Caproni Ca.135
De Caproni Ca.135 was een Italiaanse middelzware bommenwerper van vliegtuigbouwer Aero-Caproni die dienst deed in de Italiaanse (Regia Aeronautica) en Hongaarse luchtmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog.
In 1934 publiceerde het Italiaanse ministerie van de Luchtmacht een specificatie voor de levering van een nieuwe tweemotorige middelzware bommenwerper voor gebruik vanaf landbases. Diverse partijen zonden hun voorstellen in, waaronder Aero-Caproni. Caproni kwam met het winnende ontwerp van ingenieur Cesare Pallavicino met de aanduiding Ca.135.
Het prototype maakte de eerste vlucht op 1 april 1936.[1] Bij deze vlucht had het toestel twee Isotta Fraschini Asso XI RC.40 V12-motoren gekoppeld aan tweebladige houten propellers met vaste spoed. Zowel de propellers als de motor voldeden niet en werden vervangen door driebladige metalen propellers met variabele spoed en de motor werd vervangen door de krachtigere IF Asso XI RC.40. Na deze aanpassingen plaatste het ministerie op 19 juni 1937 een order voor 32 vliegtuigen waarvan de levering in 1938 werd afgerond. Gezien de prestaties van het vliegtuig werd er nooit bijzonder veel enthousiasme voor gewekt bij de Regia Aeronautica.
Peru bestelde zes toestellen en deze werden geleverd in 1938 en 1939.[1]
In 1938 werden acht exemplaren omgebouwd en kregen Fiat A.80-motoren. Zij werden naar Spanje gestuurd om dienst te doen in de burgeroorlog.[1] Van de acht toestellen gingen er drie op de heenreis verloren tijdens een storm.
In maart 1938 vloog de eerste Ca.135 bis. Dit toestel had Piaggio P.XI RC.40-motoren en diverse andere aanpassingen. Van deze versie werden 32 exemplaren besteld voor de Regia Aeronautica, maar later werd dit contract ontbonden en werden de 32 bestelde vliegtuigen beschikbaar gesteld voor export. Hongarije toonde interesse en nam de bestelling over en bestelde er nog eens 36.[1] Deze vliegtuigen zijn ingezet tijdens de Duitse inval in de Sovjet-Unie in 1941.
Vanaf 1943 werd het toestel niet meer ingezet voor gevechtsmissies.
De Ca.135 was een van de laatst ontworpen toestellen in de Italiaanse luchtvloot bij aanvang van de oorlog. Maar de prestaties van het toestel waren teleurstellend.[2] Het tweemotorig toestel kon een bommenlast van 1300 kg dragen. Het had geschutskoepels vooraan, bovenaan achter de piloot en onderaan achter de vleugel.
- 1 2 3 4 (en) Jane’s Encyclopdia of Aviation, 1980, p.235 ISBN 1851703241
- ↑ Standaardgeschiedenis van de Tweede Wereldoorlog, 1, p.362 ISBN 90 02 13795 8,
