Juli Vallmitjana
| Juli Vallmitjana | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Persona informo | |||||
| Naskiĝo | 18-an de decembro 1873 en Barcelono | ||||
| Morto | 31-an de decembro 1936 (63-jaraĝa) | ||||
| Lingvoj | hispana • kataluna vd | ||||
| Ŝtataneco | Hispanio | ||||
| Profesio | |||||
| Okupo | verkisto • oraĵisto • dramaturgo • dramaturgo | ||||
| |||||
| vd | Fonto: Vikidatumoj | ||||
Juli VALLMITJANA i Colomines (Barcelono, 1873 - samloke, januaro 1937) estis hispana pentristo, dramaturgo kaj verkisto en kataluna lingvo.
Biografio
[redakti | redakti fonton]Lia patro estis orjuvelisto, same kiel li estis dum sia vivo. Li studis pentrarton ĉe la Belarta Lernejo de Barcelono, kie li konatiĝis kun homoj kiel Ricard Canals, Ramón Pichot, Joaquín Mir, Adrià Gual kaj Isidre Nonell, kun kiu li formis la tiel nomatan Colla del Safrà aŭ de San Martí (1893-1896).
Li komencis vizitadi la slumkvartalojn de Barcelono kun siaj amikoj kaj baldaŭ evoluigis personan intereson pri la sociaj kaj homaj realaĵoj, kiujn ili loĝis. Li aparte interesiĝis pri la mondo de la ciganoj kaj, pli ĝenerale, pri la submondo. El ĉiuj ĉi tiuj junuloj, kiuj vizitis la slumkvartalojn, Vallmitjana estis la sola, kiu vere vivis tie, transcendante simplan scivolemon pri la malpura subventro de la vivo kaj mergante sin en mondon, kiu samtempe delogis kaj sufokis lin. Estis tie, do, kie li trovis inspiron por sia verkado, portreto tiel profunda, ke ofte malfacilas distingi inter fakta rakonto kaj fikcio. La populareco de Vallmitjana devenis de lia literatura verko: li forlasis pentradon, komencante periodon de febra agado, unue verkante novelojn kaj poste teatraĵojn sub la pseŭdonimo Juli V. Colominas, kaj poste uzante sian propran nomon.
Ekde 1930, li ĉesis publikigi, kvankam li daŭre verkis. Dum tiuj jaroj li suferis plurajn atakojn de depresio, kiuj kondukis al lia enhospitaligo en la Instituton Pere Mata en Reus. Li mortis en 1937 ĉe la Kliniko Rabassa en Barcelono pro postoperacia infekto post prostatkirurgio. Li estis entombigita en la Tombejo Montjuïc.
Verkoj
[redakti | redakti fonton]Teatraĵoj
[redakti | redakti fonton]- 1906. Els oposats
- 1910. Jambus
- 1910. La tasca
- 1910. Aires de mar
- 1910. L'abella perduda
- 1911. En Tarregada
- 1911. L'espanta
- 1911. El corb
- 1911. Els zinc-calós
- 1911. Muntanyes blanques
- 1911. Entre gitanos
- 1912. La gitana verge
- 1913. La gran diadema
- 1913. El casament d'en Tarregada
- 1915. Prop de l'ombra
- 1916. Tassarba (opero)
- 1917. Rují
- 1918. La mala vida
- 1922. A l'ombra de Montjuïc
- 1923. El barander
- 1923. A la Costa Brava
- 1923. Cants d'Orient
- 1923. Don Pau dels consells
- 1924. La nova dèria o la fal·lera de Don Jaume
- 1927. La caravana perduda
- 1928. Gitanos
- 1929. En un racó del món
- 1929. La bruixa blava
Noveloj kaj aliaj verkoj
[redakti | redakti fonton]- 1906. Coses vistes i coses imaginades
- 1906. De la raça que es perd
- 1906. Fent memòria
- 1907. De la ciutat vella (Edicions de 1984, 2018)[1]
- 1907. Com comencem a patir (llibre de criatures)
- 1908. Sota Montjuïc
- 1910. La Xava
- 1910. Criminalitat típica local
- 1932. Albí
- 1937. Lletres al meu fill David
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Sebastià Bennasar El retorn de Juli Vallmitjana, l'escriptor dels baixos fons Alirita la 4an de novembro 2018, 12a de septembro 2018 ĉe Vilaweb
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]- «Juli Vallmitjana i Colomines». Associació d'Escriptors en Llengua Catalana (AELC).
- Nekrologo La Vanguardia de 6.1.1937 (hispane)
| En tiu ĉi artikolo estas uzata traduko de teksto el la artikolo "Juli Vallmitjana" en la hispana vikipedio (fonta versio 159706814). En historio de la alilingva artikolo troveblas la kontribuantoj. |


