Charles Langbridge Morgan
| Charles Langbridge Morgan | |||||
|---|---|---|---|---|---|
,_Bestanddeelnr_906-5332_(cropped).jpg) | |||||
| Persona informo | |||||
| Morgan Charles Langbridge | |||||
| Naskiĝo | 22-an de januaro 1894 en Bromley | ||||
| Morto | 6-an de februaro 1958 (64-jaraĝa) en Kensington | ||||
| Lingvoj | angla vd | ||||
| Ŝtataneco | Unuiĝinta Reĝlando  vd | ||||
| Alma mater | kolegio Brasenose vd | ||||
Memorigilo  | |||||
| Familio | |||||
| Patro | Charles Langbridge Morgan (mul)  vd | ||||
| Edz(in)o | Hilda Vaughan (mul) vd | ||||
| Infanoj | Shirley Paget, Marchioness of Anglesey (en) vd | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | dramaturgo teatra kritikisto verkisto poeto romanisto literaturkritikisto kritikisto vd | ||||
| |||||
| |||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Charles Langbridge MORGAN (n. la 22-an de januaro 1894 en Bromley, Kent ; m. la 6-an de februaro 1958 en Londono) estis angla verkisto kaj kritikisto.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Charles Morgan ĉeestis la Mararmean Akademion Osborne kaj Dartmouth kaj komence servis en la Reĝa Mararmeo en Ĉinio de 1907 ĝis 1913. La eksplodo de la Unua Mondmilito prokrastis lian komencon de liaj literaturaj studoj. Anstataŭe, li volontulis por servo en la Mararmeo kaj estis internigita en Nederlando post la Sieĝo de Antverpeno (1914).
Post la milito, li studis en Oksfordo, fariĝis prezidanto de la drama societo de la universitato, kaj en 1923 edziĝis al la kimra verkistino Hilda Vaughan, kiu naskis al li du infanojn. Dum la sekvaj 20 jaroj, krom siaj romanoj, teatraĵoj kaj eseoj, kiuj estis publikigitaj en libroformo, li regule verkis teatrajn recenzojn por publikaĵoj inkluzive de The Times kaj la New York Times. Morgan ricevis la Premion Hawthornden en 1932 pro sia romano The Fountain.
Dum la Dua Mondmilito, li servis en la Admiralitato de la Reĝa Mararmeo. En 1953, Morgan fariĝis Prezidanto de Internacia PEN kaj en 1954 koresponda membro de la Germana Akademio por Lingvo kaj Literaturo.
En sia verkado, li traktis filozofiajn, psikologiajn kaj moralajn temojn, precipe tiujn rilatajn al la situacio de la intelektulo en la moderna mondo. Li verkis impresionismajn -psikologiajn romanojn pri la temoj de spiritaj konfliktoj, amo, morto kaj arta kreado en stilo de klasika eleganteco.[1]
Verkaro (elekto)
[redakti | redakti fonton]Romanoj
[redakti | redakti fonton]- The Gunroom (1919)
- My Name is Legion (1925)
- Portrait in a Mirror (1929)
- The Fountain (1932)
- Sparkenbroke (1936)
- The Voyage (1940)
- The Empty Room (1941)
- The Judge's Story (1947)
- The River Line (1949)
- A Breeze of Morning (1951)
- Challenge to Venus (1957)
Teatraĵoj
[redakti | redakti fonton]- The Flashing Stream (1938)
- The River Line (1952)
- The Burning Glass (1953)
Eseoj
[redakti | redakti fonton]- Epitaph on George Moore (1935)
- The House of Macmillan: (1843–1943) (1943)
- Reflections in a Mirror (in two volumes 1944, 1946)
- Liberties of the Mind (1951)
- The Writer and his World (1960)
- Dramatic Critic: selected reviews (1922–1939), selected and edited by Roger Morgan (Oberon Books 2013)[2]
Poezio
[redakti | redakti fonton]- Ode to France (1942)
- The Collected Poems of Charles Morgan (2008)
