 1856ko irailaren 2a
Barrutia: Jaén (en) Itzuli
BERJAYA
Q117396260 Itzuli

1847ko urria - 1848ko abuztua
BERJAYA
Espainiako Bizitzarako Senataria

1845eko abuztuaren 15a - 1868ko abendua
BERJAYA
Espainiako Gerra ministro

1843ko uztailaren 23a - 1843ko abenduaren 1a
Agustín Nogueras Pitarque - Manuel Mazarredo
BERJAYA
Espainiako Gerra ministro

1843ko maiatzaren 9a - 1843ko maiatzaren 19a
José Ramón Rodil - Isidoro de Hoyos (en) Itzuli
BERJAYA
member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Itzuli

1841eko martxoaren 22a - 1844ko uztailaren 10a
Barrutia: Málaga (en) Itzuli
BERJAYA
member of the Cortes during the reign of Isabel II (en) Itzuli

1839ko irailaren 20a - 1839ko azaroaren 18a
Barrutia: Málaga (en) Itzuli
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakFrancisco Serrano y Domínguez
JaiotzaIsla de León (en) Itzuli, 1810eko abenduaren 17a
HerrialdeaBERJAYA Espainia
HeriotzaMadril, 1885eko azaroaren 26a (74 urte)
Hobiratze lekuaChurch of Saint Jerome the Royal (en) Itzuli
Familia
Ezkontidea(k)Antonia Domínguez y Borrell (en) Itzuli  (1850eko irailaren 29a -  1885eko azaroaren 25a)
Bikotekidea(k)
Seme-alabak
Familia
Hezkuntza
HeziketaBergarako Errege Mintegia
Hizkuntzakgaztelania
Jarduerak
Jarduerakdiplomazialaria, politikaria, militarra eta soldadua
Lantokia(k)Madril
Jasotako sariak
KidetzaReal Academia de Nobles y Bellas Artes de San Luis
Zerbitzu militarra
Graduajeneral
Parte hartutako gatazkakLehen Karlistaldia
Bigarren Karlistaldia
Ideologia eta sinesmenak
Alderdi politikoaUnión Liberal
Constitutional Party (en) Itzuli
BERJAYA

Francisco Serrano y Domínguez, Dorreko Dukea (Isla de León, Cádiz, 1810eko irailaren 17a - Madril, 1885eko azaroaren 25a), militar eta politikari espainiarra izan zen, eta Ministro Kontseiluaren lehendakaria.

Bizitza eta bilakaera politikoa

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Militar liberal baten seme jaio zen frantsesak Cadizi setioa jartzen ari zitzaizkionean, eta hor zeuden, hain zuzen, Espainiako Gorteak une horretan. 1882an armadara sartu eta, Lehen Gerra Karlistan (1833-1840) eginiko merituak zirela eta, gora egin zuen. 1839an brigadier zelarik, Baldomero Esparteroren partidu progresistan sartu zen zen, eta diputatua zela haren erregeordetzaren alde egin zuen. 1841ean, Esparterok mariskal eta Gerra Ministro izendatu zuen. Hala ere, Baldomero Esparteroren politika pertsonalista zela eta Prim-ekin lan egin zuen 1842an hura uzkailtzeko.

1846-1848 urteetan Elisabet II.a Borboikoaren amorantea izan zen, honen gain eragin politiko handia izanik. Politiko moderatuek ez zuten oso gogoko ordea eta hau dela eta 1848an Granadako Kapitain izendatu zuten gorteetatik aldentzeko. Bere kargua utzi zuen politikatik aldentzeko, ezkondu eta bidaiatzeari ekin zion.

1854ko Iraultza progresistan hastean Baldomero Esparterori lagundu zion eta Biurteko Progresistan artilleriako zuzendari nagusia izendatu zuten, O'Donnellek sortu berri zuen Unión Liberalean lerrokatuz. Parisen enbaxadore izan zen 1856an, Kubako Kapitain Nagusia (1859-1862) eta Estatu Ministro 1863an. Torreko duke izendatu zuen orduan erreginak, Urrezko Ardi-larruzkoarekin eskertu ziolarik San Gilen kuarteleko matxinadaren zapalkuntzagatik erreginak.

Hurrengo urtean, O'Donnellen heriotza zela eta Unión Liberal alderdi politikoaren buru bihurtu zen eta progresisten eta demokraten tesi antidinastikoekin bat egin zuen, 1868an Elisabet II.a Borboikoa tronutik bota zuen iraultzan parte hartuz eta Alcolean gobernu-armada garaituz. Aldi bateko gobernuaren (1868-1869) buru izendatu zuten eta estatuaren buruzagitza (maiestate trataerarekin) eman zitzaion. Amadeo Savoiakoarekin monarkia demokratikoa ezarri zen eta bitan 1871 eta 1872an gobernu buru izateko deitu zitzaion. Hirugarren Gerra Karlistan on Karlos VII.a garaitu zuen eta Zornotzako ituna sinatu zuen arazoa konpontzeko asmoz (1872), baina gorteek akordio honi emandako ezetzak bere gainbehera ekarri zuen eta Espainiako Lehen Errepublika onartu bazuen ere 1873an atzerriratu egin behar izan zen azpikeriatan jardun baitzen.

1874ko Pavia jeneralaren estatu kolpearen ondoren gorte errepublikarrak disolbatu egin ziren eta gobernuburu izendatu zuten berriro eta Botere Exekutiboaren buru baita ere, jarrera kontserbadoreko diktadura errepublikano bat instalatuz.