O pradairo campestre (Acer campestre), é unha especie de arboriña pertencente ao xénero Acer, da familia Sapindaceae. Está moi estendida por Europa, chega ás provincias orientais de Galiza.
É unha árbore de sol ou sombra, moi adaptábel, prefire solos ben drenados, aturando os solos secos e compactos, así coma o ar poluído, polo que se axeita ben coma especie nas cidades e beirarrúas. Pódese cultivar facilmente como bonsai.
Arboriña de folla caediza de 7–10 m de altura, coa casca cinsenta acastañada, cortizosa, tornándose escamosa e gretada cos anos. As follas son 3-5 palmatilobadas, de 10-12 x 10–12cm, algo glaucas, co envés lixeiramente tomentoso; marxe enteira, algo ondulada. Pecíolo de 8–10cm de lonxitude, con látex. Flores de cor verde amarelenta, aparecendo antes que as follas en inflorescenciascorimbosas terminais. Froito miúdo, en sámara dupla de 3–5cm de lonxitude, pubescentes, de ás opostas.
As flores do pradairo campestre saen pola primavera antes das follas e son de cor verde amarelentaAs disámaras opostas de Acer campestre teñen a semente aplanadaAs follas deste pradairo son de cor verde escura con cinco puntas, de forma moi característicaA casca suberosa do pradairo campestre é de cor cinsenta acastañada
Indicacións: adstrinxente, anticolesterolémico macío. Úsase a cortiza, delourándoa e conservándoa nun local seco, normalmente en decocemento.[1]
Outros usos: a madeira é apreciada en carpintaría polo seu gran fino e ton moi clariño, resiste ben o ataque da couza e os insectos. Mediante defoliación prodúcense láminas usadas en ebanistaría polos seus xaspeados.
É tamén unha especie melífera, usada na apicultura. En cosmética, úsase para as peles arrubiadas. En Alsacia penduran as pólas do pradairo campestre por riba da porta de entrada das vivendas para escorregar os morcegos.[1]
↑Datos cariológicos de algunas plantas salmantinas. Sánchez Anta, M. A., F. Gallego Martín & F. Navarro Andrés (1987) Stud. Bot. Univ. Salamanca 6: 169-171
