close
Przejdź do zawartości

Sandra Bullock

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sandra Bullock
Ilustracja
Sandra Bullock (2024)
Imię i nazwisko

Sandra Annette Bullock

Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1964
Arlington

Zawód

aktorka, producentka filmowa, reżyserka, scenarzystka, filantropka

Lata aktywności

od 1987

Sandra Annette Bullock (ur. 26 lipca 1964 w Arlington) – amerykańska aktorka, producentka filmowa, reżyserka, scenarzystka i filantropka.

Uznanie widzów i międzynarodową popularność zdobyła dzięki kreacji Annie Porter w filmie Speed: Niebezpieczna prędkość. Do najważniejszych ról w jej aktorskiej karierze należą także występy w filmach: Ja cię kocham, a ty śpisz, Miss Agent, Śmiertelna wyliczanka, Narzeczony mimo woli, Wszystko o Stevenie, Grawitacja, Nie otwieraj oczu i Niewybaczalne. W 2010 za kreację Leigh Anne Touhy w filmie Wielki Mike otrzymała Nagrodę Akademii Filmowej za najlepszą rolę pierwszoplanową.

W 1996 i 1999 znalazła się na liście „50 najpiękniejszych ludzi świata” według redakcji magazynu People, a w październiku 1997 zajęła 58. miejsce w zestawieniu „100 największych gwiazd kina wszech czasów redakcji” magazynu „Empire”.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w hrabstwie Arlington w Wirginii jako córka Helgi Bullock (z domu Helga Mathilde Meyer), niemieckiej śpiewaczki operowej[1] i Johna W. Bullocka (ur. 1925), trenera głosu[2]. Dorastała wraz z młodszą siostrą Gesine (ur. 6 marca 1970)[3][4]. Dzieciństwo spędziła w niemieckiej Norymberdze, gdzie mieszkali jej dziadkowie. Jej dziadek był wynalazcą. W Niemczech śpiewała w dziecięcym chórze Staatstheater Nürnberg[5]. Jako dziecko studiowała balet i sztuki wokalne, występowała w małych rólkach w przedstawieniach operowych[6]. Uczęszczała do humanistycznej szkoły waldorfskiej[7].

Ukończyła Washington-Lee High School, gdzie była cheerleaderką, grywała również w szkolnych przedstawieniach i grała w piłkę nożną. W 1982 rozpoczęła studia na East Carolina University w Greenville w Karolinie Północnej[8], gdzie w 1987 ukończyła wydział dramatu[9]. Przeniosła się potem na Manhattan, gdzie utrzymywała się z pracy m.in. jako barmanka, kelnerka i garderobiana[10].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Po debiucie w dreszczowcu Hangmen (1987) i występie w telewizyjnym filmie NBC Bionic Showdown: The Six Million Dollar Man and the Bionic Woman (1989) dostała główną rolę w komedii Who Shot Patakango?. Następnie zadebiutowała na szklanym ekranie rolą Tess McGill w sitcomie NBC Pracująca dziewczyna (Working Girl, 1990) i telewizyjnej adaptacji powieści Jackie Collins NBC Uśmiechy losu (Lucky Chances, 1990). Za drugoplanową rolę Leniny Huxley w filmie science fiction Człowiek demolka (Demolition Man, 1993) była nominowana do Złotej Maliny[11].

Przełomem w jej karierze okazała się rola Annie Porter w filmie Speed: Niebezpieczna prędkość (Speed, 1994)[12] u boku Keanu Reevesa. Za kreację Lucy Eleanor Moderatz w komedii romantycznej Ja cię kocham, a ty śpisz (While You Were Sleeping, 1995) zdobyła nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu. Swoją pozycję gwiazdy dużego ekranu umocniła występem w thrillerze System (The Net, 1995) oraz melodramacie wojennym Miłość i wojna (In Love and War, 1996). Jednak za rolę Annie Porter w drugiej części Speed 2: Wyścig z czasem (Speed 2: Cruise Control, 1997) została nominowana do antynagrody Złotej Maliny jako najgorsza aktorka.

BERJAYA
Sandra Bullock (2002)

Za główną rolę Gracie Hart w komedii Miss Agent (2000) zdobyła kolejną w karierze nominację do Złotego Globu. W dramacie 28 dni (28 days, 2000) wcieliła się w postać dziennikarki-alkoholiczki. Za udział w filmie Śmiertelna wyliczanka (Murder by Numbers, 2002) otrzymała honorarium w wysokości 15 mln dol., dzięki czemu trafiła na szóste miejsce najlepiej zarabiających kobiet w Hollywood. Następnie wystąpiła w komedii romantycznej Dwa tygodnie na miłość (Two Weeks Notice, 2002) u boku Hugh Granta oraz zagrała Jean Cabot w dramacie kryminalnym Paula Haggisa Miasto gniewu (Crash, 2004), który otrzymał Oscara dla najlepszego filmu roku.

