Stefan Chrzanowski

Stefan Chrzanowski
	podporucznik
Data i miejsce urodzenia	13 sierpnia 1897 ; Mariampol
Data i miejsce śmierci	11 września 1920 ; Lublin
	Przebieg służby
Siły zbrojne	Armia Imperium Rosyjskiego; Wojsko Polskie
Jednostki	I Korpus Polski; 31 pułk piechoty
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa; wojna polsko-bolszewicka
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Stefan Chrzanowski (ur. 13 sierpnia 1897 w Mariampolu, zm. 11 września 1920 w Lublinie^[1]) – oficer armii rosyjskiej, Wojska Polskiego na Wschodzie i Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w Mariampolu w rodzinie Wacława i Lucyny ze Skąpskich^[2]. Absolwent gimnazjum klasycznego w Mohylewie oraz Pawłowskiej Szkoły Wojskowej w Piotrogrodzie^[3]^[4]. Po ukończeniu szkoły oficerskiej, w 1917 awansowany na stopień podporucznika. W szeregach armii rosyjskiej brał udział w walkach na Polesiu. W listopadzie 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji gen. Józefa Dowbora-Muśnickiego. Przebywał w Bobrujsku w składzie Legii Rycerskiej^[5]. Po rozwiązaniu korpusu działał w Polskiej Organizacji Wojskowej na terenie Mohylewa, a następnie służył w szeregach 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego^[5]^[4]. Po reorganizacji dywizji, na czele kompanii 31 pułku Strzelców Kaniowskich wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W bitwie pod Zamościem został ciężko ranny i zmarł w wyniku odniesionych ran^[5]. Za pełną poświęcenia postawę został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu „Virtuti Militari”^[4].

↑ Lista strat 1934 ↓, s. 103.
↑ ^a ^b Kolekcja VM ↓, s. 1.
↑ Kolekcja VM ↓, s. 2.
↑ ^a ^b ^c ^d ^e Polak (red.) 1991 ↓, s. 27.
↑ ^a ^b ^c ^d Kolekcja VM ↓, s. 4.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 kwietnia 1922 roku, s. 320 – wskazany jako Chrzanowski Stefan Leon.
↑ Kolekcja VM ↓, s. 3.

ś.p. Stefan Leon Chrzanowski. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; sygn. I.482.64-5516 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-14].
Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2025-10-06].