ear

bûtenear, foaral de earskelp

Frysk

Haadwurd

• ear û (meartal earen, ferlytsingswurd earke) ^1980 2015

1. (anatomy) elk fan 'e twa op it holle sittende gehoar- en lykwichtsorganen by minsken en wringedieren; it sintúch dêr't men mei heart.
2. it sichtbere, skulpfoarmich bûgd part fan it útwindige ear (skift 1).

Utspraak

• YFA: /ɪ.ər/

Komôf

• Aldfrysk āre, fan Oergermaansk *auzō-, dat weromgiet op Yndo-Jeropeesk *h₂ṓus-, dêr't û.o. Litousk ausìs, Poalsk ucho en Persysk hōš ‘ferstân, yntellekt’ ta hearre. Lyksa û.o. Ingelsk ear, Platdútsk Ohr en Sweedsk öra.

Besibbe wurden

• Oflaat: twaëarich
• Gearstald: binnenear, bûtenear, earlel, earskelp, lofterear, middenear, rjochterear, steilear

Oersettings

1:

Noardfrysk: uar (frr), Uaar (frr), uur (frr) Sealterfrysk: Oor (stq) Afrikaansk: oor (af) Arabysk: أُذُن‎‎ f (ʔuḏun) Asturysk: oyíu (ast) Baskysk: belarri (eu) Bretonsk: skouarn f Bulgaarsk: ухо́ û (uhó) Deensk: øre û Dútsk: Ohr û Estsk: kõrv (et) Finsk: korva (fi) Fjetnameesk: tai Frânsk: oreille f Gryksk: αυτί û (aftí) Hindy: कान m (kān) Hongaarsk: fül Ingelsk: ear (en) Yslânsk: eyra û Italjaansk: orecchio m Japansk: 耳 (みみ, mimi) Katalaansk: orella f Koreaansk: 귀 (gwi) Latynsk: oculus m Letsk: auss f Litouwsk: ausis f Nederlânsk: oor û Noarsk: øre û Persysk: گوش‎‎ (guš) Plat: Ohr û Poalsk: ucho û Portugeesk: orelha f Roemeensk: ureche f Russysk: у́хо û (úxo) Servokroätysk: у̏во (sh) û (ȕvo), у̏хо (sh) û (ȕho) Sineesk: 耳朵 (ěrduo) Spaansk: oreja f Sweedsk: öra (sv) Tsjechysk: ucho û Turksk: kulak (tr) Welsk: clust (cy)

Sjoch ek

• Wikipedy-side - ear (lichemsdiel).