W kolejnych latach zagrała m.in. Kate Forster w melodramacie Dom nad jeziorem (The Lake House, 2006) u boku Keanu Reevesa i amerykańską pisarkę Harper Lee Bez skrupułów (Infamous, 2006), ponadto wystąpiła w dreszczowcu Przeczucie (Premonition, 2007).

BERJAYA
Sandra Bullock (2013)

Choć komedia Wszystko o Stevenie (All About Steve, 2009) została świetnie przyjęta przez publiczność uzyskując w sumie 33,8 mln dol., Bullock otrzymała dwie Złote Maliny: dla najgorszej aktorki i dla najgorszej ekranowej pary (wraz z Bradleyem Cooperem). Za rolę Margaret Tate w komedii romantycznej Narzeczony mimo woli (The Proposal, 2009) u boku Ryana Reynoldsa zdobyła nominację do nagrody Satelity dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu. Z kolei za kreację Leigh Anne Touhy w dramacie sportowym Wielki Mike (The Blind Side, 2009) odebrała statuetkę Oscara, zostając pierwszą aktorką w historii, która w jednym roku została jednocześnie nagrodzona za najlepszą i najgorszą rolę sezonu. Osobiście odbierając Złotą Malinę, zapisała się do historii jako druga aktorka (pierwszą była Halle Berry), która pojawiła się na gali rozdania antynagród. Za rolę w Wielkim Mike’u otrzymała także Złoty Glob w kategorii najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu i Gildia Aktorów Filmowych.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W 1989 spotykała się z producentem filmowym Michaelem Mailerem. W kolejnych latach pozostawała w nieformalnych związkach z: aktorem Tate’em Donovanem (1992–1995), którego poznała podczas kręcenia komedii Eliksir miłości, zawodnikiem futbolu amerykańskiego Troyem Aikmanem (1995), aktorem Matthew McConaugheyem (1996–1998), Dweezilem Zappą (1998), Guyem Forsythe’em (1999), muzykiem Bobem Schneiderem (1999–2001) oraz aktorami Hugh Grantem (2001) i Ryanem Goslingiem (2001–2003)[13].

W 2004 podczas zakupów świątecznych poznała Jessego Jamesa, konstruktora motocykli i gospodarza programu Monster Garage, którego poślubiła 16 lipca 2005[14]. W listopadzie 2009 małżonkowie weszli na drogę prawną przeciwko byłej drugiej żonie Jamesa Janine Lindemulder, aktorce filmów pornograficznych, o prawo do wychowywania córki Jamesa i Lindemulder; ostatecznie Bullock i James otrzymali pełnię praw rodzicielskich pięcioletniej córki Jamesa[15]. W marcu 2010 media ujawniły zdrady Jamesa, a kilka kobiet, w tym modelka pornograficzna Michelle McGee, przyznało się do uprawiania seksu z mężczyzną w trakcie trwania jego małżeństwa z Bullock[16]. Po ujawnieniu skandalu Bullock anulowała występy promocyjne filmu Wielki Mike w Europie, powołując się na „nieprzewidziane przyczyny osobiste”. Sprawa wywołała skandal, a 18 marca 2010 James odpowiedział na plotki o zdradzie poprzez wydanie publicznych przeprosin dla Bullock, w których mówił: Ogromna większość zarzutów ogłoszonych jest nieprawdziwa i bezpodstawna. Stwierdził też, że „poczuwa się do winy w całej tej sytuacji” oraz poprosił, by jego żona i dzieci pewnego dnia „znaleźli w swoich sercach wybaczenie”, a odnosząc się do całej sytuacji, mówił o „bólu i wstydzie”. Rzecznik Jamesa zapowiedział na 30 marca 2010 zgłoszenie się mężczyzny na odwyk, aby ten „mógł poradzić sobie z problemami osobistymi” i mógł „uratować swoje małżeństwo”[17]. 28 kwietnia 2010 ogłoszono, że Bullock pięć dni wcześniej w Austin złożyła wniosek o rozwód[18]. Od stycznia 2010 para starała się o adopcję czarnoskórego chłopca urodzonego w Nowym Orleanie; ostatecznie Bullock sama adoptowała dziecko – syn otrzymał nazwisko Bardo Louis Bullock – i wychowała je jako samotny rodzic[19][20].

Spotykała się z aktorem Ryanem Reynoldsem (2011)[21], aktorem Chrisem Evansem (2014)[22] i komikiem Michaelem McDonaldem (2015)[23]. Od 2015 była w nieformalnym związku z fotografem Bryanem Randallem[24], który zmarł 5 sierpnia 2023, po blisko trzyletniej walce ze stwardnieniem zanikowym bocznym[25].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne

[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV

[edytuj | edytuj kod]
  • 1989: Starting from Scratch jako Barbara Webster
  • 1990: Pracująca dziewczyna (Working Girl) jako Tess McGill
  • 1990: Jackie Collins – Uśmiechy losu (Lucky/Chances) jako Maria Santangelo
  • 2002–2004: George Lopez jako Amy

