Kinofilia

Kinofilia (z gr. kinema – ruch, philia – miłość; ang. cinephilia) – pojęcie oznaczające głębokie, namiętne umiłowanie kina, filmów oraz wszystkiego, co z nimi związane. Wykracza poza zwykłe oglądanie filmów w celach rozrywkowych, obejmując zainteresowanie teorią filmu, krytyką filmową, historią kina oraz procesem twórczym. Kinofilia polega przede wszystkim na regularnym oglądaniu filmów w kinach, stanowiąc rodzaj fascynacji, która prowadziła do powstania charakterystycznych zwyczajów – wyboru ulubionych miejsc na widowni, uwielbienia dla wybranych reżyserów i aktorów, a także entuzjastycznego i pełnego emocji komentowania dzieł filmowych.

Kinofilia sięga swymi początkami lat 20. XX wieku, w związku z oddolną aktywnością miłośników kina, którzy zakładali koła filmowe m.in. we Francji. Konsolidacja grona miłośników kina przypadła na lata 40. i 50., często przypisuje się nadanie impetu kinofilii powstaniem czasopisma filmowego „Cahiers du cinéma”, które zasłynęło z rehabilitacji dorobku mniej znanych reżyserów hollywoodzkich. Szczyt zainteresowania sztuką filmową w krajach Zachodu przypadł na lata 60. i 70., kiedy oprócz „Cahiers” ważnymi ośrodkami kinofilii stały się czasopisma „Sight & Sound”, „Screen”, „Movie”. Wraz z rozwojem telewizji, technologii cyfrowych i internetu kinofilia uległa głębokiej przemianie. Współczesna kinofilia obejmuje takie zjawiska jak pobieranie plików i wymiana nimi w sieci. Dzięki możliwościom zmiany medium i formatu przechowywania danych kinofile mogą odtwarzać uczucia charakterystyczne dla miłośnika kina z lat 60. Badacze proponują mówić o kolejnej generacji kinofilii (nowej kinofilii), która porzuciła fascynację hollywoodzkimi reżyserami klasy B na rzecz niezależnego kina autorskiego.