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz i reżyseria

[edytuj | edytuj kod]
  • 1998: Robienie kanapek (Making Sandwiches)

Nagrody i nominacje

[edytuj | edytuj kod]
BERJAYA
Bullock ze Złotą Maliną za rolę w Wszystko o Stevenie
BERJAYA
Gwiazda Sandry Bullock w Hollywood Walk of Fame znajdująca się przy 6801 Hollywood Boulevard
Nagroda Rok Kategoria Nominacja za Rezultat
Źr.
Guys Choice 2010 artysta roku wygrana
MTV Movie Award 1995 najlepszy duet aktorski Speed: Niebezpieczna prędkość wygrana
najlepsza aktorka
1996 najbardziej obiecująca aktorka System nominacja
Ja cię kocham, a ty śpisz
najlepsza rola kobieca
1997 Czas zabijania
2010 najlepszy pocałunek Narzeczony mimo woli
Generation Award wygrana
Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych 2006 najlepsza obsada filmowa Miasto gniewu wygrana
2010 najlepsza aktorka pierwszoplanowa Wielki Mike wygrana
Nagroda Satelita 2001 najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu Miss Agent nominacja
2009 Narzeczony mimo woli
Nagroda Saturn 1995 najlepsza aktorka Speed: Niebezpieczna prędkość wygrana
Oscar 2010 najlepsza aktorka pierwszoplanowa Wielki Mike wygrana
Złoty Glob 1996 najlepsza aktorka w filmie komediowym lub musicalu Ja cię kocham, a ty śpisz nominacja
2001 Miss Agent
2010 Narzeczony mimo woli
najlepsza aktorka w filmie dramatycznym Wielki Mike wygrana
Złota Malina 1994 najgorsza aktorka drugoplanowa Człowiek demolka nominacja
1998 najgorszy duet aktorski Speed 2: Wyścig z czasem
najgorsza aktorka
2010 najgorsza ekranowa para Wszystko o Stevenie wygrana
najgorsza aktorka

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Sandra Bullock Biography (1964-). Film Reference. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  2. Sandra Bullock News, Pictures, and Videos. TMZ.com. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  3. Gesine Bullock-Prado Pics. AllStarPics.Net – FamousFix. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  4. Gesine Bullock-Prado (6 de Março de 1970) Artista. Filmow. [dostęp 2016-02-11]. (port.).
  5. Sandra Bullock: Aktuelle News, Infos & Bilder. BUNTE.de. [dostęp 2016-02-11]. (niem.).
  6. Die Nette von nebenan. Kino.de. [dostęp 2016-02-11]. (niem.).
  7. Ehemalige Waldorfschülerin gewinnt Oscar. Die Landesarbeitsgemeinschaft der Freien. Waldorfschulen Berlin-Brandenburg. [dostęp 2016-02-11]. (niem.).
  8. Sandra Bullock. MYmovies. [dostęp 2016-02-11]. (wł.).
  9. Seventy-eighth Annual Commencement of East Carolina University. Commencement Bulletin. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  10. Sandra Bullock: 1986. Vogue. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  11. Sandra Bullock. ČSFD.cz. [dostęp 2016-02-11]. (cz.).
  12. Sandra Bullock – Biography – Movies & TV. The New York Times. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  13. Alicia Brunker: Ryan Gosling and Sandra Bullock's Relationship Timeline: A Look Back. „InStyle”, 2023-08-06. [dostęp 2023-08-09]. (ang.).
  14. Sandra Bullock Marries Biker Boyfriend. People. [dostęp 2016-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-19)]. (ang.).
  15. Sandra Bullock kontra gwiazda porno. WP. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
  16. Notoryczne romanse męża Sandry Bullock. Onet.pl. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
  17. Sandra Bullock gotowa na rozstanie. WP. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
  18. Koniec małżeństwa Sandry Bullock. WP. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
  19. Sandra Bullock nie będzie grać. WP. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
  20. Sandra Bullock się rozwodzi i... adoptuje. WP. [dostęp 2016-02-11]. (pol.).
  21. Jenn Selby: Sandra Bullock Ryan Reynolds secretly dating. „Glamour”, 2011-09-01. [dostęp 2023-08-09]. (ang.).
  22. Christian Abbott: Chris Evans - from girlfriend rumours to ex Sandra Bullock. „Daily Mirror”, 2022-07-22. [dostęp 2023-08-09]. (ang.).
  23. Ross Mcdonagh: Sandra Bullock steps out in LA as Michael McDonald romance rumours heat up. „Daily Mail”, 2015-03-01. [dostęp 2023-08-09]. (ang.).
  24. Sandra Bullock holds hands boyfriend Bryan Randall. Daily Mail. [dostęp 2016-02-11]. (ang.).
  25. Tommy McArdle, Julie Jordan: Sandra Bullock's Longtime Partner Bryan Randall Dead at 57 After Private 3-Year Battle with ALS. „People”, 2023-08-08. [dostęp 2023-08-09]